تخت جراحی | خرید تخت جراحی

به تختی که بیمار در طول عمل جراحی بر روی آن دراز می‌کشد تخت جراحی گفته می شود. این تخت ها در بیمارستان هایی که مجهز به اتاق عمل هستند موجود می باشد. تخت های جراحی باید طوری طراحی شده باشند که به پوزشن های عمل جراحی به آسانی تغییر حالت دهند. این وسیله از مهمترین تجهیزات پزشکی بیمارستانی می باشد.

زیرا بیمار باید در موقعیتی باشد تا تیم جراحی به راحتی کارهای لازم برای حفظ سلامتی وی انجام دهند. پرستار اتاق عمل، مسئول ایجاد هماهنگی بین اعضای تیم جراحی به منظور ایجاد وضعیت مناسب به بیمار در هنگام عمل می باشد که قرارگیری بیمار بسته به سن و محل جراحی قبل از عمل صورت می گیرد.

تخت جراحی یک سطح بلند را فراهم می کنند که بدن بیمار در هنگام جراحی بر روی آن قرار می گیرد و باعث تحکیم موقعیت بیمار شده و بهترین دید را از منطقه مورد جراحی ممکن می سازد. این تخت ها به گونه ای طراحی می شوند که موقعیت های مختلف بیمار را در جراحی های خاص پشتیبانی می کنند و همچنین از بیمار در مقابل جابجایی بیش از حد ، ضربه و تحرک محافظت می کنند.

برخی از تخت ها سازگار با C-Arm هستند. تخت های ارتوپدی ، تخت های جراحی تخصصی هستند که علاوه بر قابلیت های تخت های جنرال ، وسیله هایی برای نگهداشتن و یا کشش اندام بیمار در حین جراحی ارتوپدی ، بر روی آنها تعبیه می شود که از آنها در جراحی های اندام فوقانی (شانه ، ستون فقرات) و اندام تحتانی استفاده می شود.

حالت های مختلف تخت جراحی

• می تواند از قسمت سر یا پا به پایین خم شده شود. • به یک قسمت برگردانده شود. • جهت انجام اعمال ژنیکولوژی (مثل هیسترکتومی واژینال) یا جراحی ناحیه پا تخت باز شده و پایین آورده می شود. به عنوان مثال، در عمل جراحی منیسکتومی، ضروری است که پای بیمار از ناحیه زانو خم شده و آویزان گردد تا جراح به راحتی به محل عمل دسترسی داشته باشد. • در برخی اتاق‌های عمل بین تخت جراحی و بیمار یک پوشش برزنتی قرار می‌دهند تا جابجایی و بلند کردن بیمار توسط این پوشش انجام بگیرد و کار انتقال او آسان گردد.

اهداف اعمال پوزیشن های مختلف برای بیمار در هنگام عمل جراحی:

۱. فراهم کردن بیشترین دسترسی به ناحیه عمل و دید کامل برای تیم جراحی و تیم بیهوشی ۲. حداقل تغییرات در عملکرد فیزیولوژیکی بدن (دستگاه تنفس و گردش خون) ۳. جلوگیری از فشار بر روی مفاصل ، پوست و…

اجزای تخت جراحی:

۱- اسکرین بیهوشی ۲- جا دستی ۳- جای سر ۴- تشک اسفنجی ۵- تکیه گاه مخصوص پا ۶- بالابرنده ناحیه کلیه ۷- نوار های ثابت کننده ضربدری قفسه سینه ۸- بالشتک زیر سری

شرح تجهیزات تخت عمل جراحی

اسکرین بیهوشی: میله ای از جنس فلز که قابل تنظیم و قابل چرخش و زاویه است که بر روی تخت جراحی از شانه ی بیمار نصب می‌گردد. این مورد باعث ایجاد فاصله ای بین ناحیه ی جراحی و بیهوشی می گردد.

جا دستی: این قسمت برای قرار دادن دست بیمار برای تزریق سرم، اندازه گیری فشار خون یا اعمال جراحی دست در یک یا دو طرف تخت به کار مورد استفاده قرار میگیرد. جا دستی را با زاویه های مختلف تنظیم نمود.

جای سر: همانطور که از نام آن مشخص است جای سر بیمار است که به صورت نعل شکل و دارای جنسی از فلز یا فومی و یا ژله ای که از لایه ای پلاستیکی پوشیده شده. در جراحی های جمجمه ای، سر را در وضعیت مورد نظر تیم جراحی نگه دارد.

تشک اسفنجی: این تشک با پوشش پلاستیکی برای حفاظت بدن بیمار از برخورد با قسمت های فلزی تخت مورد استفاده قرار میگیرد. نکته ی مهم در تولید این تشک جنس آن است که باید طوری تهیه شود که مانع لیز خورد و حرکت بیمار شود.

تکیه گاه مخصوص پا: این تکیه گاه برای جراحی های ارتوپدی مانند: پین و پلاک در شکستگی گردن و پا

بالابرنده ناحیه کلیه: در اینجا قسمتی از ناحیه ی کمر را به بالا میاورد و قسمت سر و پا را کمی به طرف زمین خم می کنند تا بدرستی کلیه در حالت خوابیده به پلو نمایان خواهد شد.

شما می توانید جهت مشاوره و خرید انواع تخت های جراحی با مشاوران شرکت افراطب به صورت ۲۴ ساعته در تماس باشید.

چراغ سیالیتیک | خرید چراغ سیالیتیک

چراغ سیالیتیک که به آن لامپ جراحی یا چراغ اتاق عمل نیز می گویند از ابتدایی ترین نیازهای اتاق عمل و تجهیزات پزشکی بیمارستانی است. این چراغ ها نور لازم را در اتاق های جراحی تامین می کنند و به گونه ای طراحی می شوند که محل جراحی را هر قدر هم کوچک باشد، در ابعاد و اعماق متفاوت به خوبی در دید کادر جراحی قرار بدهند.

انتخاب چراغ مناسب برای راحتی جراح و کارکنان اتاق عمل و همچنین آسایش بیمار ضروری است. این چراغ باید به گونه ای طراحی شود که تمام تمرکز و توجه تیم جراحی بر محل عمل باشد. در کل، نوری که توسط چراغ سیالیتیک دریافت میکنیم می بایست شبیه نور روز باشد، گرما تولید نکند و قدرت نفوذ بالایی داشته باشد.

آشنایی با چراغ سیالیتیک

به طور کلی می توان سیستم روشنایی را در یک نقطه از سقف یا دیوار ثابت کرد یا با ایجاد ریل در سقف ، امکان تغییر موضع آن را فراهم نمود. در سیستم های روشنایی سقفی یک یا چند مبدل در یک جعبه کنترل زیموت نصب شده بر روی دیوار به کار می رود تا ولتاژ ورودی را به ولتاژ مورد نیاز بیشتر حباب ها تبدیل کند.

اکثر روشنایی های جراحی دارای سیستم کنترل دائمی هستند. همچنین برخی از آنها میدان دید قابل تنظیم دارند که با استفاده از آن می توان روشنایی و درخشان بودن محیط جراحی را کاهش داد ؛ چرا که گاهی اوقات بازتابش های نور از لباس یا ابزار جراحی می تواند باعث آزار چشم و خستگی آن شود.

روشنایی نور بر حسب لوکس یا فوت کندل (۱ فوت کندل = ۱۰/۷۶ لوکس) اندازه گیری می شود. یک محیط در شدت روشنایی ۱۰ تا ۲۰ لوکس ، بسیار تیره و تاریک به نظر می رسد اما اشیاء بزرگ قابل مشاهده است.

برای مطالعه یا مشاهده معمولی اشیاء به شدتی در حدود ۲۰۰ تا ۲۰۰۰ لوکس روشنایی نیاز است اما استانداردهای جهانی برای حداقل شدت روشنایی در اتاق های عمل در حدود ۲۵۰۰۰ لوکس است.

در عین حالی که منبع روشنایی باید در یک متری بالای موضع جراحی قرار داشته باشد ، البته برخی از پزشکان ترجیح می دهند یا گاهی نیاز دارند که در روشنای ۳۵۰۰۰ لوکس به بالا به کار خود ادامه دهند.

موضوع قابل توجه دیگر در سیستم های روشنایی اتاق های عمل کیفیت رنگ است که به صورت محتوای طیفی نور داخل محیط مطرح شده و بر حسب دمای رنگ در واحد کلوین یا ضریب تغییر رنگ سنجش می شود.

به عنوان مثال ، آفتاب ظهر در حدود ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ کلوین دمای رنگ ایجاد می کند. دمای رنگ پایین باعث می شود که رنگ اشیاء متمایل به قرمز و دمای رنگ بالا منجر به مشاهده رنگ اشیاء به حالت آبی می شود. در بیشتر شدت های روشنایی محیط اطراف انسان ، کنترل دقیق دمای رنگ لازم نیست ؛ چرا که قابلیت بصری انسان انعطاف پذیر است.

در عین حال استانداردهای جهانی ۳۵۰ تا ۷۰۰۰ کلوین را به عنوان بازه قبول دمای رنگ مطرح می نمایند. ضریب تغییر رنگ یا CRI در محیط های جراحی برای بیان اثراتی از منبع نور که منجر به عدم شفافیت رنگی بافت های موردنظر می گردد ، به کار می رود.

مشخصات دیگر چراغ سیالیتیک

روشنایی هایی که درخشش کمی دارند نیازمند لامپ هایی با ضریب تغییر رنگ مناسب هستند تا شفافیت بصری و روشنایی مورد نیاز را تأمین کند و یک تصویر بصری مناسب را برای چشم انسان فراهم آورد. بنابراین CRI برای مقایسه روشنایی های مختلفی که دمای رنگ یکسانی دارند ، مناسب است.

تشخیص رنگ ها به دلیل وجود سایه ها هم تأثیر می پذیرد. روشنایی های متداول اتاق عمل ، سایه های حاصل از روشنایی جراحی را روشن تر می کنند. وقتی محتوای طیفی روشنایی متداول اتاق و روشنایی جراحی یکسان شد ، سایه ها به صورت یک رنگ طبیعی (خاکستری طبیعی) که جزئی از خود جسم یا شیء است مشاهده می شود اما اگر طیف ها متفاوت باشد ، سایه ها باعث تغییر رنگ می شوند

روشنایی های جراحی با قرارگیری در موقعیت های مختلف ، سایه ها را از بین می برد ؛ به این صورت که از یک حباب بزرگ شامل چند لامپ مختلف ، یک حباب با یک لامپ و رفلکتورهای محیطی ، حباب های کوچک چندگانه که موجب تابش نور از نقاط همگرای مختلف شود و یک حباب با منشور نور استفاده می شود.

همه این روشنایی ها باید کانونی شوند تا روشنایی و درخشش ناحیه مطلوب به حداکثر برسد ، به بیان دیگر شدت روشنایی در عمق میدان عملیاتی مطلوب از ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر ثابت باقی بماند و روشنایی سطح بافت تا انتهای عمق آن یکسان باشد ، بدون اینکه نیازی به تغییر موقعیت روشنایی ها باشد.

البته شدت روشنایی با افزایش فاصله کانونی یا کار در فواصلی بیشتر یا کمتر از عمق میدان عملیاتی کاهش می یابد (از لحاظ تیزی) و الگوی روشنایی غیر ثابت شده و در مرکز میدان تیره می شود.

 نکات مهم درباره چراغهای سیالیتیک

برای کاهش آثار زیان بار گرما و حرارت لامپ باید از فیلترها یا لنزهایی که نور مرئی را عبور داده ولی مانع عبور حرارت می شوند یا آینه های سرد (Cold Mirrors) که طول موج های نور مرئی را به سمت ناحیه جراحی بازتاب داده و حرارت را از خود عبور می دهند استفاده کرد.

البته شایان ذکر است که ترکیب این دو روش را هم می توان به کار برد. روشنایی های جراحی معمولا از لامپ های هالوژن – تنگستن ، هالوژن ، زنون یا هالوژن – کوارتز که به عنوان لامپ های نور سفید مطرح هستند استفاده می کنند.

این لامپ ها را می توان به عنوان نور سفید استاندارد حاصل از هالوژن – تنگستن (شیشه یا کوارتز) مادون قرمز حاصل از تنگستن – هالوژن طبقه بندی کرد.

در این لامپ ها از حباب های گازی حاوی درصد مشخصی از هالوژن با فشار متجاوز از ۱۳ اتمسفر برای تولید نور سفید استفاده می شود .

لامپ های نور سفید همچنین از فیلمان های تنگستن واقع در حباب های پر شده از گاز هالوژن بهره می گیرند. لازم است که این لامپ ها درخشش بیشتری داشته باشند و دمای رنگ آنها اندکی بالاتر شد ، از آنجا که انتقال حرارت به هنگام تابش انرژی امواج به یک جسم دیگر و جذب آن رخ می دهد ، لامپ های مادون قرمز با فیلمان تنگستن با درنظر گرفتن این قاعده ، روشنایی مطلوب را به کمک یک فیلم بازتابنده مادون قرمز بر روی کپسول لامپ ایجاد می کنند.

مهمترین ویژگی های یک چراغ اتاق عمل یا چراغ سیالیتیک

• برخورداری از نور کافی ، متناسب با هر نوع عمل جراحی • برخورداری از نوری مشابه با نور روز • ایجاد نور سرد با استفاده از فیلترهای نوری مناسب • قابلیت نفوذ نور در عمق منطقه عمل • ایجاد حداقل سایه در منطقه عمل • بهداشتی بودن محیط چراغ • سادگی ساختار و سهولت تنظیم چراغ • داشتن تنوع و مدولار بودن لایت هد برای به دست آوردن مناسبترین شدت روشنایی و اندازه منطقه

انواع چراغ های سیالیتیک

چراغ های جراحی را می توان از سه منظر دسته بندی کرد: نوع چراغ، نحوه ی قرارگیری و تعداد قمر.

نوع لامپ: معمولی (تابشی) LED

نحوه قرارگیری: ۱. سقفی ۲. دیواری ۳. پایه ی زمینی

با این حال برخی مدل ها تنها به یک سبک قرارگیری محدود نمی شوند و می توانند به هر سه صورت تعبیه شوند.

مورد دیگر تعداد قمر است. هر چراغ جراحی (سیالیتیک) از چند حباب لامپ تشکیل می شود که مجموع ان ها را قمر می نامند. قمر ها را می توان استریل کرد تا پزشک با تنظیم دلخواه و لازم بتواند در حین عمل دید مناسبی داشته باشد. دسته بندی چراغ ها بر اساس تعداد قمر بدین گونه است:

• تک قمر • دو قمر • سه قمر

ویژگی های چراغ سیالیتیک

این ویژگی چراغ سیالیتیک به پزشکان کمک می کند تا رنگ ها را دقیقاً با همان رنگ اصلی ببینند و خطای دید از لحاظ تشخیص رنگ ها نداشته باشند. وجود این ویژگی در یک چراغ پزشکی برای انجام کارهای درمانی بسیار مهم است. چراکه پزشکان بایستی رنگ بافت ها را دقیقاً به همان گونه که واقعاً وجود دارد، ببینند تا کوچک ترین تغییری را به سرعت متوجه شوند. تولید نور سرد

نور تولید شده توسط چراغ سیالیتیک نباید باعث بالا رفتن دمای اتاق عمل و یا هر مکانی که مورد استفاده قرار می گیرد، شود. به دلیل این که این چراغ معاینه به مدت طولانی در اتاق عمل روشن می ماند و در طول این مدت طولانی نیز مدام بر سر، گردن و بدن پزشکان و کادر درمانی می تابد، اگر گرما تولید کند به طور قطع سبب آزار و کلافگی پزشک جراح خواهد شد.

اذیت شدن جراح اثر مستقیم و بسیار منفی بر روی عملکرد او خواهد گذاشت. دلیل دیگری که وجود این ویژگی را بسیار ضروری می سازد این است که وجود تابش چراغ سیالیتیک و گرمای آن باید به گونه ای باشد که سبب خشک شدن بافت های بدن بیمار نگردد و درمان را دچار مشکل نسازد.

تولید نور بدون سایه

چراغ سیالیتیک باید در حین تاباندن نور بر محل عمل به هیچ وجه ایجاد سایه نکند تا کوچک ترین مانعی برای دیدن جراح به وجود نیاید. در بسیاری از مواقع بدن پزشک و کادر درمان مقابل این چراغ پزشکی led قرار می گیرد، چنانچه سایه ایجاد شود و سایه بر روی بافت بدن بیمار قرار بگیرد، کار درمان را مختل خواهد کرد.

قابل شستشو بودن

به دلیل این که چراغ سیالیتیک به صورت مداوم در اتاق عمل مورد استفاده قرار می گیرد و همواره امکان آلودگی آن وجود دارد، قابل شستشو بودن یک ویژگی فوق العاده مهم برای آن به شمار می آید. ساختمان این چراغ ها باید به گونه ای باشند که به راحتی قابل شستشو باشند و بتوان آن ها را ضدعفونی کرد تا اتاق عمل همیشه عاری از آلودگی و خطر برای پزشکان و بیماران باشد.

شما میتوانید از شرکت تجهیزات پزشکی افراطب که دارای سابقه درخشان در زمین تامین و توزیع صفرتاصد تجهیزات پزشکی و دارای مجوز تجهیز بیمارستانها و مراکز درمانی می‌باشد کالای مورد نظر خود را تهییه کنید. شما عزیزان می‌توانید به صورت شبانه روزی با شرکت افراطب تماس بگیرید و برای خرید کالای پزشکی مورد نظر خود ازطریق کارشناسان و مشاوران فروش ما اقدام کنید

دستگاه سی آرم | دستگاه C Arm

دستگاه سی آرم یک اسکنر تصویربرداری با اشعه ایکس است. نام این دستگاه از بازوی C شکل نشات گرفته که به منبع اشعه ایکس و دتکتور آن متصل است. این دستگاه توانایی های رادیوگرافی داشته و همچنین برای تصویربرداری در حین عمل جراحی استفاده می گردد. CRM از دستگاه های مهم تجهیزات پزشکی بیمارستانی می باشد.

این سیستم تصاویر ایکس ری را به صورت real time با رزلوشن بسیا ربالا را تولید می کند. بنابراین به فیزیست این امکان را فراهم می نماید که پروسه عمل جراحی را مشاهده نماید و به سرعت اصلاحات لازم را انجام دهد.

این دستگاه تصاویر تشدید شده ای بنام (x-ray image intensifier(XRII را تولید می کند که اشعه ایکس را به نور مرئی با شدت بسیار بالاتر از صفحه نمایش فلوروسنت تبدیل می کند. طی انجام این عمل، بیننده بسیار راحت تر ساختار ریز و آناتومی بدن را در تصاویر نسبت به صفحه فلوروسنت مجزا مشاهده می نماید. XRII دوز بسیار پایینی دارد زیرا اشعه ایکس را به نور مرئی تبدیل می کند.

سیستم های فلوروسکوپی دائم و ثابت

دو نوع پیکربندی متفاوت از سیستم های فلوروسکوپی وجود دارد. دارای یک تخت بوده و تیوب در زیر آن نصب شده است و یک سیستم تصویربرداری به دور تخت قابلیت چرخش دارد. سیستم سی آرم که سازگاری بیشتری با پروسه انجام تصویربرداری دارد.

دستگاه سی آرم اغلب برای انجام مطالعات و تست هایی انجام می گیرد که حداکثر انعطاف پذیری و سازگاری را از نظر پوزیشن دهی داشته باشد. این مطالعات شامل موارد زیر می باشد.

• مطالعات آنژیوگرافی • مطالعات درمانی (قرار دادن استنت در عروق، بایوپسی پروستات و آمبولیزاسیون) • مطالعات قلبی • ارتوپدی

دستگاه سی آرم چگونه کار می کند

این سیستم از یک ژنراتور(منبع اشعه ایکس) و یک تقویت کننده تصویر یا دتکتور فلت پنل تشکیل شده است. بازوی C شکل آن به سایر اجزای دستگاه متصل است و اجازه حرکت افقی، عمودی و همچنین در اطراف محورها را می دهد. بنابراین اشعه ایکس از هر زاویه ای از بدن بیمار قابلیت عبور کردن را دارد.

ژنراتور، در تولید اشعه ایکس کمک می کند. تشدید کننده تصویر یا دتکتور، اشعه ایکس را به تصاویر مرئی بر مانیتور سی آرم تبدیل می کند. فیزیست ها جزئیات آناتومی بدن از جمله استخوان ها، مکان دقیق ایمپلنت ها را چک می کند.

تصویربرداری سه بعدی در دستگاه سی آرم c arm

تصویربرداری سه بعدی (۳D(C-arm یک نوآوری در سیستم های تصویربرداری می باشد. این سیستم با استفاده از تصاویر دو بعدی که با دتکتور های فلت پنل FDP اکتساب می شوند تصاویر سی تی ایجاد می نماید.

بازوی دستگاه سی آرم اطراف بیمار می چرخد تا چند صد تصویر دو بعد را ایجاد نماید و آن را برای بازسازی تصاویر سه بعدی cone-Beam وارد سیستم پردازش تصویر نماید. نتایج حاصل از داده های وکسل می توان به صورت تصاویر متقاطع یا به عنوان مجموعه داده های سه بعدی با استفاده از تکنیک های مختلف render حجم، نمایش داده شوند.

در دستگاه سی آرم همانطور که گفته شد تصاویر سه بعدی از بافت نرم مشابه سی تی با کنتراست بالا ایجاد می گردد. با ترکیب تصاویر دو بعدی فلوروسکوپی یا رادیوگرافی، تصاویر سه بعدی سی آرم اطلاعات بسیار با ارزشی از بدن برای طراحی درمان، هدایت تصویر، ارزیابی خروجی اطلاعات در تمام تصویر و داده های مداخله ای فراهم می نماید.

دستگاه سی آرم، حفاظت در برابر اشعه

یکی از روش های افزایش کیفیت تصویر موازی سازی یا کالیمیت کردن پرتوهای اشعه ایکس است که از بین رفتن این ویژگی در تصویر برداری باعث می شود که پرتودهی اشعه ایکس خارج از ناحیه تعریف شده ایجاد شود.

این موضوع باعث از بین رفتن کیفیت تصویر می شود. نور تولید شده خارج از ناحیه ورودی تقویت کننده تصویر دربزرگنمایی باعث از بین رفتن کنتراست تصاویر شده و همچنین باعث افزایش دز بیمار می شود. دستگاه سی آرم دارای ویژگی هایی است که موازی سازی پرتو ها را ایجاد می نماید.

اگر دستگاه سی آرم و اتصالات آن صدمه ببیند تیوب اشعه ایکس و تقویت کننده ممکن است که باعث ناهماهنگی و تخریب در کیفیت تصویر و همچنین باعث آسیب جدی به کارکنان و بیمار شود.

به طور کلی دستگاه های رادیولوژی به دو دسته تقسیم می شوند

۱- دستگاه های رادیولوژی ساده که نیاز به کاست و فیلم رادیولوژی دارند و اغلب ثابت هستند.(ظهور و ثبوت فیلم) ۲- دستگاه سی آرم که تصویر به شکل لحظه ای بر روی مانیتور ثابت می ماند و با اکسپوز بعدی تصویر قبلی محو می شود مگر اینکه توسط وسایل ضبط کننده تصویر، تصاویر ضبط شوند. این دستگاه ها معمولا سیار هستند و قابلیت جا به جایی دارند.

اجزا دستگاه سی آرم

• مانیتور جهت نمایش تصاویر • کی برد مانیتور جهت ثبت اطلاعات بیمار بر روی مانیتور • بازوی سی آرم • پدال پائی اکسپوز اشعه • کنترل دستی اکسپوز اشعه • اهرم های حرکت دادن بازوی دستگاه • کنترل پنل جهت چرخش تصاویر و تغییر مد اکسپوز اشعه • قفل مرکزی چرخها • تیوب تولید اشعه

کاربرد سی آرم در اتاق عمل

۱- در عمل های جراحی ارتوپدی (گذاشتن پیچ و پلاک، چک کردن محل صحیح قرار گرفتن پروتز) ۲- در عمل های جراحی مغز و اعصاب ( گذاشتن پروتز در ستون فقرات و گردن) ۳- در عمل های جراحی یورولوژی (در عمل های جراحی pcnl جهت دسترسی به محل سنگ) ۴- کارگذاری پیس میکر قلبی ۵- در موارد مفقود شدن گاز خط دار، ابزار جراحی و نیدل ۶- در عمل جراحی خارج سازی جسم خارجی

تشدید کننده ی تصویر در دستگاه سی آرم

دستگاه سی آرم انواع مختلفی از تشدید کننده ی تصویر را عرضه می کند. معمولا اندازه ی تشدید کننده ی تصویر یا همان Image Intensifier 9 یا ۱۲ است که هرچه این عدد بزرگتر باشد قیمت دستگاه نیز بیشتر می شود. برای جراحی های عمومی، ارتوپد و اورولوژی (یورولوژی) معمولا عدد ۹ کافی است. برای جراحی قلب هم، تشدید کننده ی ۹ کافی است اما لازم است ظرفیت ذخیره ی عکس، سرعت عکس برداری و ظرفیت ژنراتور بالا باشد. برای جراحی های مربوط به مغز و عروق، بهتر است اندازه ی تشدید کننده ی تصویر با قدرت ۱۲ باشد، زیرا میدان دید بیشتری دارد که به شما اجازه می دهد بخش بزرگ تری از بدن را ببینید. همچنین برای این جراحی ها لوله یا تیوب بلندتر، ظرفیت ژنراتور بیشتر و حجم حافظه ی عکس زیادتری لازم است. در صورتی که نیاز باشد عکس برداری با اختلاف رنگ یا کانترست انجام بگیرد(Contrast)، لازم است دستگاه سی آرم گزینه های Road Map و Substruction را پشتیبانی کند.

نکات ایمنی در هنگام استفاده از دستگاه سی آرم

شدت تابش:

اولین نکته ای که در هنگام استفاده از این دستگاه باید رعایت شود میزان دوز تابش است. این دوز باید با انتخاب روش پرتودهی مناسب تا حد امکان کاهش یابد.

زمان تابش:

مدت زمانی که بیمار در معرض اشعه قرار می گیرد نیز اهمیت بالایی دارد. انتخاب یک روش پرتودهی مناسب مثلا نوع تک پالس یا متناوب می تواند در زمان تابش به بیمار نیز تاثیرگذار باشد.

فاصله از مولد:

هرچقدر فاصله بیمار از مولد اشعه ایکس بیشتر باشد در معرض خطر کمتری است. البته این فاصله نباید از حد استانداری نیز بیشتر شود چون امکان تصویر برداری مناسب وجود ندارد. معمولا برای این دستگاه فاصله ی ۳۰ تا ۴۰ سانتی متری از مولد پیشنهاد شده است. هم چنین بیمار باید تا حد امکان به تشدید کننده تصویر نزدیک باشد.

اپراتور:

افرادی که عمل تصویربرداری را انجام می دهند باید در این زمینه آموزش داده شوند. این افراد در هنگام تصویربرداری باید فاصله ی حدود ۳۵ سانتی متری یا بیشتر از بیمار داشته باشند و ترجیحا در سمت تشدیدکننده تصویر بایستند زیرا در این صورت در مقابل اشعه های نشتی از مولد پرتو ایکس ایمن می شوند.

حفاظ:

استفاده از حفاظ های سربی مخصوص از جمله عینک سربی، پیشبند های سربی و… می تواند جذب اشعه توسط بدن را کاهش دهد.

تحلیل عکس های رادیوگرافی قبلی:

قبل از انجام این آزمایش بهتر است تصاویر رادیوگرافی قبلی بیمار به دقت بررسی شود. این کار می تواند در کاهش دفعات تصویربرداری بسیار موثر باشد.

نگهداری و استفاده از CRM

جابجایی و نگهداری دقیق این دستگاه می تواند بر عملکرد آن تاثیر مستقیمی داشته باشد. یکی از روش های افزایش کیفیت تصاویر موازی سازی پرتوهای اشعه ایکس است. هر ضربه فیزیکی یا آسیب دیگر به این دستگاه می تواند باعث انحراف پرتوها و پایین آمدن کیفیت و کنتراست تصاویر شود.

هم چنین میزان دوز اعمالی به بیمار افزایش یافته و پرسنل نیز در معرض تابش های بیشتری قرار می گیرند. بنابراین باید در هنگام جابه جایی دقت کافی به عمل آید. استفاده از یک تثبیت کننده ولتاژ در مسیر کابل برق این دستگاه می تواند آن را دربرابر آسیب های ناشی از نوسانات برق حفاظت نماید.

شما میتوانید از شرکت تجهیزات پزشکی افراطب که دارای سابقه درخشان در زمین تامین و توزیع صفرتاصد تجهیزات پزشکی و دارای مجوز تجهیز بیمارستانها و مراکز درمانی می‌باشد کالای مورد نظر خود را تهیه کنید. شما عزیزان می‌توانید به صورت شبانه روزی با شرکت افراطب تماس بگیرید و برای خرید کالای پزشکی مورد نظر خود ازطریق کارشناسان و مشاوران فروش ما اقدام کنید

ابزار جراحی | خرید ابزار جراحی

ابزار جراحی به ابزار فلزی در اتاق عمل گفته میشود که جهت برش، گرفتن، باز کردن، نمونه برداری، تراش دادن و در نهایت بخیه زدن مورد استفاده قرار میگیرند که به صورت مستقیم با خون، گوشت و استخوان انسان در تماس هستند.

کلیه ابزار جراحی عمومی و تخصصی زیر از جنس وسایل و ابزار جراحی عمومی از استیل غیر قابل زنگ زدن ساخته میگردد اما وسایل تخصصی از جنس سرامیک نیز توسط کمپانی های معتبر تولید میگردد.

ابزار جراحی شامل مواردی همچون چاقو جراحی، دسته تیغ بیستوری، تیغ بیستوری،قیچی جراحی، پنس یا فورسپس، کلیپس جراحی، گرسپر، اسپکولوم، ریتراکتور، نیدل جراحی، سوزنگیر،کورت، چیزل، الویتور، رسپاتور، دریل و سرمته می شوند. این ابزار از مهمترین تجهیزات پزشکی بیمارستانی هستند.

انواع ابزار جراحی و کاربردهای آن

• بابکوک : برای گرفتن احشای لوله ای شکل استفاده می شوند . • پنس آلیس : برای گرفتن احشای نرم مانند چربی و زیر جلدی استفاده می نماییم • پنس کوخر : برای گرفتن احشای سفت مورد استفاده قرار می گیرد • پنست های با دندانه: برای گرفتن پوست مورد استفاده قرار می گیرد • پنس کورد یا شستشو : برای پرپ کردن بیمار مورد استفاده قرار می گیرد • تناکولوم : در جراحی زنان برای گرفتن جسم رحم مورد استفاده قرار می گیرد . • پنس هموستات : پنس رگ گیر می باشد برای گرفتن ورید ها و شریان ها • اکارتور ماله آب یا واله نرم : برای رتاکسیون احشای ترد و شکننده مانند کبد مورد استفاده قرار می گیرد . • کلمپ آلیس : برای کلمپ کردن روده بزرگ مورد استفاده قرار می گیرد • پرفوراتور دستی : برای سوراخ کردن جمجمه مورد استفاده قرار می گیرد • بنت : برای با لا آوردن استخوان شکسته مورد استفاده قرار می گیرد • دسته بیستوری : از شماره ی ۲ تا ۷ موجود می باشد • تیغه های جراحی: از شماره ی ۱۰ تا ۲۲ موجود می باشد • لان یا استخوان گیر: برای پلاگ گذاری مورد استفاده قرار می گیرد – در عمل های جراحی ارتوپدی کاربرد وسیعی دارد • پنس دیباکی :مورد استفاده در عمل های عروق برای کلمپ کردن عروق بزرگ کاربرد بیشتری دارد • کلمپ دنیس: برای کلمپ کردن روده ها مورد استفاده قرار می گیرد • سر ساکشن فریزر: در جراحی های اعصاب – گوش – حلق و بینی مورد استفاده قرار می گیرد . • اکارتور گلپی: مورد استفاده در عمل های کمر • اره ژیگی: برای بریدن استخوان مورد استفاده قرار می گیرد به خصوص بریدن استخوان جمجمه • اکارتور کلی: در عمل های جراحی شکم مورد استفاده قرار می گیرد • پنس کریسون: برای بریدن صفحات استخوان مورد استفاده قرار می گیرد • لیسن: برای بریدن استخوان های پهن مورد استفاده قرار می گیرد . • رونژور: در عمل های ارتوپدی برای بریدن استخوان های متراکم مورد استفاده قرار می گیرد • لومن: برای ثابت نگه داشتن پلاک در حین پلاک گذاری مورد استفاده قرار می گیرد • کلمپ مایو رابسون: مورد استفاده در آناستوموز روده • قیچی پاتس: مخصوص جراحی های عروق • سر ساکشن دوشی :- مورد استفاده در عمل های جراحی شکم به خصوص روده ها • اکارتور دیور یا پاشنه کش : مورد استفاده در جراحی های شکم به خصوص در افراد چاق • اکارتور ریشه : مورد استفاده در دیسک بین مهره ها – لامینکتومی • استوتوم: برای بریدن سر استخوان مورد استفاده قرار می گیرد • استیله: مورد استفاده در جراحی های فیستول آنورکتال • اکارتور واژینال : در عمل های هسترواژینال – سر کلاژ مورد استفاده قرار می گیرد • بوژی: در کورتاژ مورد استفاده قرار می گیرد • هسترومتر: برای اندازه گیری فوندوس رحم به کار می رود • کورت: برای تراشیدن بافت استخوانی در ارتوپدی و یا رحم در حین عمل کورتاژ مورد استفاده قرار می گیرد.

تیغ جراحی Scalpel

این یک چاقوی جراحی است که تیغه‌های تیز فولادی ضد زنگ دارد. خواه در جراحی‌های کوچک و خواه در عمل‌های بزرگ، ایجاد یک برش صحیح ضروری است و این کار امکان‌پذیر نخواهد بود مگر با یک تیغ جراحی.

هر عمل جراحی ملزومات خاص خود را دارد. برای مثال، یک جراحی جزئی به برشی کوچک نیاز داشته در حالی که در یک عمل جراحی بزرگ ممکن است نیاز به ایجاد برشی عمیق به درون بافتهای پوست باشد. بنابراین با در نظر گرفتن این موضوع، تیغ‌های جراحی در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شوند. تیغه‌های اسکالپل قابلیت جدا شدن دارند و در بسیاری مواقع از این وسیله تنها به صورت یک بار مصرف استفاده می‌گردد.

استاپلر یا منگنه‌ی جراحی Surgical Staples

هنگامی که صحبت از فهرست ابزار جراحی می‌شود، نمی‌توان به راحتی استاپلر جراحی را فراموش کرد. به طور معمول، یک برش ایجاد شده و یا یک زخم بازی که در طول عمل جراحی بوجود می‌آید را نمی‌توان به حالت باز رها کرد به این دلیل که می‌تواند موجب خونریزی داخلی شود.

در یک شیوه‌ی معمول، این بریدگی‌ها را با استفاده از بخیه جراحی می‌بندند، اما امروزه جراحان ترجیح می‌دهند از منگنه‌های جراحی به جای بخیه استفاده نمایند. مزیت اصلی آن بدین گونه است که امکان‌ تراوش خون از زخم‌ی که به وسیله‌ی یک استاپلر بسته شده باشد، به حداقل می‌رسد.

به غیر از بستن محل برش جراحی، منگنه‌های جراحی همچنین جهت بستن مجدد و برداشتن بخشهایی از برخی اندام مفید می‌باشند. به عنوان مثال، در یک عمل جراحی روده ممکن است نیاز به بریدن قسمت‌های خاصی از روده و اتصال مجدد بخش باقی مانده از آن باشد. این کار را می توان با استفاده از منگنه‌های جراحی به طور مؤثر و دقیق انجام داد.

نخ جراحی Surgical Suture

همانطور که همه می‌دانیم، در حین عمل جراحی، برش‌هایی جهت انجام عمل ایجاد می‌شوند. نخ‌های جراحی، همان بخیه جراحی می‌باشند که عموماً جهت اتصال مجدد بافت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند تا محل بریدگی پس از عمل جراحی بسته شود.

نخ‌های جراحی همچنین به اتصال لبه‌های زخم پس از جراحت کمک می‌کنند. مسدود شدن زخم به تسهیل بهبودی ناشی از جراحت کمک می‌نماید. نخ‌های جراحی مدرن از مواد مصنوعی ساخته می‌شوند که می‌توانند به صورت قابل جذب یا غیر قابل جذب باشند.

همانطور که از نام آن پیداست، نخ‌های جراحی قابل جذب، بتدریج توسط بدن جذب می‌شوند. مدت زمان جذب با توجه به نوع نخ جراحی فرق می‌کند، اما تقریباً ۱۰ روز تا ۲ ماه طول می‌کشد.

هنگامی که نخ بخیه درون بدن قرار می‌گیرد و یا بیمار در موقعیتی است که نمی‌تواند جهت کشیدن بخیه مجدداً به بیمارستان مراجعه کند، آنگاه از نخ‌های بخیه‌ی قابل جذب استفاده می‌شود. اصولاً نخ‌های بخیه‌ی قابل جذب از مواد مصنوعی مانند اسید پلی‌لاکتیک polylactic، اسید پلی‌گلیکولیک polyglycolic، و کاپرولاکتن caprolactone ساخته می‌شوند.

