ونتیلاتور خانگی | خرید انواع ونتیلاتور خانگی

دستگاه ونتیلاتور از جمله تجهیزات پزشکی خانگی است که برای تنظیم تنفس فرد بیمار که در هر دقیقه نفس های مصنوعی به بیمار انتقال می دهد و از دم و بازدم های بیمار پشتیبانی می کند. این دستگاه برای افرادی است که به طور لحظه ای یا موقت و همچنین افرادی که به صورت دائم از مشکلات تنفسی برخوردار هستند محافظت می کند.

کاربرد دستگاه ونتیلاتور 

۱-رساندن درصد تعیین شده اکسیژن مورد نیاز به ریه ها ۲-خارج کردن کربن دی اکسید از بدن ۳-دم و باز دم را آسان تر می کند ۴-استفاده از این محصول برای افرادی که دیگر نمی تواند تنفس کنند بسیار مناسب می باشد به دلیل اینکه این دستگاه از صفر تا صد عمل تنفس را انجام می دهد.

بعضی از افراد هستند که باید از دستگاه ونتیلاتور بلند مدت استفاده کند یا حتی در مواقعی باید تا پایان حیات شخص مورد استفاده قرار گیرد، در این موارد باید از دستگاه های ونتیلاتور خانگی استفاده شود که فرد دیگر نیاز به پرداخت هزینه های زیاد بیمارستان نباشد.

چرا باید از دستگاه تنفس مصنوعی (ونتیلاتور) استفاده کرد؟

تنفس فرآیندی است که به وسیله آن هوا به داخل ریه وارد و یا از آن خارج می شود یعنی اکسیژن وارد بدن شده و دی اکسید کربن خارج می شود. نارسایی تنفسی هنگامی رخ می دهد که یک نفر قادر به حفظ اکسیژن یا سطوح نرمال دی اکسید کربن نیست.

تعدادی از مشکلات پزشکی وحود دارند که می توانند منجر به نارسایی تنفسی و نیاز به استفاده از ونتیلاتور داشته باشند، این مشکلات عبارتند از:

• شرایطی که می توانند بر ریه ها تاثیر بگذارند ( تولد زود رس) • عفونت های شدید و بیماری های ریوی دیگر • بیماری های ماهیچه ای و استخوانی که ممکن است منجر به تنفس ضعیف شوند • بیماری های سیستم عصبی که منجر به ضعف تنفسی می شوند • گاهی اوقات مشکلاتی هستند که باعث می شوند به دستگاه ونتیلاتور نیاز باشد

این دستگاه (ونتیلاتور خانگی) چه کاری انجام می دهد؟

ونتیلاتور به تنفس بهتر افراد کمک می کند و این کار را به روش های مختلف انجام می دهد: این دستگاه می تواند با دمیدن هوا به داخل ریه ها به تهویه آن کمک کرده و از فروپاشی و فشرده شدن بافت شش ها جلوگیری می کند. همچنین باعث می شود اکسیژن بیشتری به ریه ها وارد شده و کربن دی اکسید از آن خارج شود.

سیستم هشداردهی دستگاه ونتیلاتور

سیستم هشداردهی ونتیلاتور باید هنگامی که نیاز به دخالت اپراتور می باشد، با استفاده از علائم هشدار دهنده اطلاع رسانی را انجام دهد. این شرایط شامل تغییرات تکنیکی مربوط به دستگاه و یا شرایط بیمار می باشند. تمامی دستگاه های ونتیلاتور باید در شرایط زیر هشداردهی داشته باشند.

• اختلال در برق رسانی دستگاه • قطع شدن سیستم اتصال بیمار به دستگاه ونتیلاتور • نشتی تنفسی • تغییرات پارامترهای تنفسی به نحوی که از بازه ی تعیین شده خارج شوند.( حجم جاری تنفسی، نرخ تنفس، درصد اکسیژن، …)

سیستم هشداردهی می تواند به صورت شنیداری و یا دیداری باشد.

انتخاب ونتیلاتور خانگی مناسب

سیستم ایمنی و هشداردهی دستگاه ونتیلاتور از مهمترین مشخصات دستگاه ونتیلاتور برای نجات جان بیمار می باشند. سیستم ایمنی دستگاه ونتیلاتور با توجه به شرایط بیمار ممکن است ویژگی های متنوعی را داشته باشد. هنگام تهیه دستگاه ونتیلاتور باید شرایط بیمار را در نظر داشت و با توجه با آن ونتیلاتور با سیستم ایمنی مناسب را انتخاب کرد. همچنین سیستم هشداردهی نیز باید با توجه به شرایط بیمار انتخاب شود در بیمارانی که تحت مراقبت های ویژه هستند نیاز است تا هرگونه تغییر کوچک در پارامترهای تنفسی به اپراتور و یا پزشکان اطلاع داده شود.

طبقه بندی مبتنی بر گرادیان فشار ونتیلاتور

طبقه بندی ونتیلاتور در طول دو دهه به شکل های مختلفی در متون پزشکی تشریح شده است که یکی از اصول طبقه بندی تئوری گونه این وسیله ها مرتبط با فشار می باشد. فشار مورد نظر نیرویی است که ونتیلاتور برای انجام فرآیند تهویه به هدف مورد نظر اعمال می کند. بر اساس طبقه بندی مبتنی بر فشار سه کلاس اصلی وجود خواهد داشت:

ونتیلاتورهای فشار منفی

این ونتیلاتورها با ایجاد فشار منفی در اطراف قفسه سینه بیمار موجب ایجاد اختلاف فشار شده و در نتیجه عمل ورود و خروج هوا انجام می پذیرد. با ایجاد فشار منفی حول قفسه سینه نیروی لازم جهت انبساط آن بوجود آمده و به این وسیله هوا وارد ششها میشود در طول فاز بازدم نیز فشار منفی با فشار اتمسفر جایگزین شده و به ششها اجازه داده می شود تا خالی و فاز بازدم به انجام برسد.

استفاده از ونتیلاتورهای فشار منفی پیچیدگی ها و مشکلاتی را به همراه دارد که از آن جمله می توان به دسترسی محدود جهت پرستاری از بیمار، ناتوانی در مانیتور صحیح مکانیک ششها و عدم آسایش بیمار اشاره کرد.

ونتیلاتورهای فشار مثبت

در این نوع ونتیلاتورها اساس کار ایجاد فشار مثبت در راههای تنفسی جهت باز شدن آنها می باشد. این فشار از طریق یک وسیله ماسکی شکل به بیمار اعمال می شود و فشار ایجاد شده نیروی لازم برای بزرگ شدن قفسه سینه و ششها را بوجود می آورد و در نتیجه هوا وارد سیستم تنفسی می شود. به طور کلی ونتیلاسیون فشار مثبت به دو گروه دارای مدهای کنترلی و دارای مدهای پشتیبانی طبق بندی می شوند.

ونتیلاتورهای فشار منفی و مثبت

این ونتیلاتورها ترکیبی از دو حالت قبلی می باشند که با ایجاد فشار منفی خارج قفسه سینه و فشار مثبت داخل قفسه سینه موجب بوجود آمدن نیروی لازم برای حرکت هوا در شش ها می شوند.

طبقه بندی ونتیلاتورها بر اساس نوع سیکل بندی

یکی دیگر از معیارهای طبقه بندی ونتیلاتورها مکانیسمی است که به واسطه آن، دستگاه فاز دم را پایان می دهد که در این مورد مرحله تغییر از فاز دم به فاز بازدم مورد توجه می باشد و این فاکتور تاثیر قابل توجهی بر روی چگونگی طراحی ونتیلاتور گذاشته و الکترونیک دستگاه، مکانیسم های کنترلی، اندازه فیزیکی محفظه هوا و سایر ویژگی ها را تحت تاثیر قرار می دهد.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی ونتیلاتورها در اندازه های کوچکتر و توانایی های بالاتری نسبت به ونتیلاتورهای نسل گذشته ساخته و ارائه می شوند نسل جدید ونتیلاتورها توسط ریزپردازنده ها (میکروپروسسورها) کنترل می شوند.

این ریزپردازنده ها شیرهای مربوط به دم و بازدم، جریان، انتقال اطلاعات (نظیر اطلاعات مربوط به فشار، حجم، فلو و …) بدست آمده از سیستم حسگرها به سمت صفحه نمایش و آلارمهای سیستم را تحت کنترل و مدیریت خود دارند.

چهار مکانیسم سیکل بندی استفاده شده در طراحی ونتیلاتورها خصوصا نوع اتوماتیک عبارتند از:

سیکل بندی ونتیلاتور بر اساس فشار

• سیکل بندی بر اساس فلو (شارش) • سیکل بندی بر اساس حجم • سیکل بندی بر اساس زمان

ونتیلاتور با سیکل حجمی

البته به این نوع ونتیلاتورها ونتیلاتور کنترل حجمی یا ونتیلاتور حجمی نیز گفته می شود. در این روش می توان حجم هوای دمی Vt را تنظیم نمود تا به هنگامیکه حجم هوای اعمال شده توسط ونتیلاتور به این عدد رسید مرحله دم پایان داده شود. در این روش هوا و اکسیژن با یک فلوی ثابت به ریه اعمال می شوند و در نتیجه فشار اوج در مسیر هوایی ممکن است بیش از آن چیزی باشد که برای انبساط ریه ها لازم است.

از آنجا که حجم ثابت است فشار مسیر هوایی با تغییر شلی یا کامپلیانس ریه ها در افراد مختلف تغییر خواهد کرد. مشکل عمده این روش این است که در برخی بیماریهای تنفسی امکان اعمال فشار بیش از حد به مجاری تنفسی وجود دارد بنابراین همراه با کنترل حجم باید حداکثر فشار اعمالی نیز قابل کنترل باشد. با توجه به اینکه در این روش حجم تنفسی در دقیقه ثابت است کاربرد آن محدود بوده و تمایل زیادی به استفاده از آن وجود ندارد.

ونتیلاتور با سیکل فشاری

در ای نوع نتیلاتورها می توان فشار دم را تنظیم کرد. زمانی که فشار مسیر هوایی به این حد برسد عمل دم خاتمه می یابد . در دستگاه‌هایی که دارای سیستم PIP یا حداکثر فشار دمی هستند به خاطر اینکه فشار در مسیر آن‌ها محدود است حجم هوای دم در آن‌ها به کامپلیانس ریه و قفسه سینه وابسته است.

مزیت عمده ی این روش کاهش تدریجی فلوی تنفس در حین دم است بر خلاف روش قبلیVCVکه ثابت بود. در این روش تغییر ناگهانی فلو وجود ندارد و نیز جذب گازهای تنفسی بهتر صورت می گیرد. مشکل عمده این روش این است که تغییرات دینامیکی در دستگاه تنفسی باعث تغییر حجم حیاتی می گردد.

بنابراین در کنار این روش باید پارامترها و منحنی های تنفسی به خوبی نمایش داده شوند و این روش تنها در بیمارانی که واقعا بدان نیازمند هستند (نوزادان و اطفال) استفاده شود.

ونتیلاتور با سیکل زمانی

در این روش از تهویه مکانیکی، زمان دم مشخص است و هنگامیکه این زمان سپری شود عمل دم خاتمه می یابد بعبارت دیگر پارامتر اصلی در این نوع ونتیلاسیون، زمان دم می باشد که با مشخص می شود.

ونتیلاتور با سیکل فلو یا جریان

در این ونتیلاتورها فاز دم هنگامی پایان می یابد که مقدار فلو به سطح بحرانی افت کند . در بسیاری از ونتیلاتورهای امروزی همه سیکل بندی های تشریح شده به صورت مدهای مختلف وجود دارند.

خرید ونتیلاتور خانگی تنفسی

خرید ونتیلاتور تنفسی با احتساب نوسانات قیمت ونتیلاتور تنفسی در بازار تجهیزات پزشکی و موجودی ونتیلاتور تنفسی بدون مشاوره کارشناسان مجرب کار آسانی نیست. در بازار تجهیزات پزشکی با در نظر گرفتن افزایش قیمت تجهیزات پزشکی، خرید ونتیلاتور تنفسی دست دوم و استوک از استقبال زیادی برخوردار است. برای اطلاع از قیمت ونتیلاتور تنفسی و دریافت مناسب ترین مشاوره، با کارشناسان شرکت افراطب در تماس باشین تا بتوانید بهترین ونتیلاتور تنفسی را خریداری نمایید.

خرید ونتیلاتور تنفسی استوک و ونتیلاتور تنفسی دست دوم

اگر قیمت های ونتیلاتور تنفسی موجود در بازار از نظر شما گران بوده یا از بودجه مورد نظر شما بالاتر هستند و اگر همچنان به دنبال یافتن ونتیلاتور تنفسی ارزان هستید پیشنهاد می شود در حوزه ونتیلاتور تنفسی استوک و ونتیلاتور تنفسی دست دوم به دنبال کالای مورد نظر خود باشید.

تنها نکته ای که باید به آن دقت کنید این است که در خرید اجناس دست دوم دقت کافی را به خرج دهید و قبل از پرداخت هر هزینه ای از سالم بودن دستگاه مورد نظر اطمینان حاصل کنید.

برای اطلاع از قیمت ونتیلاتور تنفسی استوک و ونتیلاتور تنفسی دست دوم و دریافت مناسب ترین مشاوره، با کارشناسان تنفسی افراطب در تماس باشید..

نازال اکسیژن | خرید نازال اکسیژن

سوند نازال اکسیژن در سایز های ۲ متری و ۱۵ متری جهت استفاده با دستگاه های اکسیژن ساز یا کپسول اکسیژن مورد استفاده قرار می گیرد. سوند نازال برای رساندن اکسیژن اضافه و یا افزایش جریان هوا به یک بیمار و یا شخصی که نیاز به کمک تنفس دارد، استفاده می گردد.

سوند نازال بینی برای رساندن اکسیژن به افرادی که بدون این تجهیزات نمی توانند میزان کافی اکسیژن دریافت کنند استفاده می شود.

این تجهیزات معمولا برای تامین آسایش افراد دارای اختلالات تنفسی استفاده می شوند.

یک سوند نازال بینی از یک لوله ی انعطاف پذیر که زیر بینی قرار می گیرد تشکیل شده است.

این لوله شامل دو شاخه است که وارد مجاری بینی می شوند. ماسک صورت روی بینی و دهان را می پوشاند.

هر دو وسیله ی انتقال به مخازن اکسیژن که در سایزهای مختلف وجود دارد متصل می شوند.

سوند نازال بینی معمولا برای انتقال مقادیر کم اکسیژن به کار میرود .

گاهی اوقات سوندهای نازال برای انتقال مقادیر بالای اکسیژن نیز استفاده می شوند.

کاربرد نازال اکسیژن و ماسک صورت 

سوند نازال بینی و ماسک های اکسیژن معمولا برای درمان افراد دارای مشکلات تنفسی زیر استفاده می شوند:

• آسم • دیسپلازی برونکوپولموناری • بیماری ریوی مزمن • فیبروزیز کیستیک • ذات الریه • اپنه ی خواب (ایست موقتی تنفس در خواب)

به علاوه این تجهیزات می توانند در بیمارستان برای افرادی که دچار تروما یا مشکلات حاد از قبیل ایست قلبی شده اند نیز استفاده شود. مزایای اکسیژن تراپی شامل انرژی بیشتر و سهولت در تنفس است.

نحوه استفاده از سوندهای نازال و ماسک های صورت 

پزشک شما قبل از تجویز درمان، یک سری آزمایشات برای اندازه گیری میزان اکسیژنی که در حال حاضر در خون خود دارید انجام خواهد داد.

ممکن است او یک نمونه بوسیله ی سوزن گرفته و یا از دستگاه اندازه گیری استفاده کند.

وقتی دستگاه اندازه گیری، که پالس اکسیمتر نامیده می شود، مقابل انگشت پا یا دست شما قرار می گیرد، از نور برای اندازه گیری میزان اکسیژن در خون شما استفاده می کند. در این روش نیازی به کشیدن خون و استفاده از سوزن نیست.

اکسیژن می تواند در بیمارستان ها، کلینیک ها یا مراکز مراقبتی مخصوص به وسیله ی سوند نازال بینی و ماسک های اکسیژن صورت به بیماران منتقل شود.

اکسیژن در محیط خانه و یا حتی در حال حرکت نیز می تواند به فرد منتقل شود.

بعضی از دستگاه ها قابل حمل هستند و می توانند روی دوش فرد انداخته شوند.

کانول های بینی رایج ترین وسیله برای اکسیژن رسانی هستند.

مزیت استفاده از نازال اکسیژن 

مهم ترین دلیل این است که آن ها نسبت به گزینه های دیگر کمتر وارد بدن فرد می شوند و به فرد اجازه می دهند که به راحتی صحبت کرده و چیزی بخورد.

افراد دارای سوند نازال گاهی دچار خشکی مجرای بینی، الی الخصوص در هنگام دریافت اکسیژن با مقادیر زیاد می شوند. دستگاه های جدید با افزودن رطوبت و گرما به فرآیند اکسیژن رسانی می توانند این عارضه را کاهش دهند.

ست تراکستومی | کاربرد ست تراکستومی

ست تراکستومی یعنی ایجاد سوراخی در ناحیه گردن بیمار برای ایجاد مسیری فرعی برای تنفس بیمار .این محصول معمولا در مددجویانی استفاده میشود که قدرت تنفس از طریق دهان را بدلایل مختلف از جمله جراحی فک و صورت و یا مشکلات دیگر ندارند.

ست تراکستومی گزاری در منزل هم امکان انجام هست و پزشک میتواند ست تراکئوستومی را در منزل و بدون مراقبت های بیمارستان در بدن بیمار قرار دهد.

تفاوت لوله تراکستومی با ست تراکئوستومی (PDT) چیست؟

اوایل وقتی پزشکان از لوله های تراکئوستومی استفاده میکردند گزارش ناشی از عفونت بیماران در ناحیه تراکئوستومی گذاری و حتی عفونت های خونی ناشی از ان رو به افزایش بود. تا اینکه با امدن فناوری جدید ست تراکئوستومی و نحوه جدید جایگذاری ست تراکئوستومی (PDT) میزان ریت عفونت به نحو قابل توجهی کاهش یافت.

۱ – البته معمولا از ست تراکئوستومی برای مدت زمان طولانی تری نسبت به لوله تراک استفاده میشود ۲- طریقه ورود ست پی دی تی از طریق گشاد کردن پوست است ۳- طریقه مصرف لوله تراکئوستومی از طریق ایجاد برش پوستی. ۴- مدت زمان ورود ست تراکئوستومی -PDT -بین ۵ الی ۱۰ دقیقه است. ۵- مدت زمان ورود لوله تراکئوستومی نیم ساعت می باشد. ۶- روش پی دی تی گذاری روشی کم تر تهاجمیست. ۷- لوله گذاری تراکئوستومی روشی INVASIVE است. ۸- کاهش هزینه بیمارستانی.در صورت مصرف ست تراکئوستومی ۹- عدم نیاز به بستری در بیمارستان.در صورت استفاده از ست پی دی تی.

چرا از تراکوستومی استفاده میگردد؟

برای ایجاد راه هوایی ثانویه برای بهتر کردن تنفس بیمارانی که با تنفس عادی با مشکل روبرو هستند. شرایطی که ممکن است بیمار به تراکئوستومی احتیاج داشته باشد شامل موارد زیر است:

• شوک آنافیلاکسی • نقص هنگام تولد راه هوایی • سوختگی راه هوایی • سرطان در گردن • بیماری مزمن ریه • کما • عملکرد دیافراگم • سوختگی صورت یا جراحی • عفونت • آسیب به حنجره یا حنجره • آسیب به دیواره سینه • نیاز به حمایت طولانی مدت از تنفس یا تهویه • انسداد راه هوایی توسط بدن خارجی • آپنه خواب انسدادی • فلج عضلات مورد استفاده در بلع • صدمات شدید گردن یا دهان • تومورها • فلج طناب صوتی

موارد منع مصرف ست تراکئوستومی (تراکستومی) -PDT گذاری چیست؟

۱- کودکان زیر ۱۲ سال.مجاز به دریافت ست تراکئوستومی نمیباشند. ۲- افراد چاق.عدم مصرف پی دی تی.البته برخی پزشکان توصیه به استفاده از ست تراکئوستومی فنردار در این افراد میکنند. ۳- افراد دچار مشکلات انعقادی

آمادگی قبل از تراکستومی گذاری چیست؟

ممکن است پزشک از شما بخواهد ۱۲ ساعت قبل از عمل ناشتا باشید. اگر تراکئوستومی شما در مواقع اضطراری انجام شود ، دیگر زمان آماده سازی وجود نخواهد داشت.

نحوه جایگذاری ست تراکستومی ؟

قسمتی از ناحیه گردن شما را در جایی که قرار است سوراخ شود بی حس می کند. این عمل تنها پس از شروع کار بی حسی شروع می شود. برش از طریق حلقه های غضروفی دیواره بیرونی نای شما صورت میگیرد. سپس سوراخ به اندازه کافی گسترده می شود که لوله تراشه در داخل آن قرار گیرد. پزشک ممکن است لوله را به یک دستگاه تهویه متصل کند ، در صورت نیاز به دستگاهی برای تنفس شما. این لوله با یک باند که به دور گردن شما می رود در محل امن خواهد شد.

سازگاری بیمار با ست تراکئوستومی{PDT}:

به طور معمول یک تا سه روز طول می کشد تا بیمار با تنفس از طریق لوله تراکئوستومی سازگار شود. صحبت کردن و ایجاد صداها نیز عملی است.

عوارض ناشی از ست تراکئوستومی گذاری:

۱- خونریزی ۲- عفونت ۳- اسیب عصبی ۴- واکنش به داروها

مراقبت های در منزل از ست تراکستومی {PDT}؟

بیماران و همراهان بیمار در منزل باید از لحاظ خونریزی و عفونت ناشی قرارگذاری ست تراکئوستومی را بررسی کنند و در صورت هرگونه تغییر رنگ در اطراف حفره ی ایجاد شده در گلو را بررسی و در صورت نیاز به پزشک مراجعه کنند. جراحان بعد از تراکئوستومی ، چندین روز بهبودی را کنترل می کنند. معمولاً لوله اولیه که در زمان عمل جراحی قرار داده شده است بسته به شرایط خاص۱۰ تا ۱۴ روز بعد از عمل تغییر می کند. تغییرات بعدی لوله معمولاً توسط پزشک معالج پرسنل پرستاری اداره می شود. اگر لوله تراشه برای مدت طولانی ضروری باشد ، به بیمار و خانواده در مراقبت از منزل آموزش داده می شود. این شامل ساکشن نای{جمع کردن ترشحات ریوی} ، و تغییر و تمیز کردن لوله است.

برای بیماران بستری در منزل که دارای ست تراکئوستومی -PDT هستند چه وسایلی نیاز است؟

۱- امبوبگ ( PVC . سیلیکونی) ۲- کپسول اکسیژن ۳- دستگاه اکسیژن ساز ۴- دستگاه ساکشن پرتابل ۵- تشک مواج ۶- پالس اکسیمتر انگشتی

اکسیژن رسانی بیماران دارای ست تراکستومی (PDT):

بسیاری از بیماران دارای لوله تراکئوستومی شایلی و یا بیماران داراس ست PDT با مشکل زمینهای تنفسی همراه هستند. در نتیجه این افراد نیازمند دریافت اکسیژن کمکی از طریق ست PDT به داخل ریه های خود می باشند.روش های مختلفی برای اکسیژن رسانی این افراد وجود دارد که در زیر به ان اشاره شده است:

۱- دستگاه اکسیژن ساز.۵ و ۱۰ لیتری ۲- کپسول اکسیژن ۳- امبوبگ

به وسیله ای استفاده از این محصولات و انتقال اکسیژن توسط ماسک اکسیژن میتوان میزان کافی اکسیژن مورد نیاز بدن بیمار دارای ست PDT را تامین نمود.

پایش میزان اکسیژن خون توسط پالس اکسیمتر انگشتی پرتابل:

در بیماران دارای تراک میتوان از پالس اکسیمتر پرتابل برای پایش اکسیژن خون فرد استفاده نمود. این دستگاه بیسیم و کوچک بر روی انگشت وصل میشود و اکسیژن خود فرد دارای PDT را نشان میدهد.

انواع برند تراکئوستومی موجود در بازار جهانی:

۱- تراکو ۲- شایلی ۳- پریمد ۴- روش

قیمت و خرید لوله و ست تراکستومی

بدبختانه خیلی از سو استفاده کنندگان و دلالان مشتریان را وادار می نمایند به دادن هزینه های زیاد. با وجود این که می توان با در نظر گرفتن وضعیت مریض و آسان کردن نگه داری از بیمار توسط پرستار و شخصی که مسئول نگهداری بیمار است و یا در زمان معاینه متناسب با شرایط و نیاز انواع مختلف و قیمت های متفاوتی را تهیه و مورد استفاده قرار داد.

کارشناسان شرکت افراطب با توجه به اطلاعاتی که در مورد ست تراکستومی و سایر دستگاه ها دارند می توانند با در نظر گرفتن شرایط بیمار ابزار مناسب را معرفی نموده و نحوه استفاده از آن را برای مصرف کنندگان توضیح دهند و همچنین سفارش بیمار را ارسال نمایند.

شما بزرگواران همواره می توانید برای خرید ست تراکستومی پزشکی دائم و موقت با کیفیت و قیمت مناسب و با تضمین اصالت کالا با کارشناسان افراطب در تماس باشید. کارشناسان ما نیز با کمال میل بهترین اطلاعات را در اختیارتان قرار خواهند داد

فهرست مطالب :

دستگاه بای پپ چیست

اجزای دستگاه بای پپ

انواع مدهای دستگاه کمک تنفسی بای پپ

آیا استفاده از دستگاه بای پپ BIPAP عوارض جانبی دارد

چند مشکل رایج استفاده از بای پپ BIPAP که باید از آنها اجتناب کرد

دستگاه بای پپ چیست؟

ونتیلاتور ها تجهیزاتی برای کنترل دم و بازدم تنفسی در تیپ ها و مد های مختلف بیماری های تنفسی می باشند که در بیمارستان ها و منازل قابل استفاده می باشد. در مواقعی سیستم تنفسی بیمار دچار اخلال شده و نوعی تنبلی در عضلات ریه و سیستم تنفس ایجاد می شود. در این حالت بیمار در دم تنفسی دچار مشکل و فقدان قدرت است.این دستگاه جزو تجهیزات پزشکی خانگی به شمار میرود.

این نوع اختلال یکی از مد های شایع بیماری تنفسی می باشد. دستگاه بای پپ (BIPAP) نوعی ونتیلاتور می باشد که مخصوص این نوع اختلال تنفسی ساخته شده است. بای پپ تنفسی فشار اکسیژن رسانی در دم بیمار را بالا برده و به بیمار کمک میکند و در بازدم با کاهش فشار باعث می شود عضلات ریه و سیستم تنفسی بیمار تقویت گردد و برای دم توسط نیروی خود تلاش بیشتری کند.

تمامی الگوریتم تنفسی بیمار در دستگاه بای پپ پس از چند تنفس به صورت خودکار و اتومات تنظیم میگردد و اطلاغات ریز بیمار (دم و بازدم) از نظر زمانی و نیرو به طور دقیق ضبط میگردد و پزشک معالج میتواند از آن برای درمان بیمار استفاده نماید. شرکت افرا طب با متخصصین مهندسی پزشکی پیشرفته تنفسی خدمات مشاوره، انتخاب و فروش دستگاه بای پپ را در سراسر کشور ارائه میدهد.

اجزای دستگاه بای پپ

این دستگاه سه بخش اصلی دارد:

• کمپرسور دستگاه که وظیفه ایجاد فشار دم و بازدم را دارد و قابلیت تنظیم دارد که توسط پارامترهای تست خواب انجام می شود. • ماسک دستگاه که بر اساس اندازه صورت بیمار انتخاب می شود و بگونه ای باید روی صورت فیکس شود که هیچ نشتی هوایی نداشته باشد. ماسک توسط لوله های رابط به دستگاه متصل می شوند. • رطوبت ساز دستگاه که کمک می کند هوای مرطوب وارد ریه بیمار شود.

انواع مدهای دستگاه کمک تنفسی بای پپ :

۱- مد( S ( Spontaneous : در این مد بیمار خود تنفس هایش را کنترل می کند و ختم می کند. تنفس با triggering توسط خود بیمار شروع می شود. در مواقعی که دستگاه Bi-Level استفاده می شود در خلال فشار EPAP تلاش دمی بیمار فشار و فلوی داخل مدار را تعدیل می کند و فشار IPAPاعمال می شود. فشار طوری تنظیم می شود که حداقل فلوی لازم بدست آید.

ختم دم زمانی اتفاق می افتد که کاهش فلوی دمی به اندازه درصدی از Peak Flow که تنظیم شده برسد آن وقت فشار دستگاه به اندازه EPAP می شود. در مد خودبخودی یا ( S ) فشار دمی و بازدمی، trigger دمی و حداکثر فلو برای cyclingمی توانند توسط اپراتور تنظیم شود.

۲- مد( T ( Time : در این مد اگر خود بیمار نتواند براساس تعداد تنفس های تنظیم شده در دقیقه (BPM ) تنفس کند دستگاه این ریت تنفسی تنظیم شده را که بر اساس IPAP /EPAP Cycling ( نقطه ای که فاز دمی پایان یافته و فاز بازدمی در حال آغاز می باشد) تریگر شده است را تحویل بیمار می دهد.

۳- مد( ST ( Sponyaneous/Time : در این مد خود بیمار تنفس ها را شروع می کند و اپراتور Back up respiratory rate را تنظیم می کند. اگر تعداد تنفس بیمار کمتر از RRتعداد تنفس تعیین شده شود سیستم به سمت مد Control حرکت می کند. در این مد اپراتور باید back up rate را معمولا ۳-۲ تا کمتر از تعداد تنفس بیمار انتخاب کند. همچنین فشار دم و بازدم و زمان دم به بازدم و triggering sensitivity را تعیین کند.

۴- مد Auto BIPAP:

این دستگاه ها micro processorداخلی جهت آگاهی از افت یا قطع فلو دارند و به صورت اتوماتیک تنظیم شده اند که می توانند بسته به شرایط بیمار و افت یا قطع فلو EPAPرا تنظیم کنند. در نتیجه متعاقب IPAP هم تغییر خواهد کرد چون میزان PS برای دستگاه ها تنظیم شده است. اما دستگاه هایی که بر اساس minute ventilation تنظیم می شوند می توانند pressure supportرا براساس نیاز بیمار تغییر بدهند. بنابراین تغییرات IPAP می تواند ناشی از تغییرات EPAP به تنهایی یا تغییرات PS باشد. در حال حاضر مطالعات و تجربیات کلینیکی کمی در مورد استفاده از Auto Bilevel در نارسایی مزمن ریوی وجود دارد و نقش کلی این دستگاه ها در نارسایی مزمن خیلی پر رنگ نیست.

۵- مد Hibrid BIPAP: این نمونه دستگاه ها دو نوع هستند: Inteligent Volume Assured Pressure Suport )) IVAPS AVAPS ( Average Volume Assured Pressure ) در این نوع دستگاه ها تفاوت EPAP,IPAPبصورت اتوماتیک طوری تنظیم می شود که براساس شرایط بیمار حجم از قبل تنظیم شده را اعمال کند. برای مثال اگر قدرت عضلات تنفس کاهش پیدا کند و حجم جاری ( VT ) کم شود، دستگاه Pressure Support بیشتری را اعمال می کند تا حجم جاری به مقدار تعیین شده برسد و برعکس آن هم امکان پذیر است.

۶- دستگاه ASV (Adaptive Servoventilation): ASV در واقع واریانی از ماشین های Bi-levelاست که در درمان central sleep apnea و تنفس های شین استوک کاربرد دارد. در این مد EPAP,IPAPمی تواند متغیر باشد و یا می تواند IPAPمتغیر و EPAP ثابت باشد. نحوه عملکرد آن شبیه ماشین های AVAPSاست. با این تفاوت که در AVAPSفشارها برای رسیدن به حجم جاری هدف تغییر پیدا می کند ولی در ASV فشارها براساس کاهش یا افت فلو تغییر می کن

آیا استفاده از دستگاه بای پپ BIPAP عوارض جانبی دارد؟

ماهیت غیر تهاجمی بای پپ BIPAP آن را به یک فرم ایمن درمان تبدیل می کند. جریان اضافی هوا می تواند منجر به خشک شدن بینی و گلو، آبریزش بینی، گرفتگی بینی یا عطسه شود، اما شرکت های سازنده این دستگاه با تعبیه مرطوب کننده ها توانسته اند این مشکل را نیز به راحتی برطرف کنند

چند مشکل رایج استفاده از بای پپ BIPAP که باید از آنها اجتناب کرد :

۱- انتخاب اشتباه نوع ماسک و سایز ماسک:

برای اطمینان از انتخاب صحیح نوع ماسک و اندازه آن متناسب با چهره شما حتما با پزشک خود و تامین کننده دستگاه بای پپ BIPAP مشورت کنید. هرشخصی دارای شکل و فرم چهره خاصی می باشد بنابراین نوع و اندازه ماسک انتخابی شما با اشخاص دیگر متفاوت می باشد.

۲-مشکل استفاده از دستگاه بای پپ :BIPAP

برای عادت کردن به استفاده از دستگاه بای پپ BIPAP برای اولین بار بهتر است ابتدا ماسک را برای مدت کوتاهی به صورت خود وصل کرده سپس کمی اجازه دهید تا صورت شما به آن عادت کند سپس در زمانی که در حال تماشای تلویزیون یا مطالعه روزنامه هستید دستگاه را روشن کرده و اجازه دهید تا دستگاه شروع به کار کند بعد از مدتی دستگاه بای پپ BIPAP را خاموش کرده و ماسک را از صورت خود جدا کنید و استراحت کنید این کار را چندین بار در طول روز ادامه دهید تا اینکه در طول روز بتوانید به مدت دو ساعت با دستگاه بای پپ بخواب بروید حال شما به استفاده از این دستگاه عادت کردید.

۳-مشکل تحمل هوای فشرده:

شما می توانید با استفاده از یک دستگاه بای پپ BIPAP با قابلیت رمپ Ramp به این موضوع غلبه کنید. این تنظیم به شما اجازه می دهد با فشار کم هوا شروع کنید، سپس دستگاه به طور خودکار و به آرامی فشار هوا را به حالت تنظیم شده شما، افزایش می دهد در حالی که در این مدت شما خوابیده اید. پزشک شما می تواند مدت زمان رمپ را تنظیم کند.

۴-خشکی مجاری تنفسی:

یکی از مشکلات اساسی دستگاه های بای پپ BIPAP خشک شدن دهان و مجاری تنفسی می باشد. تمامی دستگاه های بای پپ جدید برای برطرف کردن مشکل خشک شدن دهان و مجاری تنفسی مجهز به مرطوب کننده یا Humidifire هستند و تنظیمات دستگاه به شما این اجازه را می دهد که میزان رطوبت دهان و مجاری تنفسی خود را کنترل کنید.

۵-احساس کلاستروفوبیا:

برای غلبه بر احساس کلاستروفوبیا ابتدا ماسک را بدون متعلقات و بند در حالی که بیدار هستید بر روی صورت خود قرار دهید. وقتی که احساس راحتی کردید سعی کنید ماسک را با بند استفاده کنید. بعد، بدون استفاده از بند، سعی کنید ماسک را با خرطومی متصل به صورت خود نگه دارید. دستگاه بای پپ BIPAP را با تنظیم مدت زمان رمپ RAMPمناسب روشن کنید. بعد، این کار را با متصل کردن بند های ماسک انجام دهید. در نهایت، سعی کنید با ماسک و دستگاه بای پپ BIPAP بخوابید. تمرینات ریلکسیشن مانند ریلکسیشن عضلات ممکن است به کاهش اضطراب مربوط به استفاده از بای پپ BIPAP کمک کند.

۶- نشتی ماسک ، سوزش یا زخم پوست:

ماسکی که از کناره ها دچار نشتی می باشد یا بر روی صورت شما به طور کامل نمی نشیند موجب می شود که حداکثر فشار تنظیمی مورد نیاز شما که بر روی دستگاه بای پپ BIPAP تنظیم شده است بر شما اعمال نگردد. و پوست شما را آزرده کند و همچنین نشتی ماسک می تواند چشمان شما را خشک کرده و سبب ناراحتی چشمان شما گردد. برای برطرف کردن این مشکل ماسک را به طور صحیح بر روی صورت خود قرار دهید و بندهای آن را درست ببندید. اگر ماسک بالاتر از تیغه بینی شما قرار گرفت ممکن است باعث نشتی و خشک شدن چشمهای شما گردد. اگر با چنین مشکلی برخورد کردید حتما از شرکتی که دستگاه را تهیه نمودید بخواهید ماسک مناسب با سایز بندی صورت شما برایتان تهیه کند.

۷- مشکل خوابیدن با دستگاه بای پپ BIPAP:

سعی کنید در طول روز چندین بار ماسک را به تنهایی به صورت خود وصل کنید تا به آن عادت کنید سپس در طول شب می توانید به راحتی با دستگاه بخوابید. رمپ دستگاه بای پپ BIPAP خود را تنظیم کنید تا فشار را به آرامی به حداکثر فشار تنظیمی برساند این به شما کمک می کند که در طول شب به راحتی بخواب بروید.

ونتیلاتور ها تجهیزاتی برای کنترل دم و بازدم تنفیب در تیپ ها و مدهای مختلف بیماری های تنفسی می باشند که هم در بیمارستان ها مورد استفاده است و هم جزو تجهیزات پزشکی خانگی به شمار میرود. در مواردی بیمار تنفسی فقط در هنگام خواب به دلایل ریوی و عضلانی سیستم تنفس دچار اختلال یا قطع کامل تنفس در یک زمان می گردد.

سی پپ (CPAP) نوعی ونتیلاتور است که صرفا برای رفع این مشکل ساخته شده است و نسبت به ونتیلاتور هم حجم کمتری دارد و هم قیمت بیسار مناسب تر.

این اختلال تنفسی در خواب که به اصطلاح پزشکی آپنه نامیده شده است، توسط سی پپ تنفسی رفع میگردد و دستگاه در هنگام قطع یا اختلال تنفس، از طریق ماسک و لوله رابط به بیمار اکسیژن رسانی می کند.

سی پپ ها در دو دسته اتوماتیک و دستی تقسیم شده اند که سی پپ ها دستی توسط پزشک معالج و میزان اختلالات تنفسی بیمار تنظیم می گردد. سی پپ ها اتوماتیک که بیشتر استفاده میشود، این اختلال را به صورت اتومات تشخیص داده و در زمان نیاز به بیمار اکسیژن رسانی می کند.

دستگاه پس از چند بار تنفس بیمار الگوریم تنفسی را تشخیص داده و اتوماتیک تنظیم میگردد و اطلاعات تنفسی بیمار را به طور کامل ضیط می کند تا پزشک معالج بتواند از داده های دستگاه برای درمان بیمار استفاده کند. شرکت افرا طب با دانش مهندسی پزشکی پیشرفته خدمات مشاوره، اتنخاب و خرید دستگاه سی پپ را در سراسر کشور اراده میدهد.

امروزه مشکلات تنفسی به یکی از مشکلات حاد تبدیل شده است و سالانه افراد زیادی را به کام مرگ می‌کشاند. به همین دلیل ابزار و روشهای متفاوتی وجود دارد که به افراد کمک می‌کند تا با کنترل بیماری بتوانند بیماری خود را مدیریت کنند.

آپنه‌ انسدادی خواب (OSA: Obstructive Sleep Apnea)

در این وضعیت، تنفس شما کم عمق می‌شود یا حتی در خواب ممکن است متوقف شود. در برخی افراد ممکن است این اتفاق چندین بار در طول شب رخ دهد. آپنه‌ی انسدادی خواب هنگامی رخ می‌دهد که مجاری هوایی فوقانی به صورتی ناقص یا کامل مسدود شود و موجب می‌شود که دیافراگم و عضلات قفسه سینه به سختی عمل کنند و هوا نیز به سختی وارد ریه شود. تنفس معمولا با صدای بلند و خرناس و حرکات تند و سریع بدن همراه است. شما احتمالا به هنگام خواب متوجه آن نشوید. این وضعیت همچنین می‌تواند موجب کاهش جریان اکسیژن به اندام‌های حیاتی شود و ریتم قلب را نامنظم کند.

آپنه‌ انسدادی خواب در چه کسانی دیده می‌شود؟

آپنه‌ی انسدادی خواب در افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند، گردن ضخیم یا بزرگ دارند یا راه‌های هوایی بینی، گلو یا دهان آن‌ها کوچک‌تر است بیش‌تر دیده می‌شود. همچنین در افرادی که لوزه‌های بزرگ دارند یا بافت پشت گلویشان بزرگ است و راه هوایی نای را می‌بندند. زبان بیش از حد بزرگ نیز می‌تواند راه هوای را مسدود کند همچنین در کسانی که دچار انحراف بینی هستند. این وضعیت‌ها در مردان شایع‌تر از زنان است و با افزایش سن شیوع آن نیز افزایش می‌یابد.

وقتی بیمار در زمان خواب دچار آپنه تنفسی می شود بر اساس تجویز پزشک باید از دستگاه سی پپ استفاده کند

دستگاه سی پپ چیست؟

این دستگاه فشار هوای خفیف را وارد ریه بیماری می‌کند و راههای‌ تنفس بیمار را باز نگه می‌دارد تا بیمار به خوبی بتواند نفس بکشد. در واقع می‌توان گفت وظیفه اصلی این دستگاه رفع گرفتگی تنفسی است. این دستگاه معمولا برای افرادی توصیه می‌شود که در هنگام خواب خر و پف می‌کنند و یا به بیماریهای انسداد دستگاه ریوی مبتلا هستند.

استفاده از این دستگاه موثریرین روش غیرتهاجمی برای رفع مشکلات ریوی است. این دستگاه دارای یک لوله خرطومی مانند است که بر سر آن ماسکلی قرار گرفته است. این لوله به دستگاهی متصل است که فشار هوا را برای ورود به ریه بالا می‌برد. سپس ماسک بر روی دهان و بینی بیمار قرار می‌گیرد تا هوا با فشار وارد ریه‌اش شود. در نتیجه فرد می‌تواند به راحتی نفس بکشد.

نام دستگاه سی پپ CPAP به اختصار از عبارت لاتین Continuos Positive Airway Pressure (فشار جریان هوای مثبت دایمی) گرفته شده است. سی پپ CPAP دستگاهی کوچک می باشد که برای کمک به افرادی که از اختلالات خواب یا حالتهای دیگر رنج می برند مورد استفاده قرار می گیرد. این اختلالات تأثیر منفی بر روی عملکرد تنفسی چه در هنگام خواب و چه در فعالیت های روزمره می گذارد.

سی پپ CPAP موثرترین درمان غیر جراحی برای آپنه انسدادی خواب است. این اولین انتخاب درمان است و بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

انواع دستگاه سی پپ

این دستگاه دارای انواع متفاوتی است که هر یک دارای ویژگی خاصی هستند. انواع این دستگاه به شرح زیرند:

• دستگاه سی پپ با فشار ثابت ( در این وسیله هوا با فشار ثابت وارد ریه می‌شود. میزان فشار هوا بعد از برخی از آزمایشات از سوی پزشک مشخص می‌گردد) • دستگاه سی پپ با فشار خود کار(اتوسی پپ) ( در این دستگاه با توجه به فشاری که بر ریه‌ها وارد است، فشار هوا را تنظیم می‌کند و به درون ریه‌ها می‌فرستد) این دستگاه ها بخصوص در موارد آپنه های انسدادی خواب که positional هستند و در شرایط قرارگیری بدن در وضعیت خاص کم و زیاد می شوند بسیار مورد استفاده دارد.

اثرات این دستگاه چه مدت بعد از استفاده مشخص می‌شود؟

اثربخشی این دستگاه به شدت بیماری تنفسی بستگی دارد. بسیاری از افراد وقتی از این دستگاه استفاده می‌کنند به زودی اثرات آن را می‌بینند. به طور مثال اگر فردی به بیماری آپنه تنفسی دچار باشد، این دستگاه به سرعت بر روی مشکلات او اثر می‌گذارد و آن را رفع می‌کند. اما گاهی شدت بیماری افراد زیاد است باید چندین ماه از این دستگاه استفاده کنند تا مشکلات ریوی آنها کاهش پیدا کند.

دستگاه سی پپ برای درمان چه بیماریهایی مورد استفاده قرار میگیرد

استفاده از دستگاه سی پپ به تشخیص پزشک و شدت بیماری تنفسی بستگی دارد ولی معمولا این دستگاه برای بیمارانی تجویز می‌شود که مشکلات ریوی آنها مانع از تنفس درست می‌گردد. از این بیماریها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نارسایی هیپوکسمیک تنفس • آپنه انسدادی خواب • مشکلات ریوی ناشی از نارسایی قلبی

مشکلات رایج در استفاده از دستگاه سی پپ

گاهی عدم شناخت کافی این دستگاه سبب می‌شود نتوانیم به درستی از این دستگاه استفاده کنیم و همین امر بر اثربخشی این دستگاه اثر می‌گذارد. از مشکلات رایج در استفاده از سی پپ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اشتباه در انتخاب سایز ماسک ( ماسک باید متناسب با صورت فرد انتخاب شود تا به خوبی بر روی صورت قرار گیرد، استفاده از فول فیس ماسک (Full Face Mask) بهترین انتخاب است) • عدم عادت به دستگاه ( برای رفع این مشکل بهتر است که این دستگاه را در حالتی مانند روزنامه خواندن و یا تماشای تلویزیون مورد استفاده قرار دهید تا به آن عادت کنید) • عدم تحمل فشار هوا ( برای رفع این مشکل بهتر است ابتدا فشار هوا را روی کم تنظیم کنید سپس به اندازه لازم آن را تنظیم کنید) • خشکی مجاری تنفسی، سوزش پوست ( بهتر است مدام آب بنوشید و قسمتی از پوست را که تحت فشار قرار گرفته است چرب کنید. سپس بعد از مدت کوتاهی این مشکلات رفع می‌شوند)

عوارض جانبی استفاده از دستگاه سی پپ

با توجه به اینکه این دستگاه مسیر تنفسی را باز می‌کند و سبب می‌شود فرد به راحتی بتواند تنفس کند، نمی‌توان عوارض جانبی خاصی برای آن در نظر گرفت. گاهی فشار هوایی که به ریه وارد می‌شود سبب خشکی گلو، آبریزش بینی و یا عطسه می‌شود. شایع ترین مشکل با سی پپ CPAP این است که مردم از دستگاه هر شب استفاده نمی کنند. یا در طول شب ماسک را از صورت خود جدا می کنند حتی یک شب عدم استفاده از دستگاه می تواند روز بعد شما را خواب آلود کند.

استفاده صحیح از دستگاه سی پپ CPAP می تواند دنیای شما را متفاوت کند به طوری که شما هر روز احساس انرژی بیشتر ، خلق و خوی بهتر داشته باشید و در نهایت سلامت کلی به شما هدیه دهد.

موارد احتیاطی در استفاده از دستگاه سی پپ

اگر می‌خواهید از این دستگاه به خوبی استفاده کنید و از اثرات آن بر بهبود کیفیت زندگی بهره مند شوید به موارد زیر توجه داشته باشید:

• این دستگاه را از فروشگاههای معتبر خریداری کنید. • قبل از استفاده، کاتالوگ استفاده از دستگاه را به خوبی مطالعه کنید. • دستگاه را وارونه یا کج نکنید. • در صورت خراب شدن دستگاه از جایی که آن را خریداری کرده‌اید بخواهید برای تعمیر شما را راهنمایی کند، این دستگاه را برای تعمیر به هر کسی ندهید. • در زمان حمام کردن از این دستگاه استفاده نکنید. • دستگاه را با استفاده از دستمال تمیز کنید و هرگز آن را با آب نشویید. • دستگاه سی پپ را بر روی یک سطح هموار قرار دهید. • این دستگاه را در کنار وسایل گرم کننده یا سرد کننده قرار ندهید. • به منظور جلوگیری از ورود آب داخل مخزن مرطوب کننده به دستگاه، اتصالات و ماسک، می بایست همواره دستگاه در موقعیتی پایین تر از سر بیمار قرار گیرد و در زمان استفاده از دستگاه به همراه مرطوب کننده دستگاه در محل ثابتی باشد • از دستگاه سی پپ CPAP در اتاقی که دمای آن بالای ۳۵ درجه است، استفاده نکنید. چنانچه دستگاه در دمایی بالاتر از ۳۵ درجه استفاده شود، ممکن است درجه حرارت جریان هوا به بیش از ۴۱ درجه برسد که می تواند باعث سوزش یا آسیب به مجاری تنفسی بیمار شود. • برای جلوگیری از خطر برق گرفتگی، همیشه در زمان تمیز کردن دستگاه سی پپ CPAP، سیم برق آن را قطع نمایید.

چگونه دستگاه سی پپ را تمیز کنید؟

برای نظافت این دستگاه، آن را از پریز برق جدا کنید و سپس با استفاده از یک دستمال خشک و کمی الکل یا ماده ضد عفونی کننده دستگاه را تمیز کنید و اجازه دهید دستگاه به خوبی خشک شود.

فیتلر هوا را هر ده روز یکبار جدا کنید و با آب معمولی بشویید، پس از خشک شدن از آن استفاده کنید. هفته‌ای یکبار خرطومی و ماسک را جدا کنید و در محلول آب گرم و مایع تمیز کننده قرار دهید و سپس اجازه دهید خشک شود. این موارد به شما کمک می‌کنند بیشترین بهره را از این دستگاه ببرید. بدلیل لزوم دستور مستقیم پزشک برای تنظیمات ، از دستکاری و تغییرات غیرتخصصی دستگاه خود اجتناب فرمائید. اگر چنانچه در این زمینه نیاز به مشاوره تخصصی و راهنمایی رایگان دارید لطفا با کارشناسان تنفسی شرکت افراطب در تماس باشید تا همکاران ما در اسرع وقت بهترین مشاوره را به شما ارائه دهند.

اسپیرومتری تشویقی یا انگیزشی مورد استفاده برای بیماران با مشکلات تنفسی می باشد.

افراد با بیماری مزمن ریوی مانند انسداد مزمن ریوی ، فیبروز ریوی ، نشانه های مشابه ای را تجربه می کنند.

تقطیع تنفس و کاهش عملکرد ریه که باعث شده تنفس سخت شود از این نوع نشانه هستند.

گاهی اوقات پزشکان بیماران را به استفاده از اسپیرومتری تشویقی توصیه می کنند.

اسپیرومتری تشویقی بعد از عمل جراحی یا بعد از گذر از بیماری ریوی یا در طول بیماری ریوی برای بیمار تجویز می شود. این دستگاه جزو تجهیزات پزشکی خانگی است و برای بیماران در منزل قابل استفاده می باشد.

اسپیرومتری تشویقی یا اسپیرومتری انگیزشی 

اسپیرومتری تشویقی بصورت ملایم شش ها را تمرین داده و شش ها را در بهترین شرایط سلامت نگاه می دارد.

اسپیرومتری انگیزشی به ریه شما کمک می کند که چگونه نفس های آروم و عمیق بکشید.

اسپیرومتری تشویقی حجم ریه شما را افزاش داده و توانایی بیمار را برای تنفس بهبود می بخشد.

استفاده و خرید اسپیرومتری انگیزشی به شما این امکان را می دهد که خود مسئول سلامت ریه هایتان باشید.

هنگامی که با توصیه پزشک از یک اسپیرومتری تشویقی استفاده می کنید شما به صورت فعال به شش هایتان این آموزش را که چگونه بهتر عمل کنند خواهید داد.

نحوه استفاده از اسپیرومتری انگیزشی 

آموزش استفاده از اسپیرومتر تشویقی

۱. برای شروع بصورت کاملا صاف (بدون خمیدگی) روی یک صندلی یا تخت خود بنشینید. ۲. اسپیرومتری تشویقی را با هر دو دست بگونه ای که نشانگر درست روبروی صورت شما و قابل دیدن باشد نگاه دارید.معمولا پزشک معالج می گوید از چه درجه ای شروع کنید ۱۲۵۰ میلیمتر درجه مناسبی برای شروع است. ۳. دهانی اسپیرومتر تشویقی را داخل دهان گذاشته بطوری که کاملا با لب بالا و پایین مهر شود. ۴. داخل دهانی به آرامی و عمیقا تا جایی که امکان دارد تنفس را کنیدپیستون نشانگر در این زمان شروع به بالا آمدن می کند. ۵. حال هوا را تا حداکثر بیشترین میزان به داخل ریه ها داده، سپس دهانی را از دهان خارج کرده و نفس خود را برای مدت حداقل ۳ ثانیه و حداکثر تا جایی که امکان دارد حبس نگاه دارید. در این زمان پیستون شروع به پایین آمدن تا کف اسپیرومتر می کند و هرچقدر بیشتر بالا رفته باشد بهتر است. در این زمان اگر احساس بی حالی یا سرگیجه داشتید بخودتان کمی استراحت بدهید. ۶. بصورت عادی نفس را به بیرون رانده و برای مدتی استراحت کنید و سپس سعی در سرفه کردن کنید تا مسیر هوایی یا Airway از مخاط تمیز شود. ۷. پس از لحظاتی استراحت مجددا دهانی را داخل دهان گذاشته و نفستان را بداخل بکشید تا جایی که پیستون به درجه ای برسد که بتوان آن را بهترین رکورد شما دانست و هر بار سعی در شکستن رکورد خود داشته باشید . ۸. این فرایند را ۱۰ الی ۱۲ مرتبه در هرساعت انجام دهید و هر بار سعی بر این داشته باشید که نشانگر درجه ای بهتر از مرتبه گذشته نشان دهد و اصطلاحا رکورد خود را بشکنید و اگر نتوانستید رکورد خود را بشکنید هرگز نا امید نشده و به تمرین ادامه دهید.

فواید اسپیرومتری تشویقی

• تمرین برای بهبود عملکرد شش ها • میزان هوایی که داخل شش های شما قرار می گیرد را اندازه گیری می کند و باعث شده تا کیسه های ریز هوایی در شش از هوا پر شوند • کیسه های هوای داخل شش شما را پر از هوا کرده و باعث تبادل بهتر اکسیژن و دی اکسید کربن می شود. • در روزهای نخستین که شما از اسپیرومتری تشویقی استفاده می نمایید ممکن است به هدف خود نرسید ولی این موضوع نباید شما را دلسرد کند اندازه گیری میزان حجم تنفس پس از چند روز بیانگر بهبود وضعیت شما و تشویق شما به استمرار به استفاده از اسپیرومتری تشویقی خواهد بود. • میزان هوایی که درون دستگاه بازدم می کنید میزان حجم شش های شما را نشان می دهد که پس از چند روز خواهید دید که میزان حجمی که اسپیرومتری تشویقی نشان می دهد بیشتر شده است می توانید روز به روز عدد را یادداشت کرده و روند پیشرفت خود را ببینید. • مفید برای بهبود بروشیت • بهبود آسم • بطور کل حجم تنفس و ریه های شما را بالا می برد با استفده از اسپیرومتری تشویقی و با توصیه و زیر نظر پزشک متخصص همواره می توانید ریه سلامت داشته باشید

خطر استفاده از اسپیرومتری

بطور معمول خطرات بسیار کمی در مورد استفاده از اسپیرومتری گزارش شده است اما اگر در هنگام استفاده از آن دچار سردرد شدید استفاده از آن را متوقف کنید.

در موارد زیر از اسپیرومتری استفاده نکنید: ۱. اگر اخیرا عمل جراحی چشم انجام داده اید. ۲. اگر شش شما آسیب جدی دیده است. ۳. اگر آنوریسم در قفسه سینه ، مغز و یا شکم دارید.

محدوده نرمال اسپیرومتر چیست؟

مقادیر طبیعی اسپیرومتری متفاوت است. سن ، قد و جنسیت شما در تعیین موارد طبیعی شما نقش دارد.

پزشک هنگام تعیین هدف برای شما این فاکتورها را در نظر خواهد گرفت. به طور مداوم رسیدن به نتیجه ای بالاتر از هدف تعیین شده توسط پزشک نشانه مثبت است.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها یک ماشین حساب مرجع دارند که می توانید با استفاده از آن مقادیر طبیعی جمعیت شناختی خود را درک کنید.

با این حال، این ماشین حساب برای استفاده بالینی در نظر گرفته نشده است. از آن به عنوان جایگزین تجزیه و تحلیل پزشک خود استفاده نکنید.

ماسک NIV ماسکی است که برای استفاده از دستگاه های سی پپ (CPAP) | ماسک سی پپ | ، بای پپ (BiPAP) |ماسک بای پپ | و ونتیلاتور های غیر تهاجمی |ماسک ونتیلاتور | ساخته شده است و توسط لوله خرطومی به دستگاه های مذکور متصل می گردد. ماسک های NIV به صورت های فول فیس (Full Face)، نازال (Nasal) و پیلو (Pillow) هستند که عمده استفاده آن ماسک های Full Face است که تمام صورت (دهان و بینی) را پوشش می دهد. این ماسک در دسته تجهیزات پزشکی خانگی قرار دارد و در منزل برای بیماران قابل استفاده است.

ضمنا ماسک های NIV فول فیس (Full Face) امکان استفاده همزمان و اتصال به اکسیژن ساز را دارند.

ماسک غیر تهاجمی که به اختصار NIV می گویند. در این نوع ماسک هوا همراه با اکسیژن مخلوط میشود. سپس هوا با حجم بالا و فشار مثبت وارد ریه بیمار میشود.

مهم ترین تفاوت ماسک niv با لوله تراشه و لارنژیال ماسک در این است که ماسک niv وارد ریه بیمار نمیشود. در نتیجه از vocal cord عبور نمیکند. خطر تحریک لارینج و احتمال لارنگواسپاسم وجود ندارد. همچنین در برخی بیماران که مشکلات در ناحیه تراشه دارند امکان انتوباسیون وجود ندارد. به طور مثال تنگی ناحیه تراشه و..

استفاده از این نوع ماسک بسیار در بیماران copd مورد استفاده قرار میگیرد.

متقاضیان ماسک NIV میتوانند جهت مشاوره انتخاب محصول و خرید آن با شرکت افرا طب تماس بگیرند.

ماسک فول فیس ( Full Face Mask )

انواع متفاوتی از ماسک بای پپ BIPAP موجود می باشد. یک نمونه از این ماسک ها ، ماسک فول فیس ( Full Face Mask ) می باشد که بینی و دهان شخص را پوشش می دهد و با بندهایی که در پیشانی و گونه دارند بسته می شوند. این نوع ماسک برای کسانی که در خواب از طریق دهان نفس می کشند بسیار راحت بوده همچنین این ماسک جز مناسبترین ماسک ها برای درمان نارسایی حاد تنفسی می باشند.

این ماسک ، محبوب ترین ماسک بین بیماران و پزشکان ایرانی و راحت ترین نوع ماسک برای استفاده به عنوان ماسک NIV، ماسک سی پپ CPAP، ماسک بای پپ BiPAP و ماسک ونتیلاتور است. جهت تهیه این ماسک به صورت شبانه روزی میتوانید با شرکت افرا طب تماس بگیرید.

ماسک نازال ( Nasal Mask)

نوع دیگری از ماسک ها، ماسک نازال ( Nasal Mask) می باشند که بر روی بینی قرار می گیرد. درکسانی که از کلاسترفوبیا رنج می برند ماسک های نازال راحت تر تحمل می شود. با استفاده از ماسک های نازال خروج ترشحات تسهیل می شود، مصرف مایعات و غذا خوردن راحت تر است و نسبت به ماسک های فول فیس یا اورو نازال فضای مرده کمتری ایجاد می کنند.

ماسک نازال پیلو ( Nasal Pillowo Mask)

نوع دیگری از ماسک ها، ماسک نازال پیلو ( Nasal Pillowo Mask) می باشند که دارای بالشتک های کوچک هستند که داخل بینی قرار می گیرند و فشار مثبت را از دستگاه بای پپ BIPAP به بینی بیمار اعمال می کند و کمتر صورت و چشمان شما را می پوشانند. ماسک ها سایزهای مختلفی دارند که در انتخاب ماسک بسیار با اهمیت می باشد و اکثر ماسک ها قابل تنظیم هستند.

محاسن استفاده از ماسک تنفسی NIV

۱. دریافت حجم بالای اکسیژن ۲. عدم ترومای ریوی ۳. عدم لارنگواسپاسم ۴. عدم تحریک تنفسی ۵. بهبود اکسیژن تراپی ۶. دریافت حجم بالای اکسیژن

این وسیله یکی از تجهیزات پزشکی خانگی است که ظاهری استوانه ای شکل داشته و حاوی گاز اکسیژن است.. در کپسول اکسیژن ، گاز اکسیژن تحت فشار بالا و با غلظت ۸۸% در یک کپسول فولادی یا آلومینیومی ذخیره می شود. کپسول های بزرگ اکسیژن برای استفاده در مراکز درمانی هستند ولی کپسول اکسیژن کوچک با جنس آلومینیومی برای حمل اکسیژن مورد نیاز بیمار در خارج از منزل، استفاده می شود. استفاده از اکسیژن موجب می شود تا بیمار به راحتی نفس بکشد، خواب بهتری داشته باشد و هوشیارتر باشد.

مانومتر اکسیژن

مانومتر اکسیژن یا همان رگلاتور اکسیژن در بالای کپسول اکسیژن نصب می شود و میزان جریان خروجی گاز اکسیژن از کپسول اکسیژن پزشکی را تنظیم می کند تا مقدار صحیحی از اکسیژن به بیمار برسد.

مانومتر اکسیژن معمولا از جنس برنج و آلومینیوم است تا در فشار های بالا ایمن ، بادوام و در عین حال سبک باشد. مانومتر های اکسیژن امکان اتصال به یک لیوان مرطوب کننده را داشته و اغلب نیز مجهز به یک لیوان مرطوب کننده هستند. گاز اکسیژن پس از خروج از مانومتر از این لیوان محتوی آب مقطر یا جوشیده عبور می کند تا هوای مرطوب و مطبوعی تحویل بیمار گردد.

انواع کپسول های اکسیژن در سایز های مختلف ۵/۲لیتری – ۵ لیتری – ۱۰ لیتری – ۲۰ لیتری – ۴۰ لیتری هستند.

کپسول اکسیژن چیست ؟

وسیله ای است برای رساندن اکسیژن به کسانی که دچار کمبود اکسیژن شده اند. افرادی که دچار بیماری های قلبی ، ریوی ، مسمومیت با گاز شده اند.

اجزای کپسول اکسیژن :

۱- کپسول اکسیژن : مخزنی استوانه ای شکل و حاوی اکسیژن .

۲ – مانومتر شامل :

• فشارسنج • شیر تنظیم کننده خودکار • جریان سنج • پیچ کنترل • شیشه محتوی آب مقطر

فشار سنج : نشان دهنده فشار گاز درون کپسول است.

