امروزه فناوری در حوزه سلامت به طور غیر قابل توقیفی در حال پیشرفت است. تجهیزات پزشکی مورد استفاده در تشخیص و درمان بیماری ها – چه در بیمارستان ها و چه در مطب ها – که به عمر طولانی تر و سالم تر افراد کمک می کنند، همگام با پیشرفت تکنولوژی توسعه یافته است.

با این حال تجهیزات پزشکی بیمارستانی تفاوت هایی با تجهیزات مطب های شخصی دارد که در این مقاله به مقایسه آنها می پردازیم. با ما همراه باشید.

تجهیزات پزشکی چیست؟

به جرات می توان گفت که علم پزشکی حیاتی ترین علوم در جهت بقای انسان و جهان است. این علم روز به روز پیشرفت می کند و ابزارهای خاص جدیدتری را به خدمت میگیرد که به آن تجهیزات پزشکی گویند. این تجهیزات در خدمت تشخیص و درمان انواع بیماری ها بوده که با عملکردهای متفاوت تولید و عرضه می شوند. این ملزومات هم شامل تجهیزات پزشکی بیمارستانی می شود و هم تجهیزات مطب های شخصی که به منظور درمان بیماران استفاده می گردند.

ترکیب فناوری های جدید با صنعت تجهیزات پزشکی

فناوری های نوین پزشکی، صفحه جدیدی را در بخش سلامت باز کرده است. جهان به طور خستگی ناپذیری برای ترکیب فناوری های جدید با صنعت تجهیزات پزشکی کار می کند. به این ترتیب، دستگاه های پزشکی تولید شده قبلی توسعه یافته و تجهیزات پزشکی بیمارستانی و تجهیزات مطب های شخصی با توجه به نیاز تولید می شوند.

کیفیت تجهیزات پزشکی

تجهیزات پزشکی مورد استفاده در بیمارستان ها و مطب های شخصی می توانند صدها میلیارد پارامتر مختلف از مشکلات سلامتی را که صدها میلیون نفر در سراسر جهان تجربه کرده اند ثبت کنند. این داده ها را می توان در پایگاه های داده به شیوه ای از پیش تعیین شده ذخیره نمود و به لطف فناوری اینترنت اشیاء با کیفیت های مختلف مشخص کرد. یکی از تفاوت های تجهیزات پزشکی بیمارستانی با تجهیزات پزشکی مطب های شخصی کیفیت این دستگاه هاست.

مدیریت مرکزی

امروزه اکثر بیمارستان ها با نرم افزار مدیریت مرکزی اداره می شوند. هر دو معاملات اداری و پزشکی در این نرم افزار ثبت می شود. اکثر تجهیزات پزشکی بیمارستانی نیز به صورت سیمی یا بی سیم به این نرم افزارها متصل می شوند.

به طوری که روش های پزشکی و گزارشات پزشک فوراً در این نرم افزار ثبت می شود. به این ترتیب، داده ها و سابقه بیماری، نتایج آزمایشگاهی و تجهیزات پزشکی مورد نیاز برای تشخیص و درمان در عرض چند ثانیه با واحدهای مربوطه به اشتراک گذاشته می شود. این پارامتر در تجهیزات مطب های شخصی وجود ندارد. چون احتیاجی به این سیستم یکپارچه و گسترده ندارند.

تجهیزات پزشکی بیمارستانی

تجهیزات پزشکی در بیمارستان ها و مطب های شخصی دارای اهمیت خاصی هستند. این تجهیزات به پزشکان امکان ارزیابی نیازهای بیمار را می دهد. گاهی به دلیل گستره فعالیت تفاوتی در عملکردهای تجهیزات پزشکی بیمارستانی با تجهیزات مطب های شخصی وجود دارد. روز به روز تجهیزات پزشکی بنا به نیاز جامعه پزشکی در حال افزایش است.

به طور کلی می توان ملزومات پزشکی را به گروه های اصلی تجهیزات پزشکی الکترونیکی، جراحی، بادوام (DME)، تشخیصی، مراقبت های حاد و ذخیره و حمل و نقل تقسیم کرد. از انواع این تجهیزات پزشکی بیمارستانی می توان به موارد زیر اشاره کرد؛ محصولات پزشکی درمانی تخصصی بیمارستانی و عمومی‌خانگی الکتروشوک

تخت بیمارستانی

تخت جراحی اتاق عمل

تخت خونگیری

دستگاه سونوگرافی

دستگاه سی آرم کاپنوگراف

دستگاه نوار مغزی

دستگاه نوار قلب

فشارسنج‌‌‌ های بیمارستانی

شنوایی سنجی

ابزار‌‌‌های جراحی

استیل جات بیمارستانی سانتریفیوژ

کولپوسکوپ

مانیتور علائم حیاتی بیمار

سی تی اسکن

چراغ جراحی

بادی کامپوزیشن آنالایزر

ماشین بیهوشی ونتیلاتور

کلسترول سنج

گرم کننده سرم

پمپ تزریق سرنگ

درماتوسکوپ

ام آر آی

کوتر الکتروسرجری

نگاتوسکوپ

ساکشن جراحی

تونومتر

ترمودرمی

سطل‌‌‌های بیمارستانی

الکتروشوک

سانترال اکسیژن

تنس فیزیوتراپی

تشک مواج

دستگاه آندوسکوپی

دستگاه رادیولوژی

اکسیژن ساز

دستگاه کرایوتراپی

سونیکید

سالپنژوگراف

پمپ تزریق سرم

فور و تست اسپیرومتری

اهداف کلینیکی و بیمارستانی

پیشرفت تجهیزات پزشکی نقش بسزایی در نظام سلامت دارد. متخصصان علم پزشکی با به کارگیری فناوری های روزافزون به پیشگیری، تشخیص و درمان انواع بیماری ها می پردازند.

بیمارستان های دولتی و مطب ها بسته به نیاز و تخصص خود تجهیزات پزشکی متناسب و منطبق با مرکزشان را انتخاب می کنند. آنچه مسلم است اهداف کلینیکی با بیمارستانی متفاوت بوده؛ همانطور که نیروی انسانی آنها نیز تفاوت دارد. لذا تجهیزات پزشکی بیمارستانی و تجهیزات مطب های شخصی از بین بخش های زیر بسته به نیاز و هدف انتخاب می شود. دستگاه نوار قلب، پوست مو و زیبایی، تصویربرداری، توانبخشی، بیهوشی، دستگاه تست ورزش، تجهیزات نمونه برداری، پمپ سرم، تنس الکتریکی، زنان و زایمان، تجهیزات هتلینگ، تجهیزات تنفسی، ساکشن، دستگاه سنجش تراکم استخوان، دستگاه ضدعفونی کننده، مولاژ و ماکت آناتومی، تجهیزات امداد و نجات، مانیتورینگ بیمار، تجهیزات دسترسی عروقی، لامپ های پزشکی، تجهیزات سنجشی پزشکی، مراقبت در منزل، هدلایت، زیبایی، گوشی پزشکی، گوش و حلق و بینی و …

گروه های تجهیزات پزشکی

در واقع هر کدام از تجهیزات پزشکی با هدف سلامتی انسان و کاربردهای متنوع تولید شده اند. تجهیزات بیمارستانی و نیز کلینیکی از وسایل و ابزارهای خاصی ساخته می شوند. با وجود تفاوت هایی که در تجهیزات تجهیزات پزشکی بیمارستانی و تجهیزات مطب های شخصی وجود دارد هر کدام به نوبه خود اهداف زیر را دنبال کرده و حداقل در یکی از بخش های زیر قرار می گیرند؛