نخ‌های جراحی غیر قابل جذب غیر قابل تجزیه هستند. از این رو نمی‌توانند توسط بدن تجزیه و جذب شوند. مواد مورد استفاده در ساخت نخ‌های جراحی غیر قابل جذب معمولاً از پلی پروپیلن، نایلون و یا پلی استر می‌باشند.

سیم‌های فولادی ضد زنگ که مقاومت کششی بالایی دارند اغلب جهت بستن جناغ سینه بعد از عمل جراحی ترجیح داده می‌شوند. به طور کلی، نخ‌های بخیه غیر قابل جذب نسبت به همتایان خود برتری دارند، به این دلیل که زخم را به حداقل می‌رسانند. معمولاً این بخیه‌ها پس از مدت زمان مشخصی کشیده می‌شوند، اما در برخی موارد، به آنها اجازه داده می‌شود در همان وضعیت باقی بمانند.

هموستات

در هر عمل جراحی، مقداری خونریزی دیده می‌شود. کمی بریدگی در این قسمت و آن قسمت همراه با خونریزی خواهد بود. به منظور جلوگیری از هر گونه عوارض وخیم، اغلب جراح از یک هموستات استفاده می‌نماید. این یک ابزار جراحی گیره مانندی است که جهت تنگ کردن عروق خونی مورد استفاده قرار می‌گیرد که در به حداقل رساندن یا متوقف ساختن جریان خون در طول هر عمل جراحی کمک می‌کند.

گشاد کننده Dilator

پروسه‌های جراحی که با مری، مجرای خروجی مثانه، یا دهانه‌ی رحم سروکار دارند، اغلب نیاز دارند جراح دهانه‌ی ورودی این ساختارهای لوله‌ای را گشاد نماید. این کار را می‌توان با استفاده از گشاد کننده‌ها انجام داد، این ابزار مجرا را گشاد کرده و در نتیجه به جراح اجازه می‌دهد به اندام دسترسی پیدا کرده و عمل جراحی را به درستی انجام دهد. این ابزار جهت باز کردن لوله، مجرا یا حفره برای مقاصد جراحی انبساط یا گشادی را فراهم می‌سازد.

قیچی

همانطور که از نام آن پیداست، این ابزار جراحی عمدتاً جهت بریدن بافت‌های بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد. قیچی‌هایی که در عمل جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرند به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند که شامل: قیچی مایو Mayo و قیچی متزنبام Metzenbaum است.

هنگامی که نیاز است بافت‌های ظریف نرم را برش داده یا تشریح نمایند، جراحان قیچی متزنبام را ترجیح می‌دهند. قیچی‌های مایو جهت برش بافت‌های ضخیم و محکم مانند مفاصل مورد استفاده قرار می‌گیرند. بافت‌های ضخیم واقع در سینه و عضلات نیز می‌توانند با استفاده از قیچی مایو بریده شوند. معمولاً، این قیچی‌ها از فولاد ضد زنگ در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شوند.

سوزن‌گیر

همانطور که همگی آگاهیم، بخیه‌ زدن بافت‌های بدن که در زمان عمل جراحی بریده شده‌اند کار بسیار مهمی است. حتی یک اشتباه جزئی در حین بخیه‌ی بافت به احتمال زیاد بیمار را روزها پس از اتمام عمل جراحی، ناراحت و آشفته می‌سازد.

بخیه‌ی نادرست بافت پوست می‌تواند موجب درد زیادی شده و ممکن است به انجام عملی دیگر جهت تصحیح آن نیاز باشد. جهت جلوگیری از تمام این عوارض و بخیه‌ی درست بافت، اغلب جراحان از پنس‌های سوزن‌گیر استفاده می‌نمایند. این ابزار به جراح اجازه می‌دهد تا سوزن را در حین بخیه زدن بافت مورد نیاز، بطور محکم نگه دارد.

یک سوزن‌گیر که شکلی شبیه به قیچی دارد، متشکل از گیره یا دهانه‌ی راست و صاف، رابط و دسته می‌باشد. در این ابزار ضمائمی از جنس کربید تنگستن قرار داده شده که متصل به انتهای هر دو دهانه هستند. و حرکت نکردن سوزن در حین بخیه را تضمین می‌سازند به عبارت ساده، این ابزار جهت محکم نگه داشتن سوزن طراحی شده‌اند، در نتیجه بطور قابل ملاحظه ای احتمال هر گونه خطا در طول این مرحله از عمل جراحی کاهش می‌یابد.

پنس Forceps

پنس مانند انبر آشپزخانه می‌ماند که به جراح اجازه می‌دهد بافت‌های پوست را گرفته و محکم نگه دارد. چه بخشی از روده را نگه دارد و چه در طول عمل جراحی شریان را محکم کند، همواره می‌توان به این پنس‌ها اعتماد کرد.

همچنین، این ابزار جراحی در اندازه‌های مختلفی وجود دارند به گونه‌ای که جراح می‌تواند با توجه به نیازهای خاص خود یکی از آنها را انتخاب نماید. پنس‌هایی که جهت نگه داشتن سر نوزاد طراحی شده‌اند، کاملاً بزرگ بوده و هدف اصلی آنها این است که با خیال راحت کودک از مجرای زایمان در طی یک عمل سزارین بیرون کشیده شود.

کورت Curette

این ابزار جراحی شبیه قاشق جهت بیرون آوردن بافت‌های ناخواسته از حفره‌های داخلی بدن استفاده می‌شود. جراح می‌تواند به سادگی با استفاده از این ابزار، از طریق تراشیدن، بافت غیر طبیعی را بردارد. پروسه‌ی تمیز کردن همچون از بین بردن رشد سرطانی ممکن است به استفاده از کورت نیاز داشته باشد.

رترکتورها Retractors

هنگامی که برشی ایجاد می‌شود، بایستی در طول عمل جراحی باز نگه داشته شود. این عمل نگه داشتن بریدگی به صورت کاملاً باز، توسط رترکتورها صورت می‌گیرد. این ابزار جهت عقب راندن بافت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند، به طوری که جراح به راحتی می‌تواند به محل انجام عمل دسترسی داشته و عمل را بدون هیچ گونه مزاحمتی انجام دهد.

گاهی اوقات حتی نیاز است که اندام با استفاده از این رترکتورها عقب نگاه داشته شوند، تا محل جراحی به میزان مطلوب نمایان شود. رترکتورها در اندازه و شکل‌های مختلف در دسترس می‌باشند.

همچنین، انواع مختلفی از رترکتورها وجود دارد و هر یک جهت عقب کشیدن اندام خاصی در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال، رترکتورهای ریه ممکن است جهت کنار راندن آرام ریه‌ها به منظور نمایاندن بدون مانع محل جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین، خواه عمل جراحی کیسه صفرا باشد و یا عمل جراحی کوچک کردن سینه، نمی‌توان آن را بدون رترکتورها انجام داد.

جدا کننده یا الویتور جراحی Surgical Elevator

هنگامی که جراحی دهان همچون کشیدن دندان انجام می‌گیرد، بدون یک جدا کننده‌ی جراحی این عمل امکان‌پذیر نخواهد بود. این ابزار معمولاً در دندانپزشکی جهت برداشتن و یا جدا سازی دندان آسیب دیده از محل اتصالشان استفاده می‌شود. همچنین برای جداسازی استخوان از بافت‌شان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

شما میتوانید از شرکت تجهیزات پزشکی افراطب که دارای سابقه درخشان در زمین تامین و توزیع صفرتاصد تجهیزات پزشکی و دارای مجوز تجهیز بیمارستانها و مراکز درمانی می‌باشد کالای مورد نظر خود را تهییه کنید. شما عزیزان می‌توانید به صورت شبانه روزی با شرکت افراطب تماس بگیرید و برای خرید کالای پزشکی مورد نظر خود ازطریق کارشناسان و مشاوران فروش ما اقدام کنید

نگاتسکوپ | خرید نگاتسکوپ

نگاتوسکوپ صفحه پر نور، بزرگ و سفیدی است که عکس‌های رادیولوژی بر روی آن قرار می‌گیرد تا بررسی جزئیات تصویر و تشخیص پزشک راحت‌تر انجام پذیرد. نور صفحه‌ی نگاتوسکوپ، باید به صورت یکنواخت و یکسان در تمام صفحه پخش شود، چرا که یکنواخت نبودن نور و ایجاد سایه بر روی صفحه باعث خطا در تشخیص پزشک خواهد شد. این دستگاه از تجهیزات پزشکی بیمارستانی مهم به حساب می آید. در گذشته نگاتوسکوپ ها با استفاده از لامپ‌های فلورسنت (CCFL) ساخته می‌شد. مشکلی که لامپ فلوئورسنت داشت، این بود که قادر به پخش یکنواخت نور در صفحه نبوده و در نتیجه تشخیص پزشک همراه با خطا بود.

ویژگی دستگاه نگاتسکوپ

برای پخش شدت نور یکنواخت در این نوع از نگاتسکوپ ها می بایست از تعداد زیادی لامپ های CCFL در ساخت دستگاه استفاده می‌گردید. از دیگر معایب این روش می‌توان به فاصله ۱۵ سانتی‌متری لامپ اشاره کرد، به علت تولید حرارت توسط لامپ‌ها و مصرف بالای انرژی بدنه دستگاه داغ شده و از لحاظ راندمان مصرف انرژی مطلوب نخواهد بود و دیگر اینکه دستگاه دارای شکل ابعاد بزرگی می شود که از لحاظ معماری در سیستم هتلینگ مراکز درمانی نقطه ضعف محسوب می‌شود.

از طرفی عمرلامپ های CCFL به کار برده شده در این دستگاه ها نسبتا پایین بوده و در اثر تعداد دفعات سوییچینگ (روشن و خاموش کردن) بالا که برای دستگاه امری اجتناب ناپذیر است، مقاومت خوبی ندارد و در زمان کوتاهی نیاز است این لامپ تعویض گردد.

همچنین از لحاظ فنی کنترل شدت نور در این نگاتوسکوپ ها هزینه نسبتا بالایی دارد ( هزینه ساخت مدارِ های ولتاژ قابل تغییر) در نسل های جدیدتر نگاتوسکوپ از LED جهت روشن کردن صفحه استفاده می‌شود که نسبت به لامپ های CCFL دارای عمر بیشتر، مصرف کمتر، ارزانتر بودن و کنترل کردن شدت نور می باشد.

انواع نگاتسکوپ

نگاتوسکوپ برای بررسی جزییات تصاویر رادیوگرافی با دقت بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، بنابراین می‌توان گفت جزء وسیله‌های کار پزشکان مختلف محسوب می‌شود. کاربرد وسیع این دستگاه مهم پزشکی باعث طراحی و ساخت آن در انواع مدل‌ها شده است. نگاتوسکوپ‌ها از لحاظ ابعاد، تعداد خانه و نوع لامپ دسته‌بندی می‌شوند.

به عنوان مثال شامل انواع مدل نگاتوسکوپ تک خانه، نگاتوسکوپ ۲ خانه، نگاتوسکوپ ۳ خانه و نگاتوسکوپ ۴ خانه می‌شود. دسته‌بندی مهم دیگر براساس نوع لامپ آن است که به دو صورت توکار و روکار تعبیه می‌شود. نگاتوسکوپ‌های پزشکی در دو مدل نگاتوسکوپ led و نگاتوسکوپ فلورسنت طراحی می‌شوند. نگاتوسکوپ‌ ال‌ ای‌ دی با توجه به مزایایی که برای آن در بخش بالا بیان کردیم، بیشتر مورد استفاده پزشکان هستند.

نگاتسکوپ با لامپ فلوئورسنت

• نگاتوسکوپ هایی با لامپ های فلورسنت نور را به صورت کامل و یکنواخت در تمام صفحه منتشر نمی کند. • به منظور یک نواخت ساختن انتشار نور در صفحه می بایست از تعداد بیشتری لامپ فلورسنت استفاده گردد. • عمر لامپ های فلورسنت بسیار کم است. • در برابر خاموش و روشن کردن متداوم ممکن است مقاومت کمی را از خود نشان دهند. • ابتدا از لحاظ اینکه این نوع نگاتسکوپ ابعاد بزرگی را داراست که به عنوان یک نقطعه ضعف به حساب می آید. • همچنین به علت فاصله کم لامپ و صفحهف حرارت تولید شده باعث می گردد تا میزان مصرف انرژی افزایش یابد. • در این نگاتسکوپ، به مدارهای ولتاژ قابل تغییر نیاز است که مقرون به صرفه نیست. نگاتسکوپ با نور LED • نگاتوسکوپ وسیله ای است که با ایجاد نور در یک صفحه نور لازم جهت دیدن و بررسی فیلم های رادیولوژی کاربرد دارد. • در این وسیله نور می بایست به صورت یکسان و یک نواخت تمام صفحه را در بر گیرد و در کل صفحه نور انتشار یابد. • با گذشت زمان و پیشرفت تکنولوژی نگاتسکوپ ها روز به روز پیشرفته تر شدند. • منبع نور در این نگاتسکوپ ها LED است، نسبت به لامپ های فلورسنت قدیمی، عمر بیشتر دارند. • از لحاظ هزینه بسیار مقرون به صرفه و ارزان هستند. • همچنین به جهت کنترل میزان و شدت نور به هزینه کمتری نیاز است. • لامپ های LED بعلت اینکه نیمه هادی هستند، با استفاده از ولتاژ و جریان بسیار کمتری توانایی تولید نور را دارند.

