لارنگوسکوپ و انواع آن

تاریخچه لارنگوسکوپ و ویدیو لارنگسکوپ

ویدیو لارنگوسکوپ چیست؟

 مزایا استفاده از ویدئو لارنگوسکوپ

• بهبود مشاهده حنجره زیرا لازم نیست که مانند لارنگوسکوپی مستقیم،  چشم و راه های هوایی در یک راستا قرار گیرند
• نیروی وفشار کمتر مورد استفاده در مقایسه با لارنگوسکوپی مستقیم
• حرکت کمتر ستون فقرات
• احتمال پاسخ کمتر همودینامیکی به لارنگوسکوپی و لوله گذاری
• زمان یادگیری کوتاه
• حمل و نقل بهبود یافته و هزینه در مقایسه با لارنگوسکوپ های فیبر نوری انعطاف پذیر است
• استفاده به عنوان یک ابزار آموزشی
• به طور کلی نرخ موفقیت بالاتر، به ویژه در شرایط دشوار است.

ویدئو لارنگوسکوپ از جدیدترین و مدرن ترین تجهیزات پزشکی است که به کنترل راه تنفس در زمان جراحی کمک میکند. میزان بازگشایی مجرای تنفسی با این دستگاه در انسدادهای دشوار در اتاق عمل ۱.۲% و موادر ناموفق در این مورد ۳.۸% بوده است. لازم است تا تکنسین های بهداشت درک دقیق از مشخصات، رابط کاربری و هندسه ویدئو لارنگوسکوپ داشته باشند و کارایی آنرا نیز درک کنند.

به طور کلی در تعریف این دستگاه باید گفت، یک وسیله پرتابل برای بالابردن دقت در لوله گذاری (اینتوباسیون) است. کاربری این دستگاه در اتاق عمل اورژانس، ICU و مراکز آمبولانس هوایی می باشد و به این منظور طراحی شده است.

تیغه های دستگاه پوشش خاصی دارند و با به کار گیری سیستم بخار، دید خوبی را به کاربر میدهند. به این ترتیب بدون کوچکترین تشکیل بخار در مقابل دوربین، امکان انجام لوله گذاری وجود دارد.

سیستم تنظیم نور از ویژگی های دیگر این دستگاه است است تا در طول پروسه اینتویاسیون تصویر واضح و با نور مناسب  و دید کافی داشته باشید.

لارنگوسکوپ های ویدئویی دارای یک دسته داسی شکل هستند که تیغه های مختلف روی آن قرار میگیرند. از این طریق کار فیلمبرداری راحت تر است. در ابتدای تیغه، منبع نور وجود دارد و کار لوله گذاری را آسان تر میکند. به طور کلی این دستگاه برای بازنگهداشتن مجاری تنفسی در زمان عمل و اتاصل دستگاه ونتیلاتور به بیمار کاربرد دارد.

مشخصات فنی ویدئو لارنگوسکوپ

نمایشگر :

ویدئو لارنگوسکوپ مجهز به نمایشگر ۵.۳ اینچی، باکیفیت تصویر بالا و قابلیت چرخش ۱۸۰ درجه می باشد. در لارنگوسکوپ های قدیمی مانیتور از دستگاه جدا بود. اما این تکنولوژی تمرکز پزشک  یا تکنسین را بالا برده و خطا را در لوله گذاری کاهش میدهد.

پورت USB :

وجود پورت USB و تصویر AV کمک میکند تا در صورت نیاز به نمایشگر بزرگتر، ویدئو لارنگوسکوپ را مانیتور دیگری وصل کنید. همچنین امکان انتقال داده ها از طریق کابل USB، به کامپیوتر وجود دارد.

حافظه داخلی :

دستگاه دارای حافظه داخلی ۸ گیگ است و امکان ذخیره عکس و فیلم در حین عمل را میدهد. به منظور تهیه عکس و فیلم دکمه میانبر روی دستگاه تعبیه شده و میتوانید در هر لحظه از لوله گذاری عکس داشته باشید.

تیغه های دستگاه :

کرو تیغه های دستگاه، کمک میکند تا در پوزیشن های مختلف به راحتی عمل اینتوباسیون یا لوله گذاری انجام شود.