• تجهیزات تشخیص پزشکی
• تجهیزات و لوازم دندانپزشکی
• تجهیزات و وسایل پزشکی عمومی
• تجهیزات و امکانات معاینه بیمار
• تجهیزات مخصوص زنان و زایمان
• تجهیزات و وسایل مخصوص اتاق عمل
• لوازم و وسایل مربوط به تجهیزات بیمارستانی
• ملزومات استریل و ضدعفونی وسایل و محیط
• وسایل و لوازم آزمایشگاهی برای استفاده در آزمایشگاه ها
• حمایت کننده هایی که برای ادامه حیات بیمار ساخته شده اند.
• تجهیزاتی که در خدمت تشخیص و کنترل بارداری به کار می روند.
• تجهیزات پزشکی که به طور تخصصی برای بیماری خاصی ساخته شده اند.
• ابزار پزشکی که مربوط به اصلاح یا جایگزینی بخشی از آناتومی به کار می روند.
• وسایل پزشکی که در خدمت تشخیص و درمان معلولیت یا صدمه خاصی ساخته شده اند.

تجهیزات تشخیص پزشکی

یکی از مهم ترین تجهیزات پزشکی بیمارستانی و تجهیزات مطب های شخصی مربوط به تشخیص بیماری است. این لوازم که بیشتر در بیمارستان ها و درمانگاه ها استفاده می شود بسته به نیاز و تخصص پزشک در مطب ها نیز به کار می رود. پزشک به کمک پرستار با کمک تجهیزات زیر به تشخیص و درمان بیمار کمک می کنند؛ تجهیزات پزشکی هسته‌ای، تجهیزات و لوازم مربوط به ثبت نوار عصبی و عضله، الکتروانسفالوگرام یا دستگاه ثبت نوار مغز، تجهیزات مربوط به شنوایی سنج (ادیومتر)، رکتوسیگموئیدوسکوپ (دستگاه تشخیص و جلوگیری از افزایش سرطان روده بزرگ)، تجهیزات پرتو پزشکی، تجهیزات فراصوتی در پرتونگاری، اسپیرومتر (کنترل حجم هوای دم و بازدم بیمار)، دستگاه الکتروانسفالوگرام (دستگاه نوار مغز آزمایشی که سیگنال های الکتریکی مغز را ثبت می کند)، دستگاه سی تی اسکن و درون‌بین (آندوسکوپ).

تجهیزات پزشکی بیمارستانی

برخی از تجهیزات پزشکی فقط در بیمارستان ها و درمانگاه ها کاربرد داشته و در مطب ها و کلینیک ها مورد استفاده ندارند. در واقع یکی از تفاوت های تجهیزات پزشکی بیمارستانی با تجهیزات مطب های شخصی محسوب می شود. مهم ترین آنها به شرح زیر هستند؛ دستگاه تنفس مصنوعی، مانیتور علائم حیاتی، دفیبریلاتور (دستگاه شوک الکتریکی برای بیماران دچار ایست قلبی)، تجهیزات سنگ شکن، سردخانه و تجهیزات سرمایشی، الکتروکاردیوگرام (دستگاه نمایشگر اطلاعات امواج الکترونیکی محرک قلب)، لوله تراشه (برای استفاده در درون نای بیمار به منظور اطمینان از حفظ راه هوایی برای تنفس)، پالس اکسیمتر (دستگاه اندازه گیری اکسیژن اشباع موجود در خون و ضربان قلب)، آمبوبگ (مخزن هوا برای تنفس مصنوعی) و اکسیژناسیون غشایی برون پیکری (تصفیه اکسیژن موجود در قلب و ریه بیمار به صورت مصنوعی).

تجهیزات مطب های شخصی

در یک تعریف کلی مطب به محلی اطلاق می‌شود که پزشک با در اختیار داشتن پروانه فعالیت، در آن به بیماران رسیدگی می کند. چنانچه درمان بیمار از امکانات مطب خارج باشد، پزشک معالج او را به بیمارستان ارجاع می‌دهد. خدمات پزشکی مطب ها به دو صورت عمومی و تخصصی است. در حالت اول پزشک با توجه به نیازهای پزشکی و درمانی مردم منطقه، به نیازهای درمان عمومی بیماران رسیدگی می کند. مطب های تخصصی که در رشته های خاص فعالیت دارند نیازمند فضایی به خصوص و در خور تخصص خود هستند. هر کدام از این دو گروه تجهیزات خاص خود را دارند. اما به طور کلی تجهیزات مطب های شخصی باید شامل لوازم پزشکی و اورژانس باشد. تجهیزات معاینه که وجودش در مطب الزامی است شامل موارد زیر می شود؛ فشارسنج جیوه‌ای، فشارسنج عقربه ‌ای، فشارسنج دیجیتال، گوشی پزشکی، چراغ قوه، ترازو، دماسنج طبی، افتالموسکوپ، آبسلانگ، رتینوسکوپ و اتوسکوپ. علاوه بر این مطب باید مجهز به تجهیزات ترالی اورژانس باشد. این لوازم که استفاده از آن در اورژانس ضروری است شامل موارد زیر می شود؛ پایه سرم، سرنگ و سرسوزن، آمبوبگ و ایروی (اطفال و بزرگسالان)، سفتی باکس، دستگاه ساکشن، تخت معاینه، آنژیوکت (صورتی و آبی)، کپسول اکسیژن، رابط اکسیژن، ماسک صورت و مانومتر، پاراوان و چکش رفلکس.

نکات لازم برای تجهیز مطب های شخصی

برای تجهیز مطب های شخصی لازم است چند نکته رعایت و یادآوری شود:

• مطب هایی که خدمات تزریقات انجام می دهند باید به وسایل تزریقات و پانسمان مجهز باشند.
• تجهیزاتی وجود دارد که استفاده از آن ها در مطب نیاز به اخذ پروانه های مربوطه دارد. لوازم رادیوتراپی، توانبخشی، پرتو پزشکی، اپی لیزر، پزشکی هسته ای و لیزر چشم از این موارد به شمار می آیند.
• برخی از تجهیزات نیز در صورت رعایت مقررات و قوانین مورد تایید وزارت بهداشت امکان استفاده در مطب را دارند. چراغ مادون قرمز، سونیکید، الکترولیز، هیدرودرمی، دانسیتومتری و الکترو اکوپانکچر از آن جمله اند.
• مطب های شخصی که در آن خدمات معاینات زنان یا جراحی سرپایی انجام می شود لازم است به دستگاه فور و یا اتوکلاو به منظور استریلیزه کردن ابزار معاینه مجهز باشند.

انواع تجهیزات پزشکی بر اساس سطح کلاس

به طور کلی بر اساس تقسیم بندی سازمان غذا و داروی آمریکا، تجهیزات پزشکی در ۳ سطح کلاس قرار می گیرند:

1. کلاس ۱ یا A – این تجهیزات بسیار ساده طراحی شده و خطر و تاثیری بر روی انسان ندارند. حدود ۷۴ درصد ملزومات پزشکی مانند دستکش، ماسک و باند در این گروه جای می گیرند. این وسایل بعد از کنترل عمومی باید به ثبت سازمان غذا و داروی آمریکا برسند.
2. کلاس ۲ یاB – این تجهیزات بعد از کنترل عمومی باید به ویژه نیز کنترل شوند. تشک های مواج و کیسه آب گرم جزو این گروه می شوند.
3. کلاس۳ یا C – تجهیزاتی بسیار حساس هستند که به جان بیمار بستگی دارند. این اقلام علاوه بر کنترل عمومی باید تست های مختلف را پشت سر بگذارند. فشارسنج، نمایشگر ضربان قلب و بسیاری از تجهیزات پیشرفته پزشکی شامل این گروه می شوند.

دستگاه وارمر نوزاد یک دستگاه تولید کننده گرما است که برای نوزادان نارس و تازه متولد شده استفاده میشود. چنانچه نوزاد پیش از موعد متولد شود نیاز به نگهداری در وامر دارد تا دمای بدن او کنترل شود.

همچنین نوزادانی که به هر دلیلی باید دیرتر در معرض هوای سرد باشند، نیاز به نگهداری در وارمر خواهند داشت. گاهی نوزاد نیاز به برخی مداخلات درمانی دارد و باید بخش دیگری منتقل شود که این انتقال با وارمر انجام میشود.

دستگاه وارمر از تجهیزات پزشکی پرکاربرد در بخش NICU نوزادان می باشد.

مشخصات دستگاه وارمر نوزاد

این دستگاه از سه بخش اصلی تشکیل شده که شامل منبع حرارت، سنسورهای تشخیص حرارتی پوستی و سیستم کنترلی خودکار (مجهز به آلارام هشدار دهنده) می باشد.

حرارت دستگاه توسط یک لامپ تامین میشود که منبع حرارت آن با استفاده از امواج مادون قرمز یا انرژی حرارتی می باشد. این لامپ آسیبی به نوزاد نخواهد رساند و برای پوستف شبکیه و قرنیه او خطری ندارد.

انرژی IR لامپ توسط پوست نوزاد جذب میشود و در اثر افزایش جریان خون در پوست، گرما به بقیه بدن انتقال می یابد. میزان انرژی گرمایی کنترل میشود تا از بروز سوختگی، آسیب های مغزی و افزایش غیرعادی دمای بدن جلوگیری شود.

 وارمر نوزاد مجهز به یک تخت است که تشک آن مانند رم کن عمل میکند. برخی از انواع این دستگاه فاقد تخت هستند و تنها یک لامپ متحرک با سیستم کنترل حرارتی دارند. این تجهیزات روی یک پایه چرخ دار نصب شده و بالای تخت نوزاد قرار میگیرد.

 سیستم کنترلی این دستگاه مجهز به یک سنسور دما است و در صورت افزایش دما، هشدار دهنده صوتی و بصری آن فعال میشود.

 این دستگاه تکنولوژی ساده تری دارد و صرفا برای کنترل دمای بدن نوزاد در کوتاه مدت استفاده میگردد.

امکانات وارمر نوزاد

دستگاه وارمر نوزاد مجهز به نمایشگر دیجیتالی برای نمایش میزان حرارات بدن نوزاد و حرارت تنظیم شده توسط پرستار می باشد.

نمایشگر از نوع LED است.

امکان تنظیم و کنترل حرارت بدن نوزاد وجود دارد و این دما بین ۳۰ تا ۳۷ درجه متغیر است.

این دستگاه همچنین مجهز به چراغ روشنایی، سنسور Skin، المنت سرامیکی، سیستم تنظیم ارتفاع و چرخ جهت حرکت آسان دستگاه می باشد.

عمل لاپاروسکوپی یا پهلوبینی یکی از انواع جراحی های سرپایی است که در ناحیه شکم یا لگن انجام میگیرد. در حقیقت لاپاروسکوپی عملیاتی است که با استفاده از یک دوربین و برش هایی کوچک در ناحیه مربوطه انجام میگیرد. دراین مطلب درابره اینکه عمل لاپاروسکوپی چیست و تجهیزات پزشکی مرتبط با آن کدام هستند صحبت میکنیم.

این روش، از کم خطرترین جراحی های معمول است و چند مزیت نسبت به جراحی باز دارد. از مهمترین آنها میتوان به ایجاد شکاف های کوچک تر روی بدن نسبت به جراحی های بزرگ اشاره کرد. همچنین خونریزی کمتر و دوره بهبودی کوتاه تری دارد. عنصر اصلی این جراحی یک کابل تاری بلند است که امکان مشاهده و اثرگذاری بر روی ناحیه مورد نظر را به جراح میدهد.

به طور کلی عمل لاپاروسکوپی یک متد تشخیصی-درمانی است که جایگزین مناسبی برای عمل های تهاجمی و باز می باشد. این عمل با استفاده از وسیله باریکی به نام لاپاروسکوپ و از طریق شکاف های موچک روی یدن انجام میگیرد. امکان جراحی بدن ایجاد شکاف برای اعضایی مانند بینی وجود دارد.

نحوه انجام لاپاروسکوپی :

عمل لاپاروسکوپی با ایجاد یک یا دو برش محدود در سطح پوست شکم انجام میگیرد. دوربین از طریق لوله دستگاه به داخل بدن بیمار وارد میشود و پس از تابانده شدن نور سرد میتوان جراحی را انجام داد.