قیمت انواع نگاتسکوپ

نگاتوسکوپ پزشکی دارای انواع مدل‌ها است. به همین خاطر قیمت آن در بازار متفاوت است. ابعاد نگاتوسکوپ هر چه بزرگتر باشد، قیمت نگاتوسکوپ بالاتر خواهد بود. نگاتوسکوپ‌های پزشکی از نظر تعداد خانه ممکن است تک خانه، ۲ خانه، ۳ خانه و یا ۴ خانه باشند، به طور حتم قیمت نمایشگر فیلم اشعه ایکس ۴ خانه از مدل تک خانه، ۲ خانه و ۳ خانه گران‌تر است. منبع نور نگاتوسکوپ پزشکی هم به عنوان یک عامل مهم در قیمت آن تاثیرگذار است. دستگاه‌های مجهز به لامپ‌های ال‌ای‌دی قیمت بالاتری دارند. البته به خاطر طول عمر بیشتر، مصرف انرژی کمتر و کیفیت وضوح تصاویر خرید نگاتوسکوپ led نسبت به نگاتوسکوپ فلورسنت مقرون‌به‌صرفه‌تر است. علاوه‌بر موارد ذکر شده برند ساخت Negatoscope و ویژگی‌های آن نیز در قیمت نگاتوسکوپ پزشکی موثر هستند.

شما میتوانید از شرکت تجهیزات پزشکی افراطب که دارای سابقه درخشان در زمین تامین و توزیع صفرتاصد تجهیزات پزشکی و دارای مجوز تجهیز بیمارستانها و مراکز درمانی می‌باشد کالای مورد نظر خود را تهییه کنید. شما عزیزان می‌توانید به صورت شبانه روزی با شرکت افراطب تماس بگیرید و برای خرید کالای پزشکی مورد نظر خود ازطریق کارشناسان و مشاوران فروش ما اقدام کنید

ماشین بیهوشی | خرید و قیمت ماشین بیهوشی

ماشین بیهوشی از جمله تجهیزات پزشکی بیمارستانی و وسیله ای است که در اتاق عمل استفاده شده و سیستم تنفس بیمار را در حین بیهوشی کنترل می نماید. این وسیله، اکسیژن و گازهای بیهوشی مورد نیاز در حین عمل جراحی را به بیمار می رساند و دی اکسید کربن اضافی را خارج می کند.

توضیحات ماشین بیهوشی

گازهایی که در بیهوشی استفاده می شوند شامل اکسیژن و نیتروس اکسید می باشند. این گازها از یک منبع مرکزی در بیمارستان به ماشین های بیهوشی منتقل می شوند. البته لازم است که کپسول اکسیژن برای مواقع اضطراری در اتاق عمل وجود داشته باشد. دستگاه دارای یک فلومتر است که جریان های نسبی این گازها را اندازه گیری می کند.

بنابراین لازم است این گازها دارای یک فشار نسبی باشند تا فلومتر دستگاه بتواند به درستی اندازه گیری را انجام دهد. علاوه بر این یک دریچه برای ایمنی بیشتر دستگاه وجود دارد. این دریچه نقطه ی مشترک منبع تهیه ی اکسیژن و نیتروس اکسید است. چنان چه فشار منبع اکسیژن کم شود، این دریچه، تامین نیتورس اکسید یا گازهای دیگر را نیز کاهش می دهد.

یک لوله ی شیشه ای به حالت عمودی در کنار دستگاه قرار دارد که از انتهای آن جریان گاز وارد می شود و یک توپ شناور را به بالا هدایت می کند. بر روی شیشه اعداد نشان دهنده ی جریان گاز بر حسب cc/min یا L/min نوشته شده اند.

داروهای بیهوشی در دما و فشار اتاق عمل به صورت مایع هستند که پس از تبخیر به گازهای استنشاقی تبدیل می شوند. عمل تبخیر به کمک یک تبخیر کننده انجام می گیرد. این داروها به نسبت معین ترکیب شده و از این قسمت تبخیر کننده عبور داده می شوند و پس از تبدیل به بخار، به خروجی دستگاه می رسند تا بیمار آن را استنشاق کند. میزان ترکیب داروهای بیهوشی بسته به وضعیت بیمار، نوع عمل جراحی و وزن بیمار تنظیم می شوند.

عملکرد ماشین بیهوشی چگونه است؟

پس از استنشاق گازها از طریق ماسک مخصوص دستگاه و بیهوش شدن بیمار، تنفس بیمار کند شده و عضلات تنفسی کم تحرک می شوند. بنابراین برای آن که بیمار بتواند به طور مداوم گازهای مورد نیاز را استنشاق کند، باید تنفس به صورت مصنوعی ادامه پیدا کند.

این سیستم یک ونتیلاتور اتوماتیک است. این قسمت، اکسیژن را به بیمار می رساند و سپس اکسیژن بازگشتی را پس از جدا کردن دی اکسید کربن آن مجددا در سیستم بیهوشی مورد استفاده قرار می دهد.

ماشین بیهوشی مجهز به سیستم مانیتورینگ نیز هست که در حین عمل جراحی و بیهوشی بیمار، فاکتورهای مختلف مانند درجه حرارت، غلظت اکسیژن در دم و بازدم، دی اکسید کربن و سایز گازها را نشان می دهد.

هم چنین با قرار دادن الکترودهایی بر روی پوست بیمار، نوار قلب و نرخ ضربان قلب بیمار نیز به طور مداوم اندازه گیری می شود. لازم به ذکر است که همراه با ماشین بیهوشی یک آمبوبگ نیز وجود دارد که در مواقع اورژانسی به صورت دستی مورد استفاده قرار می گیرد.

اجزای اصلی تشکیل دهنده ماشین بیهوشی:

ماشین بیهوشی از جمله مهمترین دستگاههای مورد استفاده در حین جراحی و در اتاق عمل می باشد. امروزه حتی در جراحیهای زیبایی نظیر لیپوماتیک و لایپوساکشن از بیهوشی و ماشین بیهوشی استفاده می گردد.

ماشین بیهوشی از ۵ جزء اصلی تشکیل شده :

۱- ویپورایزر بیهوشی : محفظه مایع بیهوش کننده اولیه است که بستگی به نوع مایع بیهوش کننده ، دارای درجه و تنظیم می باشد که امروزه از ۲ نوع مایع هالوتان و ایزوفلوران در آن استفاده می گردد. مایع بیهوشی هالوتان بخاطر عوارض جانبی بعد از بیهوشی تقریبا از رده خارج گشته و تقریبا در ۹۷ درصد بیهوشیها از مایع ایزوفلوران استفاده می گردد. دو کمپانی dragger و penlon از پیشتازان تولید ویپورایزر در دنیا می باشند.

۲-ونتیلاتور :

ونتیلاتور بیهوشی از مهمترین قسمتهای بیهوشی بوده و و عملیات کنترل ریتم و فشار و حجم تنفس را در حین عملیات بیهوشی انجام می دهد. ونتیلاتورهای بیهوشی طبق مکانیسم الکتریکی و پنوماتیکی به همراه سنسورهای فشار و اکسیژن ، مکانیسم تنفسی بیمار را کنترل و احیا می نمایند.

۳- ترکیب کننده گازها یا بلندر :

قسمت ورودی گارزهای اکسیژن و n2o می باشد . این دو گاز در طول بیهوشی فرایند عمق بیهوشی و ترکیب گاز اکسیژن بیمار را تامین می نمایند.طبق اهرمهای پنوماتیک و مکانیک و در دستگاههای جدیدتر ، الکترونیک ، درصد ترکیبی این دو گاز در ورودی دستگاه کنترل و تنظیم شده و سپس وارد چرخه تنفسی بیهوشی می گردد.

۴- ابزربر یا جذب کننده گازهای برگشتی : از فرایند بیهوشی ، جذب کننده و جمع کننده گازهای بیهوشی و co2 برگشتی از فرایند بیهوشی را به عهده دارد.

۵- سنسورها و مانیتورهای پایش کننده دستگاه بیهوشی: پروسه فلوی تنفسی و فلوی گازهای بیهوشی و ترکیبات گازهای تنفسی و گازهای بیهوشی را مانیتور و پایش می نماید. ماشین های بیهوشی جدید ، دارای مانیتورهای گازکنترل تنفسی و مانیتور پایش ریتم قلب و حرارت بدن و عمق بیهوشی و اکسیژن خون بیمار،هستند.

معرفی برند های ماشین بیهوشی

از جمله برندهای ممتاز و شناخته شده بیهوشی می توان از dragger المان ، narkomed امریکا و penlon انگلیس نام برد. در ایران اکثر دکترهای بیهوشی علاقه به استفاده از انواع ماشین بیهوشی های مارک dragger را دارند. کار با این ماشین بیهوشی بسیار راحت بوده و بدلیل تکنیک بالای ساخت قطعات آن و نیز کیفیت بالای سنسورهای مانیتورینگ این ماشین بیهوشی ، اطمینان و امنیت پروسه بیهوشی را بالا می برد.

از شناخته شده ترین انواع ماشین بیهوشی dragger المان می توان از مدلهای : Livius ,sula 800 ,sula 808 , Julian , sisero , kato , fabius ce, fabius plus , fabius gs نام برد.

کنترل های ماشین بیهوشی

قبل از شروع بیهوشی، متخصص بیهوشی یا مهندس پزشکی باید دستگاه بیهوشی را کنترل کند. پیش از آغاز نمودن تست ها، ماشین بیهوشی باید از همه لوله های جمع آوری گاز طبی جدا شده، سیلندرهای اکسیژن و اکسیدنیتروز بسته شوند. سپس مراحل ذیل انجام می شود:

۱کنترل کنید که سیلندرهای پر از اکسیژن و اکسیدنیتروز، به طور صحیحی به اتصالات ماشین بیهوشی متصل شده و سیلندرها بسته باشند. ۲) دریچه های جریان منبع اکسیژن و اکسیدنیتروز را باز کنید، در این حالت نباید هیچ جریانی مشاهده شود. ۳) سیلندر اکسیژن را باز کنید: فلومتر اکسیژن باید جریانی را نشان دهد.اگر فلومتر اکسیدنیتروز، جریانی را نشان داد، ماشین را جهت تعمیر برگردانید. ۴) سیلندر اکسیدنیتروز را باز کرده و کنترل کنید که اگر فلومتر اکسیدنیتروز جریانی را نشان داد، ماشین را جهت تعمیر برگردانید. ۵) وسیله هشدار دهنده نقصان اکسیژن را به کار بیاندازید. ۶) سیلندر اکسیژن را بسته و کنترل کنید که وسیله هشدار دهنده نقصان اکسیژن کار کند. ۷) پروب Probe شلنگ مانند اکسیژن را درون محل اکسیژن سنترال که به دیوار نصب است (واحد انتهایی) نفوذ دهید. ۸) سیلندر اکسیدنیتروز را بسته و مشاهده کنید آیا زمانی که قرقره فلومتر اکسیدنیتروز پایین می افتد، هیچگونه تغییری در قرقره فلومتر اکسیژن ایجاد می شود؟ اگر چنین تغییری رخ داد ماشین را جهت تعمیر برگردانید. ۹) پروب اکسیدنیتروز مربوط به ماشین بیهوشی را به داخل منبع اکسیدنیتروز سنترال که به دیوار متصل است (واحد انتهایی) نفوذ دهید.از «tug test» برای این اتصال استفاده کنید. ۱۰) برای کامل کردن بازرسی، نشت هارا با مسدود کردن خروجی دستگاه، در حالی که دریچه کاهنده فشار بر روی back-bar عمل می کند، امتحان کنید. ۱۱) مدار مورد استفاده در زمان نشت ها و عملکرد صحیح هر دریچه را بازرسی کنید.

اقدامات پیشگیرانه (PM)

• مناسب بودن دوشاخه ها و روکش آن ها • سالم بودن جاذب CO2 از لحاظ فیزیکی • عملکرد درست کنترلرها و کلیدها • آیا آلارم های موجود برای نشان دادن باتری و فقدان برق برای جریان متناوب و دستگاه های پنوماتیک به درستی عمل می کند؟ • آیا قطع کننده ها و فیوزها دارای نوع و درجه صحیحی از جریان هستند؟ • آیا لوله ها و شلنگ ها به محل گازی که باید حمل کنند، اتصال درست دارند؟ • آیا کاف ها سالم و بدون قطعی اند؟ • آیا کنترل ها و سوییچ ها به درستی نصب شده اند؟ • سالم بودن فلومتر • آیا همه شیرها به جز شیر اکسیژن، دارای وضعیت پایان هستند؟ • استاندارد بودن مقاومت بین بدنه و زمین • آیا جریان نشتی دستگاه در حالت های خاموش و روشن و آماده به کار در حدود استاندارد است؟ • بررسی نظافت سطح خارجی دستگاه شامل تمام لوازم جانبی، کابل ها، کنترل ها و صفحه نمایش

شما میتوانید از شرکت تجهیزات پزشکی افراطب که دارای سابقه درخشان در زمین تامین و توزیع صفرتاصد تجهیزات پزشکی و دارای مجوز تجهیز بیمارستانها و مراکز درمانی می‌باشد کالای مورد نظر خود را تهییه کنید. شما عزیزان می‌توانید به صورت شبانه روزی با شرکت افراطب تماس بگیرید و برای خرید کالای پزشکی مورد نظر خود ازطریق کارشناسان و مشاوران فروش ما اقدام کنید.

الکتروکوتر | خرید الکتروکوتر

لغت Cauterization به معنای سوزاندن زخم به وسیله داغی آتش یا داغی آهن می باشد که در پزشکی به عمل سوزاندن عروق و یا قسمتی از بافت که دچار خونریزی شده برای کنترل و جلوگیری از خونریزی گفته می شود. دستگاهی که این عمل را انجام می دهد دستگاه الکتروکوتر نام دارند. این دستگاه از تجهیزات پزشکی بیمارستانی مهم و ضروری است.

الکتروکوتر (electrocutter) یا الکتروسرجری در حقیقت یک ژنراتور بسامد رادیویی است. دو الکترود به ژنراتور بسامد رادیویی (RF) متصل می‌شود که یکی از آنها فعال است و سطح مقطعی بسیار کوچکتر نسبت به الکترود دیگر دارد.

الکترود فعال، معمولاً به شکل یک ابزار یا پروب ساخته می‌شود و توسط پزشک به کار می‌رود. الکترود غیرفعال، سطح بسیار بزرگتری دارد. این الکترود که به «صفحه بیمار» موسوم است، از یک سطح با جنس رسانا تشکیل می‌شود که زیر ران یا باسن بیمار قرار می‌گیرد. دستگاه های جدید به علت فرکانس بالا بدون اتصال این صفحه با بدن بیمار نیز کار می کنند.

ایمنی الکتروکوتر

الکتروکوتر، یک تولیدکننده امواج الکترومغناطیسی با توان بالا است بنابراین بایستی به درستی استفاده شود تا کاملا ایمن باشد. دستگاه الکتروسرجری، در صورت استفاده نادرست، برای سلامت کاربران و بیماران مشکل ایجاد می کند. متداول ‌ترین صدمه به بیماران، سوختگی در نقاط نامناسب بدن است. اصلی ‌ترین دلیل آن هم خراب بودن یا استفاده نادرست از الکترود یا پد بیمار است.

در صورتی که این الکترود یا پد، درست متصل نشود یا بر روی برجستگی ‌های استخوانی قرار گیرد به موجب کاهش امپدانس محل اتصال، چگالی جریان افزایش می ‌یابد. هرگونه ناهمواری در سطح اتصال می‌ تواند سوختگی ایجاد کند. استفاده از ژل در محل اتصال الکترود به بدن نیز جهت ایمنی بیشتر، توصیه می ‌شود.

خطر دیگر زمانی پیش می‌آید که یک نقطه روی بدن بیمار با یک مقاومت کمتر، زمین شود در نتیجه جریان اصلی به زمین نابجا هدایت می‌شود. اگر چگالی جریان از طریق نقطه‌ای که به اشتباه زمین شده ‌است، به اندازه کافی بالا باشد، سوختگی رخ می ‌دهد. وجود حفره ‌های میکروسکوپی روی دستکش جراح، ریختن هر نوع مایع داخل ماشین، استفاده ‌های نابه جا از سیستم (استفاده از سطح رویی دستگاه به عنوان میز) باعث عدم ایمنی دستگاه می شود.

دستگاه الکتروسرجری

دستگاه های الکتروسرجری، که به آن الکترو کوتر یا کوتر هم اطلاق می شود کاربرد روز افزونی در پزشکی دارند. دستگاه های الکتروسرجری جدید از امواج با فرکانس بالا RF استفاده می کنند بنابراین احتمال اسکار با آن ها کمتر است. دستگاه های الکتروسرجری rf، نسبت به کوتر های قدیمی برش دقیق تری ایجاد می کنند، به بافت سالم آسیب نمی زنند و درد و خونریزی کمتری ایجاد می کنند و در نهایت اسکار کمتری به جا می گذارند.

ابزار جراحی الکتریکی جهت ایجاد برش و جلوگیری از خونریزی در اتاق عمل، مطب و کلینیک کاربرد وسیعی دارد به نحوی که در خونریزی ها برای ایجاد لخته، بریدن و شکافتن بافت ها و نابود نمودن بافت به روش سوزاندن کار می رود. این کار توسط اعمال جرقه های الکتریکی میان پروب و بافت که موجب تمرکز گرما و حرارت در محل مورد نظر و نابودی بافت می شود، انجام می گیرد.

مزایای استفاده از دستگاه الکتروسرجی

مزایای استفاده از چاقوی برش الکتریکی نسبت به یک چاقوی برش مکانیکی، یکی امکان انعقاد هم زمان با برش و دیگری جلوگیری از پراکنده شدن سلول های بیمار به بافت های اطراف و آسیب به آن ها است که مزیت بزرگی به شمار می آید. این وسیله در ابتدا فقط برای عمل انعقاد بافت جهت جلوگیری از خونریزی مورد استفاده قرار می گرفت، ولی در حال حاضر جهت برش بافت یا برش و انعقاد هم زمان مورد استفاده قرار می گیرد.

در برش الکتریکی با کوتر های قدیمی، جریانی از بدن بیمار عبور نمی کند، بلکه نوک پروب از طریق عبور یک جریان الکتریکی از سیم با مقاومت بالا گرم می شود سپس گرمای انتقال یافته از نوک پروب به بافت، باعث برش یا انعقاد آن می شود که به شکل پروب مورد استفاده بستگی دارد.

کارکرد الکتروسرجی

الکتروکوتر یا برش دهنده الکتریکی جدید از یک پروب یا تیغه الکتریکی جهت برش بافت و انعقاد آن برای کنترل خونریزی به طور همزمان استفاده می کند. بیشترین کاربرد آن در برش زدن و کنترل و جلوگیری از خونریزی حین اعمال جراحی چشم، صورت، جراحی پلاستیک و ترمیمی است.

جلوگیری از خونریزی حین عمل جراحی علاوه بر آن که برای بیمار امری ضروری و حیاتی است، به جراح امکان می دهد تا ساختارهای بافت تحت عمل را به راحتی مشاهده نماید. الکتروکوترهای خاص در جراحی های پوست و زنان مورد استفاده قرار می گیرند. در این واحدها، از گرما برای برش بافت استفاده می شود. هنگامی که گرما از طریق پروب گرمایی جهت برش یا انعقاد به بافت اعمال می شود، چندین تغییر ممکن است اتفاق بیافتد که شامل:

۱- از هم پاشیدن سلول ها و آزاد شدن محتوای داخل آن ها ۲- بخار شدن آب داخل بافت که منجر به جمع شدن بافت می شود ۳- پروتئین سلول های خون و بافت تغییر شکل داده و به شکل لخته در می آید

مقایسه کوتر یا الکتروسرجی

در کوترهای قدیمی نوک پروب مورد استفاده از طریق عبور جریان از سیم با مقاومت بالا گرم می شود و این گرما مستقیما به بافت اعمال می گردد ولی در انواع جدید امواج رادیوفرکانسی باعث ایجاد حرارت فقط در سطح سلول های بافت بیمار و تبخیر آب آن ها و از بین رفتن ضایعه می شود.

نوع پروب الکتروکوتر با پوشش فلزی برای انعقاد و انواع دیگر برای برش و انعقاد همزمان مورد استفاده قرار می گیرد. در حین برش الکتریکی، میزان جریان عبوری از المنت، گرمای تولید شده در پروب را تغییر می دهد.

ویژگی های الکتروسرجی

منبع تغذیه الکتریکی که از ولتاژ معمولی تغذیه می کند، میزان جریان عبوری از المنت را تنظیم می کند که از طریق کنترل های قرار گرفته بر روی دستگاه صورت می گیرد. در برخی دستگاه ها، المنت حساس به دما مثل ترموکوپل، با پروب ادغام شده و درجه حرارت را مانیتور می کند. همچنین برخی پروب های برش الکتریکی دارای یک منبع نور با شدت متغیر برای روشن کردن ناحیه مورد جراحی است.

استفاده از گاز آرگون جهت افزایش کارایی انعقادی این واحدها، جلوگیری از خونریزی سریع و موثر بافت در ارگان هایی با عروق خونی فراوان را امکان پذیر می سازد که به کوترهای آرگونی موسومند. برای انعقاد خون و خشکاندن بافت از پالس های سینوسی میرا شونده استفاده می شود. امواج سینوسی RF دارای فرکانس طبیعی ۲۵۰ تا۵۰۰ KHZ برای دستگاه های مناسب اتاق عمل است و معمولا ۱۲۰ پالس در ثانیه اعمال می شود.

ولتاژ مدار باز در حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ ولت و توان بر روی بار ۵۰۰ اهمی در حدود ۸۰ تا ۲۰۰ وات است. مقدار ولتاژ و توان بستگی به کاربردهای ویژه دستگاه جراحی الکتریکی دارد. عمل برش با منبع RF موج پیوسته انجام می گیرد. در دستگاه های مناسب اعمال پوستی و جراحی پلاستیک، فرکانس بالاتر و در حد مگاهرتز است. فرکانس های خیلی زیاد، قدرت برش را کم می کند.

نکات مهم درباره دستگاه های الکتروکوتر

اغلب دستگاه ها در حین کار به دلیل اثر بارگذاری و کشیده شدن جریان قادر به تولید منبع پیوسته نبوده نیاز به مدولاسیون دامنه است. الکترودهای بکار رفته در سایزها و شکل های مختلف موجود است. الکترود فعال شبیه چاقوی جراحی است، با یک دسته ایزوله که توسط جراح گرفته می شود. سوئیچ دستی که بر روی دسته الکترود قرار دارد اعمال جریان به پروب را امکانپذیر می سازد.

در حالیکه هدف پروب فعال، اعمال انرژی به بافت از طریق نوک پروب است که به اعمال برش، انعقاد یا هر دوی آنها منجر می شود. الکترود خنثی دارای عملکرد متفاوتی است. نقش این الکترود در حقیقت تکمیل مدار اعمال RF به بیمار است، بدون آن که چگالی جریان بالایی برای آسیب رساندن به بافت را داشته باشد که در ساده ترین حالت از یک پلیت بزرگ که زیر بدن بیمار قرار می گیرد، تشکیل می شود.

در بیشتر اعمال جراحی از یک الکترود خنثی ۲۷ سانتیمتر مربع که بر روی ران قرار می گیرد استفاده می شود. اساس کار دستگاه این گونه است که جریان الکتریکی از طریق کابل های مربوط و الکترود فعال به بدن بیمار اعمال می شود سپس جریان الکتریکی از طریق الکترود برگشتی Dispersive Electrode یا Return Electrode که در زیر بیمار قرار داردو کابل مربوطه، به دستگاه بر می گردد.

اثر گرمایی دستگاه که به تخریب بافت منجر می شود، به وسیله مقاومت الکتریکی بافت به جریان با فرکانس و چگالی بالا ایجاد می گردد و دانسیته عبور جریان باعث برش بافت می گردد. جهت جلوگیری از سوختن بافت، الکترود برگشتی بایستی دارای سطح تماس بزرگ با بدن بیمار بوده تا مسیر خروجی با مقاومت کم و چگالی جریان پائینی را ایجاد می کند.

فرق الکتروکوتر مونوپولار و الکتروکوتر بای پولار در RF :

الکتروکوتر مونوپلار: تک قطبی. یعنی یک پروب در دست پزشک و پلیت به بدن بیمار چسبیده می‌شود.

الکتروکوتر مونوپولار :

۱. قدرت مونوپولار در مقایسه با بایپولار بیشتر است.

۲. درجات مانور بسیار بیشتر نسبت به بایپولار

۳. برداشتن ضایعات بسیار ظریفتر و زیباتر از بایپولار

۴. نیدل های مختلف ازجمله لوپ الکترود برای برداشتن پولیپ ها و بال الکترود برای “کواگوله” بهتر و سریعتر.

۵. استفاده در اورولوژی در پروستاتکتومی و ENT و لاپاراسکوپی به‌صورت بسیار کارامد.

الکتروکوتر بای پلار

بای پولار یعنی دو قطبی.

هر دو پین‌ها روی یک نقطه متمرکزند. در این روش از یک پنس بخصوص استفاده می‌شود که جریان در همان نقطه محدود می‌شود.

مزایای الکتروکوتر بای پولار :

۱. بخاطر متمرکز بودن جریان در یک نقطه مطمعن ترین روش استفاده از RF میباشد. ۲. برای بیمارانی که از “پیس میکر ” یا انواع پروتز استفاده میکنند تنها روش امن در جراحی میباشد. ۳. جهت استفاده برای بستن عروق ضخیم با استفاده از “ترمو استپلر” که فقط با روش بایپولار میسر است ۴. روش بسیار کار امد در برداشتن تیروئید بخصوص هنگام جداکردن عصب متصل به آن است. توان های مورد استفاده از مونوپلار معمولا بالاتر از بایپولار است.بسته به موضعی که کار میکنیم توانها متفاوت است. مثلا در کاربردهای پوستی برای برای برش (cut ) از توان حدود ۵٠ وات استفاده میشودولی در درمانهای پروستات ، معمولا از توان ١٢٠ وات و بالاتر هم استفاده میشود.درحالیکه در کواگولیشن یا انعقاد از توان های کمتری (معمولا٣٠درصد کمتر از کات) استفاده میشود. لازم به ذکر است که از نظر تکنیکی شکل موجRF هنگام عمل cut متفاوت است با انعقاد،معمولا شکل موج cut تیزت، و اصطلاحا دندانه اره ای است.درحالیکه شکل موج هنگام انعقاد تقریبا سینوسی است.

شما میتوانید برای خرید انواع دستگاه الکتروکوتر با کارشناسان شرکت افراطب به صورت ۲۴ساعته در تماس باشید.

الکتروشوک | خرید دستگاه الکتروشوک

دستگاه الکتروشوک یا دفبریلاتور از دستگاه های پایه پزشکی می باشد که وجود آن در تمام بخش های بیمارستان، کلینیک ها، درمانگاه ها و آمبولانس واجب است. از این دستگاه برای اعمال یک شوک الکتریکی قوی به بیماری که قلب آن به دلیل آریتمی از کار افتاده باشد استفاده می شود و جزو تجهیزات پزشکی مطبی می باشد. شوک الکتریکی اعمال شده به قلب در برخی موارد باعث بازگشت ریتم قلبی به حالت اولیه می شود.

سلول های عضله قلب دارای جریان الکتریکی هستند که به دنبال جا به جایی یون ها به داخل یا خارج از سلول ها بوجود میاید. این جریان الکتریکی به طور منظم از سمت دهلیزها به سمت بطن ها منتقل می شود. سپس سبب انقباض منظم دهلیزها و بطن ها می شود. این الگوی الکتریکی منظم، باعث ایجاد ضربان های منظم قلبی و در نتیجه پمپاژ خون و ایجاد فشارخون مناسب در تمامی رگ های بدن می شود.

زمانی که این الگوی الکتریکی آنقدر سریع شود که امکان پر شدن قلب از خون را ندهد و به صورت نامنظم کار کند، برای شروع مجدد ضربان قلب لازم است تا از دفبریلاتور استفاده شود.

دفیبریلاسیون (شوک) 

در واقع تشکیل شده از دو کلمه DE(به معنی خنثی کردن) و FIBRILLATE ( به معنای انقباضات ناهماهنگ قلبی) است. اگر بخواهیم تعریفی از دفیبریلاسیون ارائه دهیم باید بگوییم دفیبریلاسیون در واقع درمانی برای آریتمی های تهدید کننده حیات در قلب است. مثل فیبریلاسیون بطنی یا تاکیکاردی حمله ای بطنی که بدون نبض است.

آریتمی ها بیشتر توسط داروها درمان می شوند. اما در مواردی دارو موثر نیستند در این موارد ممکن است از درمان های الکتریکی خاص استفاده شود. شایع ترین آن ها شوک الکتریکی و پیس میکر است. نظر به اینکه مهم تربن حلقه در زنجیره بقا، دفیبریلاسیون سریع می باشد. لذا استفاده از شوک الکتریکی جایگاه بسیار مهمی در در درمان آریتمی دارد.

اساس کار الکتروشوک

دفیبریلاتور از یک منبع تغذیه و یا یک باطری داخلی بزرگ برای شارژ نمودن یک خازن حجیم بین مقادیر ۵ تا ۴۰۰ ژول استفاده می ‌کند. دو قطعه فلزی( پرلس) یا همان الکترود ها به دفیبریلاتور متصل است و بر روی هر دو طرف سینه بیمار قرار می‌ گیرد.

انرژی ذخیره شدن در درون خازن از یک الکترود به الکترود دیگر از میان سینه بیمار( توسط سینه بیمار) آزاد یا دشارژ می‌گردد که در نتیجه این شوک به قلب منتقل شده و ضربان ریتمیک( منظم) مجددا به قلب باز می‌گردد. همچنین دفیبریلاتورها یک مانیتور مربوط به ECG و ثبت کننده الکتروکاردیوگرام دارند که دایما شکل موج ECGرا نمایش می‌دهد و واحد اندازه‌گیری آن ژول است.

چه زمانی باید از دستگاه الکتروشوک قلبی استفاده کرد؟

در صورتی که فردی علائم ایست قلبی را نشان می دهد، می توان جهت بازگرداندن ریتم قلب او به حالت طبیعی از دستگاه الکتروشوک استفاده کرد. ایست قلبی به زمانی گفته می شود که قلب به دلیل وجود یک مشکل در پیام های الکتریکی خود به صورت ناگهانی از پمپاژ کردن خون به سرتاسر بدن باز می ایستد.

در صورتی که قلب از پمپاژ خون به دیگر اندام های بدن بماند، مغز دچار کمبود اکسیژن شده، فرد هوشیاری خود را از دست داده و تنفس او قطع می شود. ایست قلبی یک اورژانس پزشکی به شمار رفته و در صورت عدم اقدام فوری می تواند مرگ بار باشد. اگر فردی دچار ایست قلبی شود، هوشیاری خود را از دست داده، به محرک های محیطی پاسخ نداده و تنفس او قطع یا غیر طبیعی خواهد شد.

انواع دستگاه الکتروشوک بر اساس شکل موج

این دستگاه ها بر اساس موجی که ابجاد می کنند به دو گروه مونوفزیک و بای فزیک تقسیم می شوند.

دستگاه الکتروشوک مونوفزیک:

جریان الکتریکی را در یک جهت به قلب ارسال می کنند. این دستگاه ها در حال حاضر منسوخ شده اند و باید با دستگاه های بای فزیک جایگزین شوند. چون اثر بهتر بای فزیک ها ثابت شده است.

دستگاه الکتروشوک بای فزیک:

جریان الکتریکی را در دو جهت(رفت و برگشت) به قلب ارسال می کنند.

در این دستگاه در دو مرحله جریان الکتریکی انتقال می یابد. ابتدا در یک مسیر جریان میابد سپس به صورت برعکس برمی گردد. در حقیقت جریان الکتریسیته به صورت دو طرفه در طی دو فاز بین پدال ها به جریان در میاید دستگاه های بای فزیک با مقدار انرژی کمتر نسبت به منوفزیک دارای اثر بخشی بیشتر می باشد.

در این دستگاه با کاهش انرژی تا حد ۵۰درصد همان اثر درمانی یا بیشتر از آن نیز کسب می شود. نتایج تحقیقاتی نشان داده که میزان انرژی بالا در حین شوک دادن، ممکن است باعث آسیب سلول های قلب شود. با توجه به این که میزان انرژی مورد نیاز در دفیبریلاتورهای بای فزیک کمتر از منوفزیک می باشد. بنابراین خطر صدمه به سلول های قلبی و اختلال عملکرد قلبی بعد از احیاء کاهش می یابد.

برای شوک دادن چه مراحلی را باید طی کرد؟

شوک دادن یک فرآبند است. از زمان تصمیم گیری به استفاده تا لحظه تخلیه انرژی، مراحلی طی می شود. مراحل کار را می توان در ۵ قدم زیر خلاصه کرد.

۱- انتخاب ژول ۲- شارژ کردن دستگاه ۳- آماده کردن پدل ها ۴- قرار دادن پدل ها روی قفسه سینه ۵- تخلیه انرژی

نگهداری از دستگاه الکتروشوک چگونه است؟

طول عمر و عملکرد مفید دستگاه الکتروشوک همانند همه ی دستگاه ها به نحوه ی استفاده و مراقبت از آن بستگی دارد. رعایت توصیه های زیر دوام دستگاه الکتروشوک را افزایش می دهد:

۱- دستگاه نباید در معرض تابش شدید آفتاب، گرما یا سرمای خیلی شدید قرار داشته باشد. همچنین از دستگاه در مکان های مرطوب، جاهایی که احتمال افتادن و آسیب رساندن به آن وجود دارد و یا مکان هایی که محلول های شیمیایی وجود دارند، نگهداری نکنید.

۲- بلافاصله بعد از استفاده از دستگاه، ژل ها را از روی صفحه ی فلزی پدال ها پاک کنید. باقی ماندن ژل و خشک شدن آن بر روی پدال ها باعث ایجاد رسوب و هدایت نادرست جریان الکتریکی در زمان استفاده می شود.

۳- برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن دستگاه از محلول های مورد تایید کارخانه ی سازنده استفاده کنید.

۴- جهت جلوگیری از آسیب رسیدن به دستگاه و ایجاد آتشسوزی، پس از شستشو و ضدعفونی کردن دستگاه، از خشک شدن محلول های به کار رفته اطمینان حاصل کنید.

۵- همواره به مرتب بودن سیم های دستگاه توجه داشته باشید. تحت فشار قرار گرفتن و خم شدن طولانی مدت سیم ها باعث شکسته شدن و ایجاد قطعی در آن می گردد

۶- در زمان تخلیه ی انرژی پدال ها را به هم نچسبانید.

۷- برای چک کردن دستگاه از دستورالعمل کارخانه ی سازنده تبعیت کنید. در بسیاری از دستگاه ها تخلیه ی میزان بالایی از انرژی در زمانی که پدال ها بر روی بدنه ی دستگاه قرار دارند، باعث آسیب رساندن به قطعات داخلی آن می شود.

۸- همانند بسیاری از انواع باتری های قابل شارژ به کار رفته در دستگاه های الکتریکی، تخلیه ی دورهای باتری و شارژ مجدد آن باعث افزایش طول عمر باتری می شود. در زمان های برنامه ریزی شده (مثلاً هر دو هفته یا هر یک ماه) با کشیدن سیم دستگاه از برق و روشن گذاردن آن باتری را تخلیه کنید. سپس مجدداً با اتصال سیم به برق، باتری را برای استفاده های بعدی شارژ نمایید.

۹- کالیبراسیون دستگاه می بایست به صورت دوره های و معمولاً سالانه انجام شود.

دستگاه الکتروشوک  AED

AED مخفف Automated External Defibrillator یعنی الکتروشوک اتوماتیک خارجی است که دستگاهی است که ریتم های کشنده ی قلب که باعث می شوند قلب به طور موثر خون را پمپاژ نکند را شناسایی کرده و به امدادگر این امکان را می دهد که یک شوک اندازه گیری شده برای برای برگرداندن این ریتم ها به حالت اولیه به قلب بدهد تا قلب بتواند مجددا خون را به صورت موثر پمپاژ کند.

۱. تنها روش موجود برای بازگرداندن ریتم های کشنده ی منجر به ایست قلبی، استفاده از یک الکتروشوک برای مثال یک الکتروشوک اتوماتیک خارجی است. ۲. از روی آمار با هر دقیقه ای که بدون الکتروشوک از دست رود ۱۰ ٪ احتمال نجات جان فرد کاهش می یابد (با CPR مناسب میتوانید این زمان را به چند دقیقه افزایش دهید). ۳. زمان متوسط رسیدن آمبولانس در کلان شهرهای استرالیا حدود ۱۶ دقیقه است. ۴. در صورتی که به کسی که دچار یک ریتم قلبی کشنده شده است، در دقیقه ی اول یک شوک اندازه گیری شده دهید، فرد ۷۰ ٪ احتمال زنده ماندن دارند.

چون دستگاه AED بسیار حساس است حرکت خود به خود بیمار، حرکت بیمار توسط دیگران و لرزش موتور اتومبیل را حس می کند بنابراین در صورت استفاده از AED در آمبولانس باید آمبولانس از حرکت متوقف شده و آمبولانس خاموش شود.

شما می توانید برای مشاوره و خرید دستکاه الکتروشوک مناسب برای مراکز درمانی، کلینیک و درمانگاه با شرکت افراطب تماس حاصل بفرمایید. کارشناسان ما به صورت بیست و چهار ساعته پاسخگو شما عزیزان هستند.

ساکشن | خرید دستگاه ساکشن

در پزشکی گاهی نیاز به دستگاه هایی است که بتوانند مکش ایجاد کنند. این مکش معمولا برای تمیز کردن هر قسمتی از بدن از مایعات اضافی استفاده می شود. مایعاتی که یا مانعی برای عملکرد طبیعی بدن هستند مثل ترشحات موجود در راه های هوایی که مانع تنفس هستند و یا مایعاتی که در عمل های جراحی مانع کار جراح هستند و بایستی حذف شوند. برای تمیز کردن همه این مایعات از دستگاهی به نام ساکشن استفاده می شود.

ساکشن ها از تجهیزات پزشکی مطبی هستند و انواع مختلفی دارند . می توان این دستگاه را در هر جایی از درمانگاه ها و بیمارستان ها گرفته تا منزل بیماران و یا در آمبولانس ها استفاده شوند.

دستگاه ساکشن می تواند برای تمیز کردن راه های هوایی از خون، بزاق، استفراغ و یا سایر ترشحات استفاده شود تا بیمار بتواند به راحتی نفس بکشد. ساکشن کردن می تواند از آسپیراسیون ریوی که می تواند منجر به عفونت های ریه شود جلوگیری نماید. در بهداشت ریوی ساکشن برای حذف مایعات از راه های هوایی برای تسهیل فرایند تنفس و جلوگیری از رشد میکروارگانیسم ها استفاده می شود.

ساکشن ها در عمل جراحی برای حذف خون از محل جراحی استفاده می شود تا جراح بتواند به راحتی محل جراحی را دیده و کارش را انجام دهد. ساکشن همچنین برای جمع کردن خونی که بعد از خونریزی داخل جمجمه ایجاد شده استفاده شود. همچنین این دستگاه در دندان پزشکی ها برای کشیدن بزاق ترشح شده در دهان استفاده می شود.

انواع دستگاه ساکشن و کاربردهای آن

دستگاه ساکشن می تواند یک پمپ دستی مکانیکی باشد و یا با باتری و یا جریان برق کار کند. ساکشن دستگاهی است که برای حذف مایعات و یا گازها از بدن بیمار از طریق مکش اقدام می کند.

این دستگاه در مراقبت های خانگی نیز استفاده می شود که مصرف آن در اینجا معمولا برای مکش ترشحات از راه های هوایی بیماری است که به دلیل بیماری های ریوی نمی تواند با سرفه آن ها را خارج نماید. قبل از اختراع ساکشن های قابل استفاده در منزل بیماران مجبور بودند برای حذف ترشحات مجاری تنفسی خود به بیمارستان ها و مراکز درمانی مراجعه نمایند.

این دستگاه یک لوله پلاستیکی قابل انعطاف نازک به نام کتتر را برای جذب ترشحات از طریق ایجاد خلا استفاده می کند تا راه های هوایی مسدود شده را باز کند. این ترشحات در یک ظرف متصل به دستگاه جمع شده و بعد از تمام شدن عمل ساکشن خالی می شود.

این دستگاه می تواند بطور متحرک و یا ثابت به سقف یا به دیوار نصب شود. میتوان آنرا  یکی از وسایل ضروری اتاق عمل دانست که با آسپیراسیون ترشحات از داخل بینی و حلق باعث بازشدن راه های تنفسی بیمار می شود.

این دستگاه همچنین می تواند برای خارج کردن ترشحات حاصل شده در حین عمل جراحی از داخل شکم و یا در ناژ آبسه بیماران نیز به کار رود. لوله های لاستیکی دستگاه برای اتاق عمل باید از جنس ضد جرقه باشند. بهتر است که در اتاق عمل دو عدد ساکشن، یکی برای استفاده جراح و دیگری جهت استفاده متخصص بیهوشی درنظر گرفته شود.

اجزای دستگاه ساکشن

دستگاه مکنده از اجزای مختلفی مانند فیلترهای باکتری، مخزن و لوله ‌های هواکش یا آسپیراتور تشکیل شده است. لوله‌ های هواکش یا آسپیراتور از ورود مایعات و سایر اضافی به پمپ جلوگیری می ‌کند. به طور کلی یک دستگاه مکنده شامل اجزای زیر است:

– موتور – مخزن جمع ‌آوری مواد حاصل از مکش – مانومتر – پمپ برای ایجاد خلاء یا فشار منفی – لوله‌ های انتقال مایعات – سر ساکشن – نمایشگر فشار – پیچ ‌های تنظیم کننده قدرت مکش

نحوه عملکرد دستگاه مکنده

انواع مختلفی از دستگاه ‌های ساکشن وجود دارد. برخی از آنهها دارای باطری و قابل حمل می‌ باشند. در حالی دیگر انواع آن با توجه به وزن و حجم بزرگشان امکان حمل ندارند. این دستگاه ‌ها معمولاً با ایجاد فضای خلاء در پمپ امکان مکش را ایجاد می ‌کنند. این پمپ به یک مخزن بزرگ متصل است. قدرت مکش دستگاه را می ‌توان با توجه به نیاز کم یا زیاد کرد. دستگاه ‌های ساکشن به دو گروه تقسیم می ‌شوند:

۱- دستگاه ‌های قابل حمل یا پرتابل (Portable):

دستگاه ‌های پرتابل وزن کمی دارند و برخی از آن ها به شکلی ساخته شده ‌اند که توسط بیمار قابل حمل می ‌باشند. این دستگاه‌ ها به عنوان ساکشن یدکی نیز در بخش ‌های مختلف بیمارستان‌ ها کاربرد دارند و درجه مکش آن ها بسته به نیاز بیمار و تشخیص پزشک قابل تنظیم است.

۲- دستگاه‌ های مرکزی (Central):

دستگاه‌ های مکنده مرکزی را می‌ توان در هرجایی نصب کرد و برخلاف دستگاه ‌های پرتابل امکان جا به جایی و انتقال این دستگا‌ه ها وجود ندارد. وزن و سایز این دستگاه ‌ها زیاد است و نمی‌توان آن را به اتاق‌ های دیگر منتقل کرد. مخزن این ساکشن‌ ها یک یا چند بار مصرف می‌ باشد.

موارد استفاده از دستگاه ساکشن

همان طور که پیش ‌تر نیز ذکر کردیم، دستگا مکنده در زمینه‌ های مختلف پزشکی می‌ تواند مورد استفاده پزشکان و متخصصان قرار گیرد. برخی از مهم ترین زمینه‌ های کاربرد این دستگاه عبارتند از:

– بازکردن و پاک کردن راه تنفس بیمار از مخاط و هر نوع مایع و ماده اضافی – زدودن توده‌ه ای توموری نرم – مکش خون در هنگام عمل جراحی برای بهتر کردن دید جراح – امور دندانپزشکی – تخلیه حفره ‌های آبسه – زدودن محلول شستشو از روی جراحت – امور زیبایی

ویژگی های ساکشن ایده آل

• از کیفیت موتور و مکش بالا برخوردار باشد. • قابلیت استریل شدن بدنه آن بالا باشد. • مخازن ساکشن، حجم پذیری زیادی داشته باشند. • توان خروجی بالایی داشته باشد.

نحوه استریل کردن ساکشن

• باتل مربوط به ساکشن بدون در نظر گرفتن مقدار مایع آسپیره شده می بایست روزانه تخلیه گردد. • باتل پس از تخلیه، توسط دترژنت شسته و خشک شود. • در طول مدتی که ساکشن مورد استفاده قرار نمی‌گیرد بایستی باتل ها خشک باشند. • در فواصل استفاده از دستگاه ساکشن در بین بیماران، فیلتر باید تعویض گردد. مراحل استفاده از ساکشن • بهتر است قبل از هر چیزی، میزان ضرورت و نیاز بیمار به انجام آن را بررسی نمایید. • از سالم بودن تجهیزات آن، پیچ نخوردگی لوله و تمیز بودن مسیر داخلی آن مطمئن شوید. • تمامی نکات بهداشتی را قبل و در حین انجام ساکشن رعایت کنید. • بهتر است که فرآیند را برای بیمار هوشیار تا حدودی توضیح دهید. • به پوزیشن و نحوه قرار گیری بیمار باید توجه شود. اگر بیمار هوشیار باشد سر باید در زاویه ۴۵ درجه قرار گیرد و در بیمار ناهوشیار باید درازکش به صورت یک طرفه باشد.

ساکشن جراحی

وکیوم پمپ vacuum pump بسته به نوع کارآیی می¬ توانند دارای اندازه¬ و¬ حجم¬ متفاوتی باشند. یکی از انواع وکیوم پمپ ها، وکیوم پمپ جراحی است. وکیوم پمپ جراحی از تجهیزات بسیار ضروری است که جهت استفاده در اتاق عمل، اتاق بیهوشی، مراقبت¬ های ویژه و اتاق بهبودی طراحی و ساخته شده است. وکیوم پمپ ها بوسیله پمپ، مکش با ایجاد خلا در خارج کردن ترشحات ناحیه جراحی بیمار، بزاق و یا استفراغ و ترشحات داخل حلق و بینی مورد استفاده قرار می¬ گیرند. وکیوم پمپ جراحی همچنین در دندانپزشکی برای مکش بزاق دهان و خون ناشی از جراحی لثه و یا در پوست و زیبایی برای مکش چربی مورد استفاده قرار می گیرد. وکیوم پمپ جراحی با خارج کردن خون آبه¬ هایی که در نتیجه برش در بدن بیمار ایجاد شده است سبب افزایش دید پزشک در طی عمل جراحی خواهد شد. وکیوم پمپ جراحی مجهز به یک شیلنگ آنتی باکتریال است که عملکرد مشابه جاروبرقی دارد و ترشحات خارج شده از ناحیه شکاف را جارو می¬ کند و در کیسه های یک بار مصرف و یا ظروف وکیوم پمپ جمع آوری میکند.

توضیحات و نحوه استفاده از ساکشن دستی

ساکشن های دستی به دلیل قابل حمل بودن و همچنین ب سبکی و راحتی در استفاده، از طرفداران بالایی بر خوردار هستند . این دستگاه به منظور مکش مایعات و ترشحات بدن بیمار طراحی شده است و دارای یک دسته اهروم فشار برای ایجاد خلاء می باشد. ساکشن های دستی به دلیل سبکی و کم حجم بودن آن ها مورد استفاده بیماران در منزل قرار می گیرد که خود یا همراهان بیمار عمل ساکشن را انجام می دهند . برای استفاده نیاز به آموزش دقیق طرز استفاده دارید ولی به طور کلی می توان توضیح داد که ابتدا لوله ساکشن را به پمپ متصل می کند سر دیگر لوله را به وسیله کانتر داخل بدن بیمار قرار می دهید و به وسیله دسته ساکشن شروع به بالا کشیدن مایعات ترشح شده در بدن بیمار می کنید .

نکاتی که باید هنگام خرید ساکشن خانگی در نظر بگیرید

در هنگام خرید این دستگاه با توجه به بیماری خود و توصیه پزشک حتما موارد زیر را در نظر بگیرید:

۱. ظرفیت مکش ۲. داشتن تاییدیه‌ها ۳. توان و ظرفیت خروجی مناسب ۴. کم‌بودن هزینه تعمیر و نگهداری ۵. بدون لرزش و سر و صدا بودن دستگاه ۶. حجم پذیری بالای مخزن ۷. جنس لوله ۸. زمان و نحوه گارانتی ۹. قابلیت استریل بدنه

اگر چنانچه در این زمینه نیاز به مشاوره تخصصی و راهنمایی رایگان دارید لطفا با کارشناسان افراطب در تماس باشین تا دستگاه متناسب با نیاز شما معرفی گردد. کارشناسان شرکت به صورت ۲۴ ساعته پاسخگو شما عزیزان هستند.