دوربین :

دوربین HD ضد مه ۲ مگاپیکسل، FOV با زاویه ۶۶ درجه، بدون زاویه مرده و روشنایی ۸۰۰ لوکس است. همچنین تک دکمه ای و سریع می باشد و امکان فیلمبرداری مدام را به کاربر میدهد. لنز آن از فولاد ضدزنگ ساخته شده و بارها قابل استفاده خواهد بود.

طراحی ارگونومیک :

دسته این وسیله دارای ارگونومیک می باشد و کار با آن بسیار راحت است. دسته کاملا ضد باکتری و نور است.

باتری :

دستگاه دارای یک باتری لیتیوم یونی قابل شارژ با کیفیت بالا است. عمر باتری ۲۰۰ دقیقه به صورت کامل کار می‌کند و عمر باتری آن ۳-۴ سال است. مدت زمان لازم برای شارژ کامل باتری ۸ ساعت است.

مزیت بالینی استفاده از لارنگوسکوپ های ویدئویی

بهتر است با ین وسیله در طول جراحی دهانه حنجره را پاک کنید و آسیب به بافت حنجره را کاهش دهید.

عملکرد ضد مه منحصر به فرد، بدون پیش‌گرم شدن، و صرفه جویی در وقت برای عملیات اینتوباسیون اضطراری

مجهز به شش چراغ روشنایی برجسته، برای ایجاد چشم‌انداز روشن‌تر

باتری با ظرفیت mAh3200 (استفاده کامل از برق، استفاده پایدار برای بیش از ۲۰۰ دقیقه)

وجود طیف گسترده‌ای از تیغه ها (تیغه مناسب اطفال ، تیغه بزرگسال، مدل‌های خاص برای شرایط دشوار)

لوله گذاری بیمار داخل نای و جهت تنفس مکانیکی بیمار در حین جراحی یا جلوگیری از آسپیراسیون انجام میشود. لوله گذاری نای (Tracheal intubation) با قرار دادن یک لوله انعطاف پذیر داخل نای بیمار انجام میگیرد.

تکنیک اینتوبه کردن یا لوله گذاری بیمار در زمان بیهوشی انجام میگیرد. زیرا در این حل رفلاکس بدن بیمار رخ نمیدهد. لوله گذاری به وسیله لارنگوسکوپ با لوله تراشه مناسب انجام میشود. پس از اطمینان از اینکه لوله به درستی در نای قرار گرفت آنرا به ونتیلاتور یا آمبوبگ وصل میشود.

این کار در اتاق عمل یا اورژانس انجام میگیرد. گاهی لوله گذاری با برش غضروف کریکوتیروئید انجام میگیرد.

در صورتیکه این کار توسط متخصصان یا کارشناسان خبره انجام نشود میتواند برای بیمار خطر یا عوارضی را به همراه داشته باشد.

در ادامه مراحل، تجهیزات پزشکی مورد نیاز و شرایط بیمار را برای لوله گذاری توضیح خواهیم داد.

هدف از لوله گذاری برای بیمار

باز نگه داشتن راه هوایی و تنفس بیمار

ساکشن ترشحات ریه

کاهش فضای مرده تنفسی

اعمال فشار مثبت بر ریه ها

پیشگیری از آسپیراسیون ترشحات معده به ریه (با پر کردن کاف)

نکات مهم در زمان لوله گذاری

لوله باید با قطر و طول مناسب انتخاب شود

کنترل قطر داخلی لوله از نظر عدم وجود انسداد (به صورت غشا نازک از جنس خود لوله)

سلامت کاف باید تست شود

نور لارنگوسکوپ تست شود

سلامت ماسک ها و وجود ایروی چک شود

سرنگ هوا برای پر کردن کافوجود داشته باشد

 ژل لوبریکانت، استیلت و پنس مگیل وجود داشته باشد

شرایط بیمار در زمان لوله گذاری

اگر فک پایینی بیمار جلو باشد مانع از دیدن داخل حنجره بیمار میشود و برای لوله گذاری بیمار در این حالت باید از تیغه بزرگتر یا تیغه مستقیم استفاده شود.

اگر بیمار در باز کردن دهان مشکلی داشته باشد لوله گذاری مشکل میشود و بهتر است این کار در زمان هوشیاری بیمار انجام گیرد. لوله گذاری به وسیله لیدوکائین انجام میشود تا رفلکس معده از بین برود.

در صورت کوچک بودن دهان بیمار لارنگوسکوپ تمام فضای دهان را پر میکند.

در صورت جلو بودن دندانها یا شل بودن آنها نباید فشاری به آن ها وارد شود. زیرا خطر افتادن دندان یا شکستن آن وجود دارد. مشاوره دندان پزشکی میتواند قبل از عمل الکتیو در این کار کمک کند.

چاقی یا کوتاه بودن گردن بیمار باعث میشود تا حنجره بالاتر از محل طبیعی قرار بگیرد. در این حال استفاده از استیلت بهتر است.

تجهیزات پزشکی لوله گذاری

تجهیزات پزشکی مورد نیاز برای لوله گذاری شامل دستکش، عینک یا شیلد صورت، ساکشن، لارنگوسکوپ، لوله تراشه، گاید، یک سرنگ و یک گوشی پزشکی می باشد.

پرکاربردترین این تجهیزات لارنگوسکوپ می باشد که استفاده نادرست از آن میتواند عوارض زیادی برای بیمار به همراه داشته باشد.

امروزه همچنین تکنولوژی های جدیدتری مانند لارنگوسکوپی فیبراپتیک موجود است که باعث کاهش عوارض برای بیمار میشود. البته مهمترین عارضه ها عدم توانایی در کار با لارنگوسکوپ می باشد.

نحوه لوله گذاری تراشه

جهت انجام لوله گذاری برای بیمار ابتدا باید ارتفاع تخت و زاویه صورت بیمار چک شود. صورت بیمار باید در سطح گزیفویید قرار بگیرد. زیر سر بیمار بزرگسال باید یک بالش کوچک قرار گیرد. بهتر است بیمار در پوزیشن sniffing باشد تا حالت راه هوایی مستقیم دید خوبی داشته باشد.

لارنگوسکوپ را با دست چپ و بین انگشتان به صورت پلکانی بگیرید. هرگز دست را مشت نکنید. با استفاده از انگشت شست و انگشت اشاره دست راست باید ارواره ها از هم جدا شوند تا لب ها بین لارنگوسکوپ و دندان فشرده نشوند.

تیغه لارنگوسکوپ باید از کنار زبان عبور کند و کم کم به سمت مرکز و چپ هدایت شود. نوک تیغه لارنگوسکوپ بین اپی گلوت و قاعده زبان قرار بگیرد.

بدون فشار به دندان ها و اهرم کردن لارنگوسکوپ به بالا و جلو باید برده شود. در این حالت لیگامان های هیپو گلوتی کشیده می شوند و اپی گلوت به بالا و به طرف تیغه خم می شود. حالا گلوت را میبینید و به آسانی لوله گذاری را می توانید انجام دهید.

فقط کافی است کاف لوله تراشه از گلوت عبور کند. کنترل صدای تنفسی ریتین با فشردن بگ و اطمینان از صحت کار و فیکس کردن درست لوله تراشه انجام میشود.

عوارض حین لوله گذاری

عوارض لوله گذاری بیمار شامل عوارض حین لوله گذاری و بعد از آن میشود. باید کار دقیق و با احتیاز انجام گیرد تا عوارض کمتری به وجود بیاید.

ترس

ترس بیمار در زمان لوله گذاری اگر هشیار باشد از عوارض معمول برای لوله گذاری است. پس بهتر است قبل از انجام روند کار از لحاظ روانی بیمار آماده شود.

تروما،لارنگواسپاسم و برونکواسپاسم

اگر در زمان لوه گذاری تارهای صوتی به خوبی دیده نمیشوند، امکان تروما وجود دارد. همچنین وارد کردن لوله با فشار و خشونت میتواند این مشکل را ایجاد کند. لازم است تا قبل از شروع کار، حلق و دهان بیمار از ترشحات پاک شوند و باتری های لارنگوسکوپ نیز کاملا قوی و پر نور باشند.

دیس ریتمی های قلبی

مهمترین و شایع ترین عوارض لوله گذاری، تحریک عصب واگ است. در این صورت باید از افت فشار خون جلوگیری شود.

جایگذاری غلط لوله تراشه در مری

امکان بروز این مشکل زیاد است. ممکن است لوله تراشه اشتباها وارد مری شود. به این جهت باید به محض وارد کردن لوله، کاف آنرا باد کرد و سپس توسط آمبوبگ به بیمار تنفس دستی داد. ضمن تنفس دادن باید قله های ریه بیمار از وجود صداهای تنفسی سمع شوند.

باید در صورت عدم وجود صدا، ناحیه گزیفوئید از نظر ورود هوا به داخل معده باید مورد سمع قرار گیرد. در صورت جاگذاری غلط لوله تراشه فوراً اقدام به تصحیح محل آن نمود.

وارد کردن بیش از حد لوله به تراشه (وان لانگ)

گاهی لوله تراشه به اشتباه وارد برونش ها و غالباً برونش راست میشود. در چنین وضعیتی با پرکردن کاف لوله تراشه، برونش دیگر بسته میشود و به علت عدم تهویه مناسب برای بیمار دچار آتلکتازی میشود.

به منظور کنترل محل لوله گذاری گرفتن عکس قفسه سینه لازم است. همچنین سمع دو طرفه صداهای ریه نیز باید هر دو ساعت یا بعد از تغییر پوزیشن بیمار انجام شود.

استفراغ و آسپیراسیون احتمالی

بروز استفراغ و آسپیراسیون در صورت تحریک رفلکس گگ در زمان لوله گذاری رخ میدهد. برای کاهش احتمال این عارضه بهتر است پیش از لوله گذاری برای بیمار NGT گذاشته شود و ترشحات معده تخلیه گردد.

هایپوکسی

هایپوکسی در صورتی رخ میدهد که اشباع خون به میزان قابل توجهی افت کرده باشد. به این جهت بهتر است پیش از لوله گذاری، بیمار به مدت دو دقیقه با اکسیژن ۱۰ درصد اکسیژنه شود.

در صورت افت اشباع خون بیش از سی ثانیه باید عملسات قطع شود و بیمار به وسیله آمبوبگ و مسک با اکسیژن ۱۰۰% تهیویه شود. سپس میتوان عمل لوله گذاری را مجدد انجام داد.

ترومای راه هوایی فوقانی

یکی از شایع ترین صدمات لوله گذاری، صدمه به دندان بیمار است. شکستگی یا خون ریزی دندان بیمار از عوارض لوله گذاری از طریق بینی بیمار است. از این جهت باید کار به دقت انجام شود و هرگز از دندان بالای بیمار به عنوان اهرم استفاده نشود.

انسداد لوله تراشه

از عوارض لوله گذاری هنگامی که لوله در محل خود برای مدتی قرار دار، ایجاد انسداد در لوله می باشد. این مشکل به دلیل تجمع ترشحات غلیظ یا خشک شده، خم شدن لوله یا گاز گرفتن لوله توسط بیمار رخ میدهد. این مشکل مانع از تهویه مناسب برای بیمار میشود.

برای رفع این مشکل باید سر بیمار در وضعیت طبیعی قرار بگیرد. همچنین از خم شدن گردن بیمار باید جلوگیری شود. به منظور جلوگیری از گاز گرفتن لوله توسط بیمار باید از ایروی استفاده شود.

باید لوله های ونتیلاتور باید توسط یا بالشتک حمایت شوند. باید از پرکردن بیش از حد کاف خود داری شود و انجام ساکشن دقیق، ضروری است.

برقراری رطوبت کافی در مجرای تنفسی، گزارش هرگونه مشکل در حین انجام عملیات و تعویض لوله تراشه در صورت عدم موفقیت برای باز کردن راه هوا تنفس بیمار از اقدامات لازم برای رفع این مشکل است.

نشت از کاف

علائم نشت کاف شامل :

پرنشدن بالن پس از تزریق هوا

توانایی صحبت کردن بیمار پس از پر کردن کاف

شنیده شدن صدای نشت هوا در لارنکس  در زمان تنفس با فشار مثبت

برای جلوگیری از خطر آسپیراسیون باید بیمار مجدد اینتوبه شود

آسیب راه هوایی فوقانی

این مشکل معمولا به صورت زخم و نکروز یا تنگی نای بروز میکند. فشار کاف به دیواره تراشه باعث تنگی نای میشود. همچنین سایز نامناسب لوله تراشه زخم ایجاد میکند. برای به حداقل رساندن این عوارض باید اقدمات زیر صورت گیرد.

پوزیشن لوله در دهان حداقل هر ۲۴ ساعت یکبار تغییر کند.

یک گاز تا شده باید گوشه لب ها و زیر لوله تراشه قرار گیرد.

استفاده از دهانشیویه به منظور جلوگیری از تجمع پاتوژن ها در راه هوایی ضروری است.

برای جلوگیری از صدمات سایشی، باید حرکات سر به ویژه در حالت خم شدن به جلو و عقب خیلی کم باشد.

حتما سایز مناسب لوله تراشه را انتخاب کنید.

بعد از گذشت ده روز از لوله گذاری باید اقدام به گذاشتن لوله تراکئوستومی شود. این کار برای جلوگیری از صدمات گلوت انجام میشود.

هر ۸ ساعت فشار کاف کنترل میشود تا بیشتر از mmHg 15-20 نباشد. همچنین هر یک ساعت بعد از ساکشن کامل دهان و حلق باید کاف لوله تراشه به مدت ۵ دقیقه خالی شود.

آسیب به تراشه

از عوارض لوله گذاری، آسیب به تراشه است. عفونت، سایز نامناسب لوله تراشه و جایگذاری غلط آن یا سایز نامناسب کاف میتواندموجب بروز این مشکل شود. برای به حداقل رساندن فشار کاف بر تراشه اقدامات مربوط به آسیب راه های هوایی کمک کننده است.

خونریزی

خونریزی اطراف لوله یا نبض دار شدن آن به دلیل پاره شدن شریان ها توسط لوله تراشه است. برای پیشگیری از این اتفاق باید لوله باریک تر و کوتاه تری جهت لوله گذاری انتخاب شود. بعد از بروز خونریزی باید سریعا کاف را پر کرد و به پزشک اطلاع داد.

عفونت

به دلیل حذف مکانیسم های دفاعی بدن در زمان لوله گذاری، احتمال بروز عفونت وجود دارد. برای جلوگیری از این مشکل باید اقدامات زیر انجام شود :

ساکشن راه های هوایی ( با روش کاملاً استریل و هر بار با یک کاتتر استریل)

تعویض لوله ها و مخزن مرطوب کننده و بخور دستگاه ونتیلاتور هر ۲۴ ساعت

تخلیه آب جمع شده درلوله های ونتیلاتور و مراقبت از راه هوایی تنفسی بیمار

استفاده از دهانشویه هر ۴ ساعت به منظور جلوگیری از عفونت حلق و دهان

برای جلوگیری از عفونت ریوی، کشت و آنتی بیوگرام ضروری است

خارج کردن لوله تراشه (اکستوباسیون)

بعد از جداسازی بیمار از تنفس مکانیکی نباید لوله تراشه را خارج کرد. وقتی بیمار کاملا بیدار نیست و یا قادر نیسست تا ترشحات تنفسی خود را خارج کند، باید لوله تراشه در جای خود باقی بماند.

برای خارج کردن لوله تراشه باید حالت بیمار به صورت نشسته یا نیمه نشسته باشد.

باید نحوه کار به بیمار توضیح داده شود.

به وسیله آمبوبگ به بیمار اکسیژن برسانید.

در عین حال باید ECG . مانیتورینگ در محل وجود داشته باشد.

ترشحات دهان و حلق بیمار باید ساکشن شود.

در حالیکه کاف را خالی میکنیم باید امبوبگ را فشار دهیم. با این کار ترشحات از بالای کاف به داخل دهان بیمار رانده میشوند و از آن خارج میگردد.

این کار تاجایی ادامه پیدا میکند که راه هوایی آزاد شود.

سپس کاف را خالی میکنیم و با چسب یا باند نگهدارنده لوله را برمیداریم.

وقتی لوله آندوتراکیال را خارج میکنیم، برای بالا بردن فشار در ریه به وسیله اکسیژن ریه را باد میکنیم.

تجهیزات پزشکی برای خارج کردن لوله تراشه

از تجهیزات لازم برای خارج کردن لوله تراشه باید به آمبوبگ، کپسول اکسیژن، ماسک اکسیژن، دستگاه ساکشن اشاره کرد. ب

رای برای لوله گذاری مجدد (در صورت نیاز)، یک سرنگ ۵ میلی لیتری برای شستشو با سرم نمکی، به هنگام ساکشن کردن و (در صورت نیاز) رقیق کردن ترشحات، یک سرنگ ۱۰ میلی لیتری برای خالی کردن کاف لازم است.