شیر تنظیم کننده خودکار : فشار گاز درون کپسول را قبل از رسیدن به مانومتر کاهش می دهد.

جریان سنج : مقدار اکسیژن مصرف شده را بر حسب لیتر در دقیقه نشان می دهد.

فشار سنج : نشان دهنده فشار گاز درون کپسول است.

شیر تنظیم کننده خودکار : فشار گاز درون کپسول را قبل از رسیدن به مانومتر کاهش می دهد.

جریان سنج : مقدار اکسیژن مصرف شده را بر حسب لیتر در دقیقه نشان می دهد.

پیچ کنترل : به وسیله آن میزان اکسیژن را با توجه به جریان سنج می توان تنظیم کرد.

شیشه محتوی آب مقطر : برای مرطوب کردن اکسیژن به کار می رود.

نحوه نگهداری کپسول اکسیژن 

• کپسول اکسیژن دور از نورمستقیم آفتاب و حرارت قرارگیرد. • کپسول اکسیژن همیشه پر و آماده باشد. • کپسول اکسیژن در محل مناسب غیر از اتاق کار بهورز قرار داشته باشد تا از افتادن احتمالی آن جلوگیری شود. • برای جا به جایی کپسول اکسیژن از پایه چرخدار استفاده شود و در صورت نبودن ،به حالت دورانی حرکت داده شود. • برای تعویض کپسول اکسیژن از آچار مخصوص استفاده شود. • کپسول اکسیژن دور از نور مستقیم آفتاب و حرارت قرار گیرد. • در صورت عدم استفاده از کپسول، شیرفلکه آن را ببنید.

چرا در منزل به اکسیژن نیاز است ؟

اگر بیمار شما مشکل ریه دارد و به راحتی تنفس نمی کند بر اساس دستور پزشک نیاز است در منزل اکسیژن بگیرد.

اکسیژن به بیمار شما کمک می کند:

۱. بهتر نفس بکشد ۲. احساس بهتری داشته باشد و راحت بخوابد. ۳. هوشیارتر شود و درد کمتری حس کند.

مواردی را که شما زمان استفاده از اکسیژن در منزل باید بدانید:

• لوله بینی و ماسک را دو بار در هفته با آب و صابون بشوئید و خشک کنید. • زمان گرفتن اکسیژن بیمار احساس خشکی در دهان و بینی می کند بنابراین چند بار در روز دهان و بینی بیمار را با آب شستشو دهید. • مراقب باشید اگر لوله کانولا روی گوش بیمار است قرمز نشود. • اگر عقربه گیج اکسیژن باز شد و زیر Lit5 بود یعنی اکسیژن در کپسول نمی باشد و یا میزان اکسیژن کم است و باید دوباره پر شود.

اگر علائم زیر را مشاهده کردید سریع به پزشک و یا پرستار خود اطلاع دهید:

۱. اگر بیمار دچار سردرد شدید ، گیجی ،بی نظمی در تنفس شد. ۲. اگر بیمار احساس عصبی شدن نمود. ۳. اگر بیمار دچار سختی در تنفس شد. ۴. اگر لب ها و زیر ناخن های بیمار آبی شد

نکات استفاده از کپسول اکسیژن در منزل

نگهداری از کپسول حاوی اکسیژن بسیار اهمیت دارد. اکسیژن در برابر گرما و شعله به سرعت شعله ور می شود. کپسول اکسیژن خانگی را همیشه دور از حرارت و نور مستقیم خورشید قرار دهید. روشن کردن سیگار در اتاقی که کپسول حاوی اکسیژن نگهداری می شود، خطرناک است. جهت جلوگیری از ایجاد جرقه حتما کپسول را توسط پایه چرخدار، حرکت دهید کشیدن کپسول و افتادن آن خطراتی را به همراه دارد.

تفاوت کپسول اکسیژن با اکسیژن ساز چیست؟

شیوه تامین اکسیژن مورد نیاز در دستگاه اکسیژن ساز تفاوت زیادی با یک کپسول حاوی اکسیژن فشرده دارد. دستگاه اکسیژن ساز نیازی به ذخیره اکسیژن غلیظ شده ندارد. این دستگاه اکسیژن موجود در هوای محیط را مکیده و سپس پالایش و آماده سازی می کند.

اکسیژن تغلیظ شده توسط لوله های تنفسی و ماسک به بیمار انتقال داده می شود. این پروسه با خاموش شدن دستگاه به طور کامل متوقف می شود. بنابر این هنگامی که بیمار از اکسیژن ساز استفاده نمی کند، دستگاه خاموش می شود و پالایش و تغلیظ اکسیژن هم متوقف خواهد شد.

این در حالی است که اکسیژن تغلیظ شده در کپسول اکسیژن به صورت ذخیره وجود دارد. این کپسول ها نیاز به شارژ دارند ولی دستگاه اکسیژن ساز یک منبع تامین اکسیژن دائمی است یکی از مشکلات کپسول های اکسیژن این است که بسته به حجم آن ها بین ۳۰ دقیقه یا حداکثر ۲ ساعت ذخیره اکسیژن دارند و بعد از آن نیاز به شارژ مجدد دارند.

بنابراین برای بیمارانی که نیاز مداوم و طولانی به اکسیژن دارند مناسب نمی باشند. برای چنین بیمارانی استفاده از دستگاه اکسیژن ساز توصیه می شود که امکان تولید پیوسته اکسیژن با خلوص بالا را فراهم می کند. شرکت افراطب به کمک کارشناسان خود بهترین مشاوره را در خرید تجهیزات پزشکی بر اساس نیاز بیماران ارائه می دهد.

به طور کلی مراحل استفاده از کپسول اکسیژن به شرح زیر است:

۱. اجزای کپسول را چک کنید.

– مانومتر را چک کنید تا مطمئن شوید که گاز اکسیژن به میزان کافی وجود دارد. شرکت تأمین ‌کننده به شما می ‌گوید که چه زمانی باید کپسول اکسیژن خود را تعویض و پر کنید و یا آن ها کپسول اکسیژن شما را در یک برنامه منظم تحویل می‌گیرند و می ‌دهند. – سطح آب محفظه آب را بررسی کنید. در صورت پایین‌ تر بودن از سطح شاخص، آن را با آب استریل یا مقطر پر کنید. از شرکت در مورد زمان ‌های تعویض محفظه آب، لوله و کانولا یا ماسک برای جلوگیری از تجمع میکروب‌ها سوال کنید.

۲. لوله را وصل کنید.

– همان طور که قبلا آموزش دیده‌اید؛ لوله کانولا بینی یا ماسک را از محل مخصوص خود، به کپسول اکسیژن وصل کنید. – چک کنید که لوله خم یا مسدود نشده باشد.

۳. شیر فلکه را باز و میزان جریان اکسیژن را تنظیم کنید. – میزان جریان اکسیژن را به کمک رگولاتور، دقیقا مطابق با نظر پزشک تنظیم کنید.

۴. کانولا را در بینی یا ماسک خود قرار دهید. – با قراردادن کانولا در بینی یا ماسک بر روی صورت خود، به طور عادی از طریق بینی نفس بکشید. – اگر مطمئن نیستید که اکسیژن در کانولا جریان است، یک آزمایش ساده انجام دهید. کانولا را درون یک لیوان آب قرار دهید. اگر در آب حباب ایجاد شد، پس اکسیژن در جریان است.

اکسیژن ساز وسیله ای جهت تولید اکسیژن و خالص کردن آن از طریق تصفیه و پردازش هوای محیط می باشد. به طور کلی اکسیژن ساز ها از دیدگاه کارکرد به دو دسته تقسیم می شوند.

یکی اکسیژن ساز های ممتد کانتینیوس (continuous) که اکسیژن را به طور ممتد و یکپارچه بدون قطع شدن به اصلاح پزشکی فلو (Flow) می کند و دیگری اکسیژن ساز های ایمپالسی یا متقاطع (impulse) که اکسیژن را به طور متقاطع در بازه های زمانی کوتاه به اصطلاح پزشکی فلو می کنند.

اکسیژن ساز ها از دیدگاه استفاده کاربر نیز به دو دسته ثابت (stationary) و قابل حمل پرتابل (portable) تقسیم میگردند که همان طور که از نام دسته بندی مشخص است، اکسیژن ساز های ثابت معمولا در گوشه ای از منزل با محل درمان گذاشته می شود و فرد نیازمند از آن استفاده میکند.

اکسیژن ساز های قابل حمل نیز برای افراد نیازمندی می باشد که نیاز به جابجایی این دستگاه دارن مانند مسافرت ها و رفت و آمد های روزمره دارند.از این جهت، این دستگاه در دسته بندی کالاها و تجهیزات پزشکی خانگی قرار میگیرد.

مکانیزم کارکرد دستگاه اکسیژن ساز

اکسیژن موجود در هوا (در حد ۲۰%) را تحت فشار بالا متراکم می کنند و با فشار متناسب و قابل تنظیم برای کاربر فراهم می کند. استفاده از اکسیژن ساز برای مقاصد درمانی مانند اکسیژن تراپی و یا درمان بیماری های مزمن و یا حاد تنفسی استفاده می شود. خلوص بالای اکسیژن خروجی، عدم نیاز به شارژ، راحتی در استفاده، جابجایی راحت، هزینه و صدای پایین و همچنین راندمان عملکردی بالا از ویژگیهای اصلی دستگاه های اکسیژن ساز است.

انواع دستگاه های اکسیژن ساز در ظرفیت های مانند ۳، ۵، ۸ و یا ۱۰ لیتر در دقیقه از معتبرترین مارک ها در شرکت افراطب موجود هست. ظرفیتهای ۳ تا ۵ لیتر معمولا برای ناراحتی های تنفسی مزمن و ظرفیت های بالاتر برای موارد حاد استفاده میشود. این دستگاه یک جایگزین بسیار عالی برای کپسول اکسیژن است و تنها محدودیت آن، نیاز به برق است. ناگفته نماند مدل‌های جدیدی از این دستگاه طراحی و ساخته شده‌اند که با باتری کار می‌کنند اما توانایی تولید اکسیژن با غلظت کمتری را دارند.

انواع دستگاه های اکسیژن ساز

اکسیژن‌ ساز‌ها انواع مختلفی دارند اما به طور کلی به دو دسته ثابت و قابل حمل تقسیم می‌شوند. موارد و محل مورد استفاده این دستگاه ها میتواند متفاوت باد و این به نیاز کاربر بستگی خواهد داشت.

۱– اکسیژن‌ ساز‌ ثابت:

بیشتر اکسیژن ساز‌هایی که در منازل مورد استفاده قرار می‌گیرند از نوع ثابت هستند. این دستگاه‌ها می‌توانند به صورت پالسی و مداوم اکسیژن تولید کنند. منظور از کارکرد پالسی این است که دستگاه طی فاصله‌های زمانی مشخص به صورت مقطعی، مقدار اکسیژن مشخصی را تولید می کند. خوب است بدانید که در حالت اکسیژن‌ سازی مداوم، دستگاه یکسره و بدون توقف، اکسیژن تولید می‌کند. نا‌گفته نماند که اکسیژن‌ ساز‌های ثابت اغلب دارای چرخ‌هایی در قسمت زیرین هستند و قابلیت حمل به قسمت‌های مختلف خانه یا مکان مورد نظر را دارند اما این کار را نمی‌توانید به راحتی نمونه‌های قابل حمل انجام دهید.

۲- اکسیژن‌ ساز‌ قابل حمل (پرتابل):

اکسیژن سازهای پرتابل وزن کم و اندازه کوچکی دارند و به راحتی قابل حمل هستند. اما فقط به صورت پالسی اکسیژن تولید میکنند. خروجی این دستگاه به صورت دستی و از طریق صفحه کنترلی قابل تنظیم است. بهتر است که اکسیژن‌ ساز مورد نیاز خود را با توجه به توصیه‌های پزشک معالج انتخاب کنید تا در استفاده از آن به مشکل نخورید.

در بازار اکسیژن‌ ساز‌های مختلفی مطابق با نیاز شما وجود دارد که به راحتی قابل تهیه هستند. این دستگاه‌ها هیچ‌گونه تفاوتی با دیگردستگاه‌های اکسیژن‌ ساز ندارند و مکانیزم کار آن‌ها مانند یکدیگر است. تنها تفاوت این نوع با دیگر دستگاه‌ها در اندازه، استفاده از باتری در کنار برق مستقیم و همچنین وزن آن‌ها است. دستگاه‌های اکسیژن‌ ساز پرتابل می‌توانند با برق (AC , DC) و باتری‌ها تغذیه شوند.

یکی از موضوعاتی که در این دستگاه‌ها حائز اهمیت است، طول عمر باتری موجود در دستگاه است. بعضی از باتری‌ها می‌توانند ۱ ساعت شارژ نگه دارند و بعضی دیگر تا ۸ ساعت هم شارژ را نگه می‌دارند. این مدت به میزان استفاده کاربر بستگی دارد.

بیشتر دستگاه‌های اکسیژن‌ ساز پرتابل از سیستم خروجی IMPLUS استفاده می‌کنند. این سیستم دارای سنسور‌هایی در داخل دستگاه است که دم و بازدم بیمار را تشخیص می‌دهد و در هنگام دم، اکسیژن را به بیمار می‌رساند و در هنگام بازدم، مونوکسید کربن را خارج می‌کند. این سیستم می‌تواند در مصرف انرژی صرفه جویی کند و تنفس بیمار را راحت‌تر کند.

برای بیمارانی که دارای بیماری‌های تنفسی از قبیل آسم حاد و مزمن و اختلالات غیر حاد تنفسی هستند، دستگاه‌هایی با ظرفیت تولید ۳ یا ۵ لیتر اکسیژن در دقیقه بسیار مناسب است. برای بیماران سرطانی و یا افرادی که ریه‌هایشان به صورت تقریبا جدی تخریب شده است، دستگاه‌هایی با ظرفیت ۷ تا ۱۰ لیتر در دقیقه توصیه می‌شود.

نکات مهم در زمان خرید اکسیژن ساز

۱- نوع اکسیژن ساز (کانتینیوس یا ایمپالس) : که معمولا توسط پزشک معالج یا مشاورین مهندسی پزشکی شرکت افرا طب تجویز می گردد. ۲- نوع کاربری دستگاه (ثابت یا پرتابل) : که معمولا توسط نیاز خریدار و مشاوره مهندسین پزشکی شرکت افرا طب پیشنهاد می گردد. ۳- حجم دستگاه اکسیژن ساز (۳، ۵، ۸ یا ۱۰ لیتری) : که معمولا توسط پزشک معالج یا مشاورین مهندسی پزشکی افرا طب تعیین می گردد. ۴- خلوص اکسیژن خروجی از دستگاه اکسیژن‌ ساز بین ۹۰ تا ۹۵ درصد است. ۵- اگر این دستگاه روشن باشد و به وسیله مسیر خروجی به بیمار متصل نباشد، اکسیژنی را به فضای داخل اتاق اضافه نمی‌کند. ۶- دستگاه‌های اکسیژن‌ ساز خانگی همگی با برق کار می‌کنند و هیچگونه باتری یا سیلندر ذخیره سازی‌ای ندارند و بعد از قطع شدن برق به طور کامل از کار خواهند افتاد. ۷- این دستگاه‌ها دارای ۲ نوع فیلتر اسفنجی یا کاغذی هستند. فیلترهای اسفنجی قابل شست و شو می باشد. اما فیلتر کاغذی نیاز به تعویض دارد و ۶ ماه یکبار باید تعویض گردد. ۸- هیچگاه دستگاه اکسیژن ساز را در حالت روشن حمل نکنید و یا به بغل نخوابانید. زیرا موتور این دستگاه به صورت معلق است و احتمال خرابی دارد. ۹- یک لیوان مانومتر در قسمت خروجی دستگاه وجود دارد که وظیفه مرطوب کردن اکسیژن را بر عهده دارد. باید یک سوم این لیوان با آب مقطر یا آب جوشیده پر شود و هفته‌ای یک بار سوراخ‌های موجود بر روی نازل شلنگ درون لیوان جرم‌گیری شود. این نکته را به یاد داشته باشید که سوراخ‌ها باید با سوزن یا یک جسم نوک تیز باز شوند.

استفاده از اکسیژن‌ ساز چه مزایایی دارد؟

استفاده از دستگاه اکسیژن‌ ساز برای بیمارانی که به آن نیاز دارند، مزایای زیادی دارد که در ادامه به آن ها اشاره می‌کنیم.

۱- خالص بودن اکسیژن حاصل از دستگاه ۲- تنظیم و تصفیه گردش خون ۳- کاهش بیماری‌های قلبی و عروقی و جلوگیری از بالا رفتن فشار خون و مقابله با بیماری‌های تنفسی مانند آسم ۴- خون رسانی بهتر به بافت‌های بدن ۵- شفافیت چهره و زدودن رنگ زرد بیماری از صورت بیمار ۶- جلوگیری از پیری زودرس و کند کردن روند آن ۷- کاهش استرس و تنش برای بیمار و اطرافیان ۸- مفید برای رشد و سلامت جنین در دوران بارداری ۹- افزایش طول عمر و بهبود بخشیدن به سیستم حافظه افراد ۱۰- بهبود عملکرد ریه‌های آسیب دیده

استفاده از دستگاه اکسیژن ساز برای چه کسانی توصیه می شود؟

دستگاه اکسیژن ساز خانگی عموما برای بیماران دارای نارسایی های تنفسی موسوم به COPD توسط پزشک متخصص توصیه می شود. دراین بیماران دستگاه تنفسی فرد، توانایی لازم برای جذب اکسیژن هوا را ندارد. بنابراین اکسیژن خالص (با خلوص ۹۰ درصد) می تواند جذب اکسیژن را بالا برده و میزان اکسیژن محلول در خون را افزایش دهد تا بیمار به زندگی عادی خود ادامه دهد.

شرایط محیطی دستگاه اکسیژن ساز

دستگاه باید در دمای ۱۰ تا ۴۰ درجه سانتیگراد باشد. در هنگام استفاده از دستگاه باید به فاصله ۲۰ سانتیمتر دور دستگاه خالی باشد. میزان رطوبت موجود در محیط باید بین ۳۰ تا ۸۵ درصد باشد.

راهنمای علائم روی دستگاه

O.P : نمایشگر صحت برق و روشن بودن دستگاه (لامپ سبز) P.F : مشکل برق ورودی ( لامپ قرمز) H.P : فشار هوایی بالا ( لامپ قرمز ) L.P : فشار هوایی پایین ( لامپ زرد )

نکته بسیار مهم درباره خرید اکسیژن ساز

برای تهیه و خرید دستگاه اکسیژن ساز (حتی کارکرده) حتما از سلامت دستگاه اطمینان داشته باشید و حتما از شرکت هایی که دارای فرد متخصص در زمینه تجهیزات تنفسی هستند، دستگاه را تهیه بفرمایید.

دقت داشته باشید برای بیمارانی که احتیاج به دستگاه های پیشرفته تری مانند سی پپ (CPAP)، بای پپ (BIPAP)، ونتیلاتور و … دارند و می بایست اکسیژن ساز را به این دستگاه ها متصل نمایند، حتما از اکسیژن ساز های کانتینیوس استفاده کنند. شرکت تجهیزات پزشکی افرا طب به صورت تخصصی خدمات مشاوره و فروش دستگاه اکسیژن ساز را در سراسر کشور انجام می دهد.

ماسک اکسیژن وسیله ای متشکل از لوله رابط اکسیژن و یک ماسک متصل به آن است که میتوان آن را برای انتقال اکسیژن از خروجی یک منبع به دهان بینی بیمار استفاده کرد. این ماسک از تجهیزات پزشکی پرکاربرد برای انتقال اکسیژن می باشد. ماسک اکسیژن ابزاری برای ترافرست گاز اکسیژن تنفسی از مخزن انباره به شش‌ها است. ماسک اکسیژن می‌تواند تنها دماغ و دهان را پوشش دهد یا سراسر چهره را بپوشاند. این ماسک‌ها ممکن استاز پلاستیک، سیلیکون، کائوچو ساخته شده باشند.

این روشی برای دادن غلظت های کم تا متوسط اکسیژن برای بیمارانی که با دهان تنفس می کنند مؤثرتر از کنولای بینی است جریان اکسیژن نباید کمتر از ۵ لیتر در دقیقه باشد زیرا باعث استنشاق هوای بازدمی که دارای مقادیر باالی CO2 است می گردد.

مزایا ماسک اکسیژن 

استفاده آسان در بیماران با تنفس دهان بهتر است

معایب ماسک اکسیژن 

در تنگی نفسها خوب تحمل نمی شود برداشتن اکسیژن در هنگام خوردن و آشامیدن فشار بر استخوان صورت عدم استفاده در مدت طولانی

در هنگام خرید ماسک اکسیژن به موارد زیر توجه بفرمایید:

• ساخته شده از سیلیکون شفاف، بی‌بو و نرم گرید پزشکی • دارای تیوب مجرای ستاره ای به منظور به حداقل رساندن خطر قطع جریان هوا • طراحی ارگونومیک ماسک برای پوشش راحت صورت و کاهش نشت گاز • پیچش مناسب لبه ها • سایز بندی ماسک (اطفال یا بزگسال)