شکاف ها حدود یک سانت هستند و پس از عمل به زودی محو خواهند شد یا اثر کمی از آنها باقی میماند.

برای بیمارانی که باید تحت جراحی با شیوه لاپاراسکوپی قرار بگیرند، بیهوشی به صورت عمومی انجام میشود و بیمار کاملا به خواب میرود. به این ترتیب در طول جراحی درد حس نمیشود و یک سرم وریدی به بیمار تزریق میشود. ماده بیهوشی از این طریق وارد بدن بیمار میشود.

در مواردی جراحی با بی حس موضعی انجام میگیرد. بی حسی موضعی به این صورت است که بیمار بیدار است اما دردی را در طول عمل حس نمیکند.

برای انجام این عمل همانطور که گفته شد نیاز به ایجاد شکاف روی بدن بیمار است. به این جهت دو تا ۵ شکاف ایجاد میشود که ابزار جراحی از طریق آن وارد بدن بیمار شود.

پس از پایان جراحی شکم از گاز دی اکسید کربن خالی شده و ابزار از داخل شکم خارج میشوند. در آخر برش ها با پانسمان یا بخیه بسته میشود.

عوارض احتمالی لاپاراسکوپی 

این عمل ممکن است خطراتی مانند خون ریزی، عفونت یا آسیب به اندام های شکمی را به دنبال داشته باشد. اما احتمال این عوارض بسیار کم است و به طور کلی نسبت به عمل های باز خطر عفونت کمتری دارد. اما باید به طور کلی پس از عمل مراقبت های لازم را به جا آورد.

بیماران باید در صورت مشاهده علائمی مانند تب و لرز، عفونت، تهوع یا استفراغ، درد در ناحیه شکم یا عدم توانایی در ادرار کردن به پزشک مراجعه کنند.

به طور کلی در حین انجام لاپاروسکوپی به برخی اندام های بدن آسیب وارد میشود. زیرا با سوراخ شدن بافت های داخلی، خون و مایعات به دیگر قسمت های بدن انتقال می یابد. در این مورد میزان آسیب ها به تبحر پزشک جراح بستگی دارد.

چه زمانی باید عمل لاپاروسکوپی را انجام داد؟

روش لاپاروسکوپی را میتوان برای شکم، زانو و شانه نیز انجام داد. اما به طور کلی این عمل به دلائل زیر انجام گیرد.

برداشتن یا حذف اندام های دچار بیماری ( مانند کیسه صفرا یا آپاندیس)

حذف یا ترمیم قسمت های معینی از روده بزرگ یا معده (سیستم گوارش)

حذف یا ترمیم مثانه، میزنای یا حالب و کلیه ها (سیستم ادراری)

حذف یا ترمیم اندام های تولید مثل زنان ( مانند رحم و لوله های فالوپی)

بستن لوله های رحمی

اهدای کلیه از یک فرد به دیگری

روش های کاهش وزن مانند اسلیو یا بای پس

اصلاح فتق

مشاهده کبد و پانکراس به منظور بررسی وجود تومورهای سرطانی

مشاهده ی اندام های شکمی برای بررسی علائم بیماری هایی که تشخیص آن ها دشوار است (جراحی اکتشافی)

مشاهده ی تومور در شکم

بررسی منبع درد شکمی یا حذف بافت اسکار یا زخم

جست و جوی منبع خونریزی داخلی یا خون مردگی (چنانچه بیمار فشار خون طبیعی داشته باشد)

تجهیزات پزشکی لازم برای انجام لاپاروسکوپی

عمل لاپاروسکوپی طیف زیادی از جراحی را در بر میگیرد و به این ترتیبطیف گسترده ای ابزار و تجهیزات برای انجام آن نیاز است. برخی از این ابزار در جراحی های معمولی هم مورد استفاده است مانند قیچی، غربال گیر و لوله های مکش.

اما ابزارهای اختصاصی برای این عمل شامل موارد زیر است :

سوزن ورس

سوزن ورس برای وروود به حفره ی بطنی و تزریق گاز دی اکسید کربن برای ایجاد تورم در ناحیه شکم مورد استفاده قرار میگیرد. این سوزن در اندازه های مختلف به طول ۸۰، ۱۰۰ و ۱۲۰ میلیمتر عرضه میشود. همچنین انواع دائمی و یکبار مصرف دارد.

مدل های بلند تر برای بیماران با وزن بالاتر مورد استفاده قرار میگیرد.

این سوزن دارای لبه تیز و برنده است که پوست و فاسیا را به راحتی شکاف میدهد و وارد ححفره بطنی میشود. لبه دیگر آن کند است تا مانع از آسیب به دیگر اندام های بدن شود.

تروکار

تروکار از دو قسمت به نام های کانولا و ماندرن تشکیل شده که با توجه به نوع کاربرد در انواع هرمی، مخروطی، تیز و کند وجود دارد. برای عبور از فاسیا، عضله و صفاق از این ابزار استفاده میشود.

انواع مخروطی شکل این ابزار که دارای سر شش ضلعی هستند برای لاپاراسکوپی استفاده میشوند.

در تولید برخی از ماندرن ها، پوشش های محافظتی به کار گرفته میشود. این پوش برای جلوگیری از آسیب به اندام های داخلی در نظر گرفته میشود و بعد از خروج تجهیزات لازم برای عمل از بدن بیمار، ماندن از بدن بیمار خارج میشود. این ابزار دارای انواع دائمی و یکبار مصرف هستند و در طول ۵ تا ۲۰ سانت با قطر ۲ تا ۳۰ میلیمتر موجود می باشد.

برای انجام این عمل از ماندرن هایی با طول ۱۰ سانت و قطر ۵ تا ۱۰ میلیمتر استفاده میشود.

اندوسکوپ Rigid

اندوسکوپ ها دارای طول و قطر متفاوتی هستند و همچنین از زوایای مختلفی برخوردار هستند. این ابزار شامل یک Negative Lens در قسمت ابتدایی و یک Eyepiece Lens در قسمت انتهایی است. این ابزار بخش های مختلفی دارد که برای اتصال دوربین به کار میروند. به این بخش Eye Shield گفته میشود.

این بخش قابل اتصال به کابل نوری می باشد. قطر در نظر گرفته شده برای اندوسکوپ ها بین ۱.۹ تا ۱۰ میلیمتراست که در لاپاراسکوپی از قطرهای ۵ تا ۱۰ میلیمتر آن استفاده میشود. زوایای این ابزار نیز بین ۰ تا ۱۱۰ درجه است و بیشترین مصرف از زوایای ۰ تا ۳۰ درجه آن در لاپاراسکوپی استفاده میشوند.

قیچی

قیچی برای انجام عمل لاپاروسکوپی به تنهایی یا همراه الکتروکوتر و برای برش مورد استفاده قرار میگیرد. انواع قیچی های مورداستفاده برای این عمل عبارت است موارد زیر است :

قیچی متزنبام: لبه این قیچی دارای انحنای کمی است و از پرکابردترین قیچی های لاپاروسکوپی می باشد.

قیچی هوکی شکل: برای برش نخ بخیه و برش در ساختارهای توخالی و لوله‌ای کاربرد دارد.

قیچی مستقیم: این مدل دارای تیغه‌ی صاف می باشد و برای برش بافت استفاده میگردد.

میکروسیزر: همانطور که اسم این مدل مشخص است قیچی‌های ظریف صاف یا زاویه‌دار هستند که برای برش‌های دقیق از آنها استفاده می‌کنند.

کلیپ اپلایر یک نمونه از تجهیزات لاپاراسکوپی

از این وسیله برای بستن عروق و مجراها استفاده میشود و در اندازه های مختلف و به منظور استفاده در نواحی مختلف کاربرد دارد. کلیپ اپلایر پس از پایان جراحی در بدن باقی میماند و به این جهت از متریال قابل جذب و سازگار با بدن ساخته میشود. جنس این ابزار از تیتانیوم یا پلیمر (همولاک) است.