لارنگوسکوپ وسیله ای است که جهت لوله گذاری داخل تراشه در بیماران نیازمند بیهوشی و یا نارسایی تنفسی به کار برده می شود. این وسیله از تجهیزات پزشکی پرکاربرد در عملیات احیای قلبی و تنفسی پیشرفته و نیز در اتاق های عمل و هنگام بیهوشی می باشد. تمام بخش های بیمارستانی و تیم های امداد و نجات و فوریت پزشکی ملزم به همراه داشتن این وسیله و آشنایی با روش بکارگیری آن می باشند.

پزشکان بیهوشی، تکنسین های هوشبری و فوریت های پزشکی و پرستاران بخش های اورژانس و ویژه اغلب در روند احیای قلبی ریوی و درمان بیمار به لارنگوسکوپ و لوله گذاری داخل تراشه اقدام می نمایند.

اجزاء دستگاه لارنگوسکوپ

این دسته در انواع آن از دو قسمت تشکیل شده است. دستگاه لارنگوسکوپ دارای دو بخش دسته و تیغه است. دسته این دستگاه در بعضی مدل ‌های آن جایگاه باطری برای تأمین نور دستگاه است و در مدل دیگر نیز دسته ‌های سیم ‌های فیبر نوری را درون خود قرار می‌ دهد. این دسته اهرمی برای نگه‌ داشتن تیغه و جایگذاری دقیق آن است.

قسمت دوم دستگاه لارنگوسکوپ تیغه آن است که بر روی پایه قرار می ‌گیرد. تیغه دستگاه وارد حنجره فرد شده و مجرای تنفسی را باز کرده و امکان دیدن حنجره را فراهم می ‌کند. تیغه به وسیله دسته درون دهان بیمار قرار می ‌گیرد.

لامپ‌ های موجود در این دستگاه بر روی تیغه آن قرار دارند. تیغه ‌ها دستگاه لارنگوسکوپ در دو نوع منحنی و صاف طراحی و تولید می شوند. تیغه ‌های دستگاه ‌های لارنگوسکوپ در دو سایز کودکان و بزرگسالان وجود دارند. تیغه های دستگاه های ویژه کودکان دارای سایز کوچک تر و متناسب با دستگاه تنفسی کودکان طراحی شده اند، تیغه های بزرگسالان در ابعاد بزرگتری هستند.

انواع دستگاه لارنگوسکوپ از نظر نور

لارنگوسکوپ ها از لحاظ ساختار نوری به دو صورت تولید می ‌شوند. انواع آن‌ ها عبارت ‌اند از:

۱- لارنگوسکوپ استاندارد: نور این نوع از دستگاه به وسیله باطری تأمین می شود. باطری مورد نیاز درون دسته دستگاه قرار می گیرد و از طریق انرژی تولید شده نور مورد نیاز لامپ وجود در ابتدای تیغه تأمین می ¬شود. نور به درون دستگاه تنفسی و حنجره بیمار تابیده می ‌شود و تصویر واضحی از آن نمایش می دهد.

۲. لارنگوسکوپ فیبر نوری: به این نوع از لارنگوسکوپ فایبر اپتیک نیز گفته می شود. لامپ موجود بر روی تیغه این مدل به وسیله دسته ‌ای از سیم ‌های فیبر نوری که درون دسته آن قرار دارد روشن می شود. نور این نوع از دستگاه ‌ها بیشتر بوده و با تمرکز بیشتری بر روی عضو مورد نظر می تابد.

انواع لارنگوسکوپ از نظر ساختار

۱. لارنگوسکوپ آینه ای: این مدل از دستگاه دارای یک آیینه کوچک مخصوص است که در عقب دهان در زاویه نور مستقیم قرار داده می ¬شود. نور پس از تابیدن به آینه درون حنجره فرد بازتاب می ‌شود و نمای روشنی از آن نمایش می ‌دهد. برای استفاده از این نوع لارنگوسکوپ به حسی موضعی نیاز است.

۲. لارنگوسکوپ سخت: در این مدل از دستگاه منبع نوری داخل یک لوله سخت قرار دارو تیغه موجود در دستگاه وارد حنجره بیمار شده و به وسیله ابزار بزرگنمایی خود تصویر بزرگ و واضحی از حنجره را نمایش می دهد. دستگاه بزرگ نمایی و منبع نوری هر دو درون لوله سخت قرار دارند. منبع نوری دستگاه بر روی تیغه آن تعبیه شده است.

۳. لارنگوسکوپ منطعف: در این مدل دستگاه بزرگنمایی و منبع نوری درون لوله نرم و قابل انعطافی قرار دارد. از این دستگاه برای مشاهده فازوفاکس، کام نرم، حلق و پشت زبان استفاده می¬ شود. برای استفاده از این دستگاه نیز به بی‌ حسی موضعی نیاز است.

انواع کاربرد دستگاه لارنگوسکوپ

این دستگاه در موقعیت ‌های بسیاری در دنیای پزشکی قابل استفاده است. در واقع وجود دستگاه لارنگوسکوپ در هر مرکز پزشکی و بیمارستان‌ ها و آمبولانس ‌ها ضروری و انکار ناپذیر است. این دستگاه در موقعیت ‌های زیادی مورد استفاده قرار می ‌گیرند.

از جمله این موقعیت ‌ها می ‌توان به زمان لوله‌ گذاری برای بیماران نیازمند بیهوشی و یا ناتوان تنفسی، استفاده در اتاق عمل و حین جراحی، استفاده از دستگاه حین احیای قلبی و ریوی اشاره کرد. به کمک این دستگاه حنجره بیماران دیده می شود و به راحتی می‌توان راه تنفسی آن‌ ها را مورد بررسی قرارداد تا در صورتی که مسئله ی سلامت بیماران را تهدید کرد بتوان به موقع نسبت به رفع آن اقدام کرد.

لارنگوسکوپی به چه دلایلی انجام می‌شود؟

• بررسی مشکلاتی در گلو یا صدا:

در صورتی که بیمار علائمی از جمله تغییر صدا، سرفه، گوش درد، گلو درد، بوی بد دهان، مشکل در تنفس یا بلع به مدت طولاتی داشته باشد، لارنگوسکوپی انجام می‌ گیرد. گاهی بیمار احساس وجود یک جسم خارجی در گلو می‌ کند که در این صورت پزشک درخواست لارنگوسکوپی می‌ دهد. همچنین از این آزمایش برای مشاهده بهتر نواحی غیرنرمال در زمان تصویربرداری از جمله سی تی اسکن نیز استفاده می‌ شود.

• انجام بیوپسی از نواحی مشکوک:

می‌ توان از لارنگوسکوپی برای برداشتن نمونه از تار های صوتی یا اطراف آن استفاده کرد. این نمونه ‌گیری برای بررسی احتمال سرطان انجام می ‌شود. برای انجام بیوپسی، یک ابزار پزشکی همانند گیره از لوله دستگاه لارنگوسکوپ وارد شده و نمونه‌ را از محل جدا می‌ کند. سپس نمونه بیوپسی به آزمایشگاه فرستاده می ‌شود.

• درمان برخی از مشکلات صوتی (Voice Box):

لارنگوسکوپی برای درمان برخی مشکلات تار های صوتی یا گلو قابل استفاده است. به عنوان مثال می‌ت وان به کمک ابزار کوچکی که از لوله دستگاه لارنگوسکوپ عبور می‌ کند، تومور یا پولیپ ‌های کوچک را حذف کرد. همچنین لیزر کوچکی می ‌تواند به انتهای دستگاه لارنگوسکوپ متصل شود و به وسیله آن، ناحیه ‌های مشکوک را بسوزاند.

• انجام لوله‌گذاری در انتوباسیون:

انتوباسیون به عمل لوله‌ گذاری داخل نای گفته می ‌شود که برای باز کردن راه ‌هوایی در زمان نیاز به تنفس مکانیکی است. معمولا به دلیل رفلاکس‌ های طبیعی بدن حتی در زمان بیهوشی بیمار، امکان لوله‌ گذاری وجود ندارد؛ در نتیجه عمل لوله ‌گذاری برای بازکردن راه‌ هوایی به کمک دستگاه لارنگوسکوپ انجام می ‌شود.

شما می توانید جهت مشاوره و خرید انواع لارنگوسکوپ با مشاوران شرکت افراطب به صورت ۲۴ ساعته در تماس باشید.