الکتروشوک, الکتروشوک, تجهیزات پزشکی, تجهیزات پزشکی اورژانسی, تجهیزات پزشکی کلینیکی و بیمارستانی, قلب و عروق

الکتروشوک

الکتروشوک

الکتروشوک

 

دستگاه الکتروشوک

 

دستگاه الکتروشوک یا دفبریلاتور از دستگاه های پایه پزشکی می باشد که وجود آن در تمام بخش های بیمارستان، کلینیک ها، درمانگاه ها و آمبولانس واجب است. از این دستگاه برای اعمال یک شوک الکتریکی قوی به بیماری که قلب آن به دلیل آریتمی از کار افتاده باشد استفاده می شود. شوک الکتریکی اعمال شده به قلب در برخی موارد باعث بازگشت ریتم قلبی به حالت اولیه می شود.

 

سلول های عضله قلب دارای جریان الکتریکی هستند که به دنبال جا به جایی یون ها به داخل یا خارج از سلول ها بوجود میاید. این جریان الکتریکی به طور منظم از سمت دهلیزها به سمت بطن ها منتقل می شود. سپس سبب انقباض منظم دهلیزها و بطن ها می شود. این الگوی الکتریکی منظم، باعث ایجاد ضربان های منظم قلبی و در نتیجه پمپاژ خون و ایجاد فشارخون مناسب در تمامی رگ های بدن می شود.

 

زمانی که این الگوی الکتریکی آنقدر سریع شود که امکان پر شدن قلب از خون را ندهد و به صورت نامنظم کار کند، برای شروع مجدد ضربان قلب لازم است تا از دفبریلاتور استفاده شود.

 

الکتروشوک

دفیبریلاسیون (شوک) :

 

در واقع تشکیل شده از دو کلمه DE(به معنی خنثی کردن) و FIBRILLATE ( به معنای انقباضات ناهماهنگ قلبی) است. اگر بخواهیم تعریفی از دفیبریلاسیون ارائه دهیم باید بگوییم دفیبریلاسیون در واقع درمانی برای آریتمی های تهدید کننده حیات در قلب است. مثل فیبریلاسیون بطنی یا تاکیکاردی حمله ای بطنی که بدون نبض است.

آریتمی ها بیشتر توسط داروها درمان می شوند. اما در مواردی دارو موثر نیستند در این موارد ممکن است از درمان های الکتریکی خاص استفاده شود. شایع ترین آن ها شوک الکتریکی و پیس میکر است. نظر به اینکه مهم تربن حلقه در زنجیره بقا، دفیبریلاسیون سریع می باشد. لذا استفاده از شوک الکتریکی جایگاه بسیار مهمی در در درمان آریتمی دارد.

 

اساس کار الکتروشوک:

دفیبریلاتور از یک منبع تغذیه و یا یک باطری داخلی بزرگ برای شارژ نمودن یک خازن حجیم بین مقادیر ۵ تا ۴۰۰ ژول استفاده می ‌کند. دو قطعه فلزی( پرلس) یا همان الکترود ها به دفیبریلاتور متصل است و بر روی هر دو طرف سینه بیمار قرار می‌ گیرد. انرژی ذخیره شدن در درون خازن از یک الکترود به الکترود دیگر از میان سینه بیمار( توسط سینه بیمار) آزاد یا دشارژ می‌گردد که در نتیجه این شوک به قلب منتقل شده و ضربان ریتمیک( منظم) مجددا به قلب باز می‌گردد. همچنین دفیبریلاتورها یک مانیتور مربوط به ECG و ثبت کننده الکتروکاردیوگرام دارند که دایما شکل موج ECGرا نمایش می‌دهد و واحد اندازه‌گیری آن ژول است.

چه زمانی باید از دستگاه الکتروشوک قلبی استفاده کرد؟

 

در صورتی که فردی علائم ایست قلبی را نشان می دهد، می توان جهت بازگرداندن ریتم قلب او به حالت طبیعی از دستگاه الکتروشوک استفاده کرد. ایست قلبی به زمانی گفته می شود که قلب به دلیل وجود یک مشکل در پیام های الکتریکی خود به صورت ناگهانی از پمپاژ کردن خون به سرتاسر بدن باز می ایستد.

در صورتی که قلب از پمپاژ خون به دیگر اندام های بدن بماند، مغز دچار کمبود اکسیژن شده، فرد هوشیاری خود را از دست داده و تنفس او قطع می شود. ایست قلبی یک اورژانس پزشکی به شمار رفته و در صورت عدم اقدام فوری می تواند مرگ بار باشد. اگر فردی دچار ایست قلبی شود، هوشیاری خود را از دست داده، به محرک های محیطی پاسخ نداده و تنفس او قطع یا غیر طبیعی خواهد شد.

انواع دستگاه الکتروشوک بر اساس شکل موج:

 

الکتروشوک

 

این دستگاه ها بر اساس موجی که ابجاد می کنند به دو گروه مونوفزیک و بای فزیک تقسیم می شوند.

 

دستگاه الکتروشوک مونوفزیک:

 

جریان الکتریکی را در یک جهت به قلب ارسال می کنند. این دستگاه ها در حال حاضر منسوخ شده اند و باید با دستگاه های بای فزیک جایگزین شوند. چون اثر بهتر بای فزیک ها ثابت شده است.

دستگاه الکتروشوک بای فزیک:

 

جریان الکتریکی را در دو جهت(رفت و برگشت) به قلب ارسال می کنند.

 

در این دستگاه در دو مرحله جریان الکتریکی انتقال می یابد. ابتدا در یک مسیر جریان میابد سپس به صورت برعکس برمی گردد. در حقیقت جریان الکتریسیته به صورت دو طرفه در طی دو فاز بین پدال ها به جریان در میاید دستگاه های بای فزیک با مقدار انرژی کمتر نسبت به منوفزیک دارای اثر بخشی بیشتر می باشد. در این دستگاه با کاهش انرژی تا حد ۵۰درصد همان اثر درمانی یا بیشتر از آن نیز کسب می شود. نتایج تحقیقاتی نشان داده که میزان انرژی بالا در حین شوک دادن، ممکن است باعث آسیب سلول های قلب شود. با توجه به این که میزان انرژی مورد نیاز در دفیبریلاتورهای بای فزیک کمتر از منوفزیک می باشد. بنابراین خطر صدمه به سلول های قلبی و اختلال عملکرد قلبی بعد از احیاء کاهش می یابد.

برای شوک دادن چه مراحلی را باید طی کرد؟

 

شوک دادن یک فرآبند است. از زمان تصمیم گیری به استفاده تا لحظه تخلیه انرژی، مراحلی طی می شود. مراحل کار را می توان در ۵ قدم زیر خلاصه کرد.

 

۱- انتخاب ژول
۲- شارژ کردن دستگاه
۳- آماده کردن پدل ها
۴- قرار دادن پدل ها روی قفسه سینه
۵- تخلیه انرژی

 

نگهداری از دستگاه:

 

طول عمر و عملکرد مفید دستگاه الکتروشوک همانند همه ی دستگاه ها به نحوه ی استفاده و مراقبت از آن بستگی دارد. رعایت توصیه های زیر دوام دستگاه الکتروشوک را افزایش می دهد:

 

۱- دستگاه نباید در معرض تابش شدید آفتاب، گرما یا سرمای خیلی شدید قرار داشته باشد. همچنین از دستگاه در مکان های مرطوب، جاهایی که احتمال افتادن و آسیب رساندن به آن وجود دارد و یا مکان هایی که محلول های شیمیایی وجود دارند، نگهداری نکنید.

۲- بلافاصله بعد از استفاده از دستگاه، ژل ها را از روی صفحه ی فلزی پدال ها پاک کنید. باقی ماندن ژل و خشک شدن آن بر روی پدال ها باعث ایجاد رسوب و هدایت نادرست جریان الکتریکی در زمان استفاده می شود.

۳- برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن دستگاه از محلول های مورد تایید کارخانه ی سازنده استفاده کنید.

۴- جهت جلوگیری از آسیب رسیدن به دستگاه و ایجاد آتشسوزی، پس از شستشو و ضدعفونی کردن دستگاه، از خشک شدن محلول های به کار رفته اطمینان حاصل کنید.

۵- همواره به مرتب بودن سیم های دستگاه توجه داشته باشید. تحت فشار قرار گرفتن و خم شدن طولانی مدت سیم ها باعث شکسته شدن و ایجاد قطعی در آن می گردد

۶- در زمان تخلیه ی انرژی پدال ها را به هم نچسبانید.

۷- برای چک کردن دستگاه از دستورالعمل کارخانه ی سازنده تبعیت کنید. در بسیاری از دستگاه ها تخلیه ی میزان بالایی از انرژی در زمانی که پدال ها بر روی بدنه ی دستگاه قرار دارند، باعث آسیب رساندن به قطعات داخلی آن می شود.

۸- همانند بسیاری از انواع باتری های قابل شارژ به کار رفته در دستگاه های الکتریکی، تخلیه ی دورهای باتری و شارژ مجدد آن باعث افزایش طول عمر باتری می شود. در زمان های برنامه ریزی شده (مثلاً هر دو هفته یا هر یک ماه) با کشیدن سیم دستگاه از برق و روشن گذاردن آن باتری را تخلیه کنید. سپس مجدداً با اتصال سیم به برق، باتری را برای استفاده های بعدی شارژ نمایید.

۹- کالیبراسیون دستگاه می بایست به صورت دورهای و معمولاً سالانه انجام شود.

 

دستگاه الکتروشوک  AED:

 

الکتروشوک AED

 

AED مخفف Automated External Defibrillator یعنی الکتروشوک اتوماتیک خارجی است که دستگاهی است که ریتم های کشنده ی قلب که باعث می شوند قلب به طور موثر خون را پمپاژ نکند را شناسایی کرده و به امدادگر این امکان را می دهد که یک شوک اندازه گیری شده برای برای برگرداندن این ریتم ها به حالت اولیه به قلب بدهد تا قلب بتواند مجددا خون را به صورت موثر پمپاژ کند.

 

۱. تنها روش موجود برای بازگرداندن ریتم های کشنده ی منجر به ایست قلبی، استفاده از یک الکتروشوک برای مثال یک الکتروشوک اتوماتیک خارجی است.
۲. از روی آمار با هر دقیقه ای که بدون الکتروشوک از دست رود ۱۰ ٪ احتمال نجات جان فرد کاهش می یابد (با CPR مناسب میتوانید این زمان را به چند دقیقه افزایش دهید).
۳. زمان متوسط رسیدن آمبولانس در کلان شهرهای استرالیا حدود ۱۶ دقیقه است.
۴. در صورتی که به کسی که دچار یک ریتم قلبی کشنده شده است، در دقیقه ی اول یک شوک اندازه گیری شده دهید، فرد ۷۰ ٪ احتمال زنده ماندن دارند.

چون دستگاه AED بسیار حساس است حرکت خود به خود بیمار، حرکت بیمار توسط دیگران و لرزش موتور اتومبیل را حس می کند بنابراین در صورت استفاده از AED در آمبولانس باید آمبولانس از حرکت متوقف شده و آمبولانس خاموش شود.

 

شما می توانید برای مشاوره و خرید دستکاه الکتروشوک مناسب برای مراکز درمانی، کلینیک و درمانگاه با شرکت افراطب تماس حاصل بفرمایید. کارشناسان ما به صورت بیست و چهار ساعته پاسخگو شما عزیزان